مدام میگن باید بگی منظورت از چپها کیاست. بنویسید: تودهای، فدایی، مجاهد، سوسیالیست، کمونیست، تجدیدنظرطلب، پستمدرن، محوری، اصلاحطلب، انجمن اسلامی، قومگرا، حقوقبشری، جنسیتگرا، محیط زیستی، فمینیست. خلاصه تمام این اوباشی که رسانههای بسیار بزرگ و پایگاه اجتماعی بسیار کوچک دارند
مدام میگن باید بگی منظورت از چپها کیاست. بنویسید: تودهای، فدایی، مجاهد، سوسیالیست، کمونیست، تجدیدنظرطلب، پستمدرن، محوری، اصلاحطلب، انجمن اسلامی، قومگرا، حقوقبشری، جنسیتگرا، محیط زیستی، فمینیست. خلاصه تمام این اوباشی که رسانههای بسیار بزرگ و پایگاه اجتماعی بسیار کوچک دارند
ایران نه چینِ مائو است، نه شورویِ استالین؛ نه سوریهی بشار اسد، نه عراقِ صدام حسین، نه لیبیِ قذافی و نه ونزوئلای مادورو.
ایران، ایران است؛ با ملتی بزرگ و باشکوه که بیش از ۲۵۰۰ سال، نام و نشان خود را بر پهنهی تاریخ حک کرده است.
بیپرنسیپترین نیروی سیاسی در کشور، بیتردید چپها هستند؛ ترکیبی عجیب از رذالت سیاسی و حماقت نظری. در بزنگاههای تاریخی نه عقل دارند و نه شرافت. قطعاً خائن کسی است که علیه ملت و منافع آن میایستد.
سر تخت شاهی بپیچد سه کار
نخستین ز بیدادگر شهریار
دگر آنک بیسود را برکشد
ز مرد هنرمند سر درکشد
سه دیگر که با گنج خویشی کند
به دینار کوشد که بیشی کند
فردوسی
با افرادی که زندگی و کشور و آینده ۹۰ میلیون رو با ایدئولوژیهای احمقانه به این روز انداختن بدتر از این هم باید صحبت کرد مصدق و شریعتی و امثالهم هم کاش بسازه
در زمانهای که صدای غیرمجاز خاموش و قلمِ ناهمسو حذف و بایکوت میشود، مشارکت اجرایی در رسانههای تحتنظارت برای کسانی که خود را فرزند ملت میدانند مایه تاسف است. این رویکرد نتیجه مرام اصلاحطلبیست؛ مرامی که در عمل میگوید: رانت تنها زمانی بد است که من در آن سهیم نباشم!