Sizler Çin güzellemesi yaptığımı zannedebilirsiniz. Ama paylaşmak zorundayım. Artık Çin "Teknoloji Transferi yapacak duruma geldi.
Bizim acilen Çin ve G. Kore ile ortak Araştırma Üniversiteleri kurmamız lazım.
Kıbrıs Harekatı'nın ilk ve tek şehit gazetecisi olan Adem Yavuz'un cenazesi için camiye gelen dönemin Başbakanı Bülent Ecevit, kendisini alkışlayan vatandaşları durduruyor...
(1974)
Camide siyaset yok, şov yok
Gerçek devlet adamlığı budur!
Cumhuriyet’in ilk kadın generali Özlem Yılmaz:
Bugün kadınlarımızı vali, asker, pilot, sporcu olarak görebiliyorsak bu Cumhuriyet'in bir kazanımıdır.
Atatürk ile aynı mesleği yapmak büyük onur ve gurur vericidir. Bunu tarif etmek imkânsızdır.
The clearest and most eloquent exposition I’ve heard of the West’s political, moral and strategic debacle in light of the humanitarian catastrophe now unfolding in Gaza
Lord Curzon'un 100 yıl önce Lozan'da gerçekleştiremediği, etnik bölünmüş ülke perspektifini bugün artık kendi ellerimizle gerçekleştiriyoruz. Cumhuriyet ile hesaplaşmayı kafasına koyan kitleler bunu halkın onayı ile gerçekleştirdi. Bunun benzerini dünya üzerinde görmek çok zor
Bir televizyon yorumcusunun dün gece ortaya attığı iddiaları dinledim. Elbette bu iddialara itibar gösterip cevap vermeyeceğim. Ne var ki, cumhurbaşkanlığı seçimi döneminde, özellikle aday belirleme sürecinde, muhalefete musallat olan bir hastalığın yeniden hortladığını üzülerek gözlemliyorum. Kulis dedikoduları, sahte anketler ve sosyal medya operasyonlarıyla kamuoyunu abluka altına alan ve insanları Kemal Kılıçdaroğlu adaylığına mecbur eden makine belli ki yeniden çalışmaya başladı. Bunun acı sonuçlarıyla seçim gecesi hepimiz yüzleştik. Milyonlarca insan, moral bozukluğu içinde ve her gün fakirleşerek bu mağlubiyetin bedelini ödüyor. Bu operasyonu yürüten insanlar ise hiçbir özür dilemeden, hiçbir özeleştiri vermeden büyük bir pişkinlik içindeler.
Müstakil bir siyasi parti olarak İYİ Parti, milletin doğru temsiline ve bu iktidarı mağlup etmeye odaklanmalıdır. Bu yüzden kararlarını, bilimsel değerlendirmeler, araştırma sonuçları ve temsil ettiği toplum kesiminin önceliklerini dikkate alarak vermelidir. İYİ Parti’nin bu yaklaşımı seçimlerden önce dikkate alınmamıştır ve maalesef netice ortadadır.
Son olarak, muhalefetin bu tip kulislerle meşgul olması elbette ki AKP hükumetini fazlasıyla memnun etmektedir. Bizim gece gündüz yüksek enflasyonu, adaletsiz vergi sistemini, kamudaki israfı ve imtiyazlı bir azınlığa servet aktarımı yapıldığını konuşmamız gerekir. Sokaktaki insanın karnı, televizyon stüdyolarındaki dedikodularla doymaz. Bizim muhalefet olarak ayakta kalmamız ve ülkemizi bu krizden çıkaracak önerilerimizi milletimizle paylaşmamız gerekir. Dolayısıyla, bu tip dedikodular ve yalan haberler üzerinden, ekonomi ile ilgili konuları ısrarla gündemde tutan partimizi yıpratmaya çalışanların kime hizmet ettiğini, kimi korumaya aldığını kamuoyunun takdirine sunuyorum.
ortalama devlet okulundan gelen birisi için kapısından girildiğinde willy wonka'nın çikolata fabrikasına girmiş charlie etkisi yaratan şahane okul. anladınız mı neresi olduğunu? robert koleji.
seneler öncesinde robert kolej basket takımı ile maçımız vardı. okul takımı olarak üsküdar’dan minibüs tutup arnavutköy’e gittik. o maçı kim ayarlamıştı, nasıl bir bağlantı kuruldu bilmiyorum gerçekten. ilk sıkıntıyı okulu bulmaya çalışırken yaşadık. her yer ağaç, okul yok. bir bekçi klübesi gördük, “robert koleji nerede?” dedik
“2 mil ileride solda” dedi. vallahi de billahi de mil dedi.
okula vardığımızda film setinden içeri girmiş gibi olduk. spor salonu var. çim var. kızlar sanki daha uzun boylu, daha sarı? kıyafetler falan... çok değil iki saat önce üsküdar'da kravatın yamuk olduğu için müdür yardımcısından tokat yemişsin ve geldiğin yer bildiğin amerika!
