Ahsen&Ferhat

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@sadecepax Senin dediklerin hiç biri iyi ki de tutmuyor.Hepsinin SS leri duruyor.

[Kızıl Deli Kahin @MilenyumKahin]

İç Anadolu bölgesine kadar gelmiş çekirgeler, şu an nerdeyse her yerde varlar

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@Meral55870934 @NEAT1714671 Tahminleri doğru.Sanirim yeni takibe aldınız.

[TUĞÇE IŞINSU @TUGCE_ISINSU]

Derdini bir kediye anlat
Sendeki olumsuz enerjiyi alıp dönüştürecektir
Kedi şifacı hayvandır

Anlattıktan sonra
21 DEFA, YA NUR YA HAYY YA ZAHİR de

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@sadecepax 05.07.1980

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@sadecepax Aldığım bütün ekran resimleri duruyor hiç birinde de çok şükür birşey olmadı.

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@sadecepax 888

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@Sozyuku Evet

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@14Kadri @NEAT1714671 Sanırım 🫣

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@abdullahyuyucu .

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@Sozyuku .

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@abdullahyuyucu .

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@MilenyumKahin Zaten görüyoruz.Gecen hafta bir baba ve emekli amcayi yere dokulenleri toplarken gördüm.

[Levent Özeren @lvntozrn]

Alaçatı'da ev sattım.Oğlum beni aradığında sesi titriyordu.“Baba… iyi misin?” dedi.
Alaçatı’dan İzmir’e giden yolda olduğumu duyunca uyandı herhâlde.Çok nadir arar beni.
Gülümsedim.
“İyiyim oğlum,” dedim. “Birazdan çay içeceğim.”

Adım Hasan.
Yetmiş üç yaşındayım.
Ve üç ay önce hayatımda yaptığım en doğru ama en “ayıp” sayılan şeyi yaptım.
Alaçatı’daki taş evimi sattım.
Hani şu herkesin fotoğraf çektirdiği, kapısına yasemin saran, “ne şanslı adam” dedikleri ev…
Oğlum ben gidince butik otel yapacaktı o evi.Erken gittim belki ama uzağa degil İzmir'e.

Eşim Emine’yi iki yıl önce kaybettikten sonra o ev büyüdükçe büyüdü.
Duvarlar genişledi, odalar uzadı.
Sessizlik yayıldı.
Sabah kalkıyordum.
Çay demliyordum.
Karşıma kimse oturmuyordu.
Televizyon açıktı ama konuşan bana bakmıyordu.
Akşam oluyordu, kapı hiç çalmıyordu.
Telefon çalıyordu heyecanlanıyordum.internet taahut diyordu ya da benzerleri.

Biz buna “huzur” deriz ya…
Değilmiş.
Mezar sessizliğiymiş.
Bir gün aynaya baktım.
“Hasan,” dedim,
“Sen böyle ölmeye başlamışsın.”
Ve Evi sattım.
Komşular konuştu.
Akrabalar sustu.
Çocuklarım “baba delirdi” dedi.
“Bu yaşta ne yapıyorsun?” dediler.
“Millet Alaçatı’da ev almak için canını verirken sen satıyorsun.”
Ben bir oda kiraladım.
İzmir’de, eski bir apartmanda.
Üç artı bir ev.
Üç genç yaşıyor.
İlan şöyleydi:
“Oda kiralık. Kira günü aksamasın. Gürültü makul olsun.”
Kapıyı çaldığımda çocuklar bana baktı.
Sanki icradan gelmişim gibi.
Biri dedi ki:
“Amca… yanlış geldin galiba?”
_Doğalgaz gecikti biliyoruz.Ama ödeyeceğiz.
“Yok,” dedim.
“Ben Hasan. Yeni ev arkadaşınız.”
İlk hafta şoktu.
Bulaşıklar birikmiş.
Ayakkabılar kapının önünde değil, her yerde.
Gece biri geliyor, sabah diğeri çıkıyor.
Bir akşam salonda otururken çocuklardan biri sordu:
“Hasan amca… bizi ev sahibine şikâyet etmezsin değil mi?”
Güldüm.
“Evladım,” dedim,
“Ben bu ülkede 80’leri gördüm.
Elektrik kesintisinde mumla ders çalıştım.
Sizden korkmam.
Ama çayı iyi demlerim bitirirseniz, yeni çayı siz koyarsınız.”
Zamanla alıştık.
Ben sabah erken kalkıyorum.
Onlar uyanamıyor.
Ben yemek yapıyorum.
Onlar dışarıdan söylüyor ama yetmiyor.
Bir akşam çocuklardan biri eve geldi.
Yüzü bembeyaz.
İki işte çalışıyor.
Okula gidiyor.
Kirası, yol parası, kitap…
Tencereyi koymuştum.
Kuru fasulye.
Pilav.
Yanına turşu.
“Gel,” dedim.
Sessizce yedi.
Sonra durdu.
“Ben bunu en son babaannemde yemiştim,” dedi.
O gün bana “Hasan Amca” demeyi bıraktılar.
“Abi” dediler.
Ben onları sabah sınavlarına kaldırıyorum.
Biriyle konuşmaları gerektiğinde “sen de haklısın” demeyi öğretiyorum.
Faturayı nasıl kontrol edeceklerini anlatıyorum.
Onlar da bana telefon öğretiyor.
Kartla ödeme.
Uygulamalar.
Müzik.
“Abi bu şarkı sana gider,” diyorlar.
Bir akşam dediler ki:
“Hazırlan. Çıkıyoruz.”
Alaçatı değil.
Lüks değil.
Bir mekan.
Ucuz.
Samimi.
Masaya oturduk.
Biri saz aldı.
“Abi bir türkü söyle.”
Uzun zamandır sesimi çıkarmamışım.
Ama söyledim.
Masadaki herkes sustu.
Gençler… yaşlılar…
Herkes.
O an şunu anladım:
İnsan yaşlanınca yalnızlaşmıyor.
Yalnız bırakılıyor.
Ben artık büyük bir evde yalnız değilim.
Küçük bir evde hayatın içindeyim.
Oğlum hâlâ soruyor:
“Baba geri dönmeyecek misin?”
“Yok,” diyorum.
“Ben geçmişte yaşamaktan çıktım.”
Bu evde ses var.
Dağınıklık var.
Gelecek var.
Eğer bu satırları büyük bir evde, sessizlikle okuyorsan…
Bil ki sorun ev değil.
Sorun sessizlik.
Bazen insanın ihtiyacı olan şey
bir oda,
bir tencere,
ve biriyle aynı masada gülmektir.
Yaş kaç olursa olsun.

Alıntıdır..

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@ZodyakProjesi Elazığ Malatya sallandı

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@tarotdori Oldu bile 😍

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@Yaseminkoca83 Öngörüleniz hep nokta atışı yasemin Hanım.

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@sozyuku Amin

[Nasiba @nesoo26]

Şimdi bir şey izledim Rus astrologundan
Baş parmağa yüzük takarsan Venüsü çalıştırırsın para ve özgüven.
İşaret parmağa yüzük takmak Jüpiter’i çalıştırır ünlü popüler olmak için
Orta parmak Satürnü çalıştırır disiplin ve kariyer ün sahibi olmak için +

[Ahsen&Ferhat @Duruyalc2011]

@abdullahyuyucu .