Twee kinderen met #Autisme. Eigen diagnose in 2019. Onderzoekt #Neurodiversiteit. Schrijf blogs voor meer begrip. Docent. Nieuwsgierig. Chronisch verbaasd.
De meesten van ons hebben wel 1 of meerdere neurotypische mensen in de omgeving.
Hoe herken je ze en hoe ga je ermee om?
Een blog met een #knipoog naar alle #vooroordelen rond #autisme die ik in 2020 alweer voorbij heb zien komen. #neurodiversiteit
https://t.co/f9ZyArv4Ef
Juist.
Ter aanvulling: vertellen hoe slecht, raar of stom het is om een laag zelfbeeld te hebben of hoe gemakkelijk het voor anderen is om een goed zelfbeeld te hebben, werkt net zo averechts.
If poor self-image is, for any of the many reasons, part of the problem, telling someone they have a personality disorder is hardly part of the solution.
Voor mij is het inmiddels voorspelbaar hoe en wanneer ik last krijg van overprikkeling, vermoeidheid of een vol hoofd. Een meltdown zie ik van verre aankomen.
Voor mijn omgeving is dat anders. Zelfs met mijn blogs in de hand en mijn aanwijzingen, blijft het abracadabra (1/4).
#Autisme#OudeBlogWeek#Dag7 Ik kreeg de vraag om af en toe wat oude blogs te delen. Deze week doe ik dat iedere dag. Vandaag de laatste.
Zelfs voor mijn naasten is mijn autisme niet te begrijpen. Misschien zelfs wel logisch. Hier is waarom. (4/4)
https://t.co/bS8zEYIaax
Als door vermoeidheid of overprikkeling mijn masker wegvalt, dan volgt verbazing. In plaats van steun krijg ik discussie.
Daarnaast kan ik dezelfde handelingen wel of niet. Afhankelijk van prikkels, energie en hoe vol mijn hoofd is. Moeilijk te begrijpen blijkbaar. (3/4)
#Autisme#OudeBlogWeek#Dag6 Ik kreeg de vraag om af en toe wat oude blogs te delen. Deze week doe ik dat iedere dag. Vandaag dag 6.
Dankzij de woorden van deze therapeute, omarm ik dat ik veel beter functioneer als ik doe wat mij helpt. (4/4)
https://t.co/6oeIzyIOi1
"Het gaat er niet om wat hoort, het gaat erom wat helpt"
Deze fijne woorden sprak mijn therapeute na mijn diagnose.
Tot die tijd had ik alleen maar 'hulp' en 'adviezen' gekregen die mij in verwarring brachten en waardoor problemen verergerden (1/4)
Als ik bijvoorbeeld overprikkeld raakte kreeg ik veel commentaar, maar als ik dat probeerde te voorkomen ook.
Zowel ouders, leerkrachten, partners als hulpverleners probeerden mij een kant op te buigen die ik niet kon. En als het niet lukte, was het mijn schuld. (3/4)
#Autisme#OudeBlogWeek#Dag5 Ik kreeg de vraag om af en toe wat oude blogs te delen. Deze week doe ik dat iedere dag. Vandaag dag 5.
Een blog over de voor- en nadelen van maskeren.
"Het blijft mijn droom om openlijk mijn pijn te tonen" (4/4)
https://t.co/w8vYFZn9uq
"Wees gewoon jezelf". Ik hoor het vaak. Mensen die het zeggen weten dat ik veel maskeren, maar hebben geen idee wat ik maskeer en waarom.
Ik maskeerde al lang voordat ik mijn diagnose kreeg. Omdat ik niet mijn autisme maskeer, maar wat ik voel, ervaar en nodig heb (1/4)
Lange tijd was ik gewoon mezelf, maar werd ik nauwelijks sociaal geaccepteerd. Dat was eenzaam. Toen ik beter leerde maskeren, nam de sociale acceptatie toe. En daardoor mijn kwaliteit van leven.
Dat contrast is er iedere dag. De keuze tussen maskeren en afzondering (3/4)
#Autisme#OudeBlogWeek#Dag4 Ik kreeg de vraag om af en toe wat oude blogs te delen. Deze week doe ik dat iedere dag. Vandaag dag 4.
Een blog over de rol die vermoeidheid speelt bij mijn functioneren. Belangrijke dingen doe ik dus 's ochtends.(3/3)
https://t.co/7ysMBNsWxY
"Pas als ik moe ben, merk ik wat autisme met mij doet".
Deze tekst gebruik ik vaak. In normale doen kan ik me goed focussen en heb ik allerlei manieren bedacht om mezelf te redden.
Als ik moe ben, kan ik dit slecht toepassen. Ik heb dan veel last van prikkels ... (1/3)
... en overzie de situatie niet meer. Ik reageer dan verkeerd en ongepast.
Het is dus niet gek dat mijn prioriteit niet alleen ligt bij het voorkomen van overprikkeling, maar ook bij het zo fit mogelijk blijven.
Pas daarna hou ik me bezig met zaken als 'wat wil ik'. (2/3)