@BBCArdalan کسایی که سعی میکنن این منطق شفاف رو نفهمن دقیقا همونایی هستن که تجاوز رو عادی سازی میکنن و کنار متجاوز میایستن. یعنی همون منطق که اتفاقا عامل بازدارنده تجاوز میشه تو دایره ادراکشون موجود نیست.
من، #گوهر_عشقی
کسی هستم که سالهاست با داغ پاره تن اش زندگی میکند؛ مادری که میداند هیچ حکمی نمیتواند جان از دسترفته را بازگرداند.
امروز جان فرزند مبارزم #علی_زارعی در خطر است.
صدور حکم اعدام، یعنی گرفتن فرصت زندگی از یک انسان.
@FelliFereh اینکه ادمها تو شرایط ایران خیلی در رنجن نباید باعث بشه رنج ما بی اعتبار یا پنهان بشه. هر انسانی حق داره از رنجش و از زندگیش کلا اگه دوست داشت بگه. شرمی توش نیست. وگرنه همیشه شرایط بعضیا خیلی سخت تره و هیچکس نباید حرف بزنه. حرف بزن، بگو، اگر دوست داشتی البته.
سازمان حقوق بشری ههنگاو در گزارشی به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید نوشت از ابتدای پاییز سال ۱۴۰۴ تا ابتدای پاییز سال ۱۴۰۵، دستکم ۳۱۵ دانشآموز و کودک زیر ۱۸ سال و دستکم ۵۹ معلم و استاد دانشگاه به دست نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شدهاند.
ههنگاو افزود در همین مدت، دستکم هشت نفر از این کودکان و دانشآموزان و همچنین دستکم ۱۶ نفر از معلمان و استادان دانشگاه به حبس محکوم شدهاند.
این سازمان حقوق بشری بازداشت و برخوردهای سرکوبگرانه با کودکان را بهشدت محکوم و تاکید کرد در شرایط تشدید سرکوب و بحرانهای ناشی از درگیری و جنگ در ایران، کودکان از آسیبپذیرترین اقشار جامعه هستند و هرگونه بازداشت، تهدید، خشونت و محرومیت آنان از حقوق اساسی، نقض آشکار حقوق کودک و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی در قبال حمایت از کودکان محسوب میشود.
https://t.co/D2PzpX5HM9
داستان #علی