elimde olmadan kendimi hesap yaparken yakalım. (parmaklarınla sayarak ve alt dudağını uzatarak)
kolej sınavında otuz soru daha çözmüş olsaydım
babamın maaşı sekiz kat falan fazla olsaydı
bir de ne bileyim biraz daha yakışıklı olsaydım
ben de bu okulda okuyabilirdim.
neden olmasın
dı?
her neyse, maç yapmak için spor salonuna girdik.maddi, manevi her türlü kültür şoku devam ediyor. yerler bal dök yala. hepimiz için birer dolap var falan. ben şoku kendi içimde yaşıyorum ama arkadaşlardan birisi geliyor “oğlum potalar cam pota lan” diyor, ötekisi geliyor “tribünde kızlar var lağn” diyor.
beyler biraz sakin olun biraz ayıp oluyor diyecekken tuvaletten bir ses geldi ;
oğlum sıcak su var lağğğğnn
takımın yarısı banyoya koştu. maçtan önce de duş aldılar. aldık.
yaşadığımız kültür şokundan bizi çıkaran beden öğretmenimiz mehmet bey oldu. soyunma odasında şamata devam ederken hışımla içeri girip ;
“nerde kaldınız lan hayvanoğluhayvanlar” diye bağırınca birden kim olduğumuzu, nereden geldiğimizi, aslen oralı olmadığımızı falan hatırlayıp hızlıca formalarımızı giyip maça çıktık.
formaları üsküdar'da bir yerde yaptırmıştık. ben tamer oyguç'a olan hayranlığımdan ötürü 13 numara giymiştim. akşamleyin formayı yıkayıp ertesi gün okula götürmem gerekiyordu, çünkü forma benim değildi, zimmetliydi.
yalnız sahada bizi bir şok daha bekliyordu çünkü adamların hocası bildiğin zenci. “coach” diye hitap ediyorlar falan. ya ama ne enteresan, sen hayatında ilk defa kanlı canlı zenci görüyorsun, zenciyi bırak belki daha ilk defa amerikalı görüyosun...
maç sırasında robertli çocuklar kendi hocalarına “coach” falan diye bağırınca tabi biz de ufak ufak havaya girdik. merhmet bey beni oyundan çıkaracağı sırada boynumu yan büküm "ama coach!" diye bağırdım s,tem yüklü şekilde. o anda da bir sessizlik oldu sinemada arkadaşınla konuşurken sessizlik olur da söylediğin tüm salonda duyulur hani.. "coach...."
coach!
coach!!!
coach!!!....
herkesin bana baktığını hissediyordum. mehmet bey ile göz göze geldik... bana şöyle dedi gözleri (parmaklarınla sayarak)
ben coach değilim
sen robert koleji öğrencisi değilsin
minibüste dayak yiyeceksin...
velhasıl maçı kazanmıştık sanırım bir sayıyla. robertli çocukları pek hatırlamıyorum, çünkü mekana kafam çok takılmıştı. ama kibarlardı yani, aradaki sınıf farkını biz o kadar farkındaydık ki, belki de hissettirme gereği duymadılar ya da hiç bezleri yoktu o taraklarda. hatırlayamıyorum.
neşe içinde okulumuza geri döndük. hepimizin aklı geride bıraktığımız yerdeydi. bir hafta sonra mehmet bey'in -kardeşi bilmediğimiz bir sebepten ötürü intihar ettiği için- basket takımıyla ilgilenecek hali kalmadı ve takım dağıldı. oysa belki de eyalet finali bile oynayabilecek kadar iyiydik!
Eğer ülkede sandık fetişizmini bırakmış bir muhalefet olsaydı şu an orayı vızır vızır işleyen bir insan dönüştürme alanı yapardı. Orada bir savunma alanı oluşturur, sandık dışında nasıl mücadele edilir onu gösterirdi.
Muhalefet Kılıçdaroğlu’na oy veren %47.82’lik kesimin yerel seçimleri de genel seçimler gibi değerlendireceğini düşünüyor. Hiçbir değişiklik yapmasalar bile iktidar kötü yönettiği için aynı kitlenin oylarını alacaklarına eminler. Bu güven nereden geliyor bilmiyorum.
Kusura bakmayın ama bu kadar yanlış bir ekonomi politikası ve yanlış faiz uygulamasının sonunda ne olmasını bekliyordunuz? Benzinde ve doğalgazda indirim mi olacaktı?
Kimse farkında değil ama,
Türkiye’de son 4 yıldır en iyi kazandıran yatırım; BORÇ.
Borçlanan kazandı.
Borçlanan mâl sahibi oldu.
Borçlananın borcunu enflasyon ödedi.
Borç kötüdür önyargısını atmak için iyi bir ders ve pratik oldu. Yeter ki, faydalı borçlanın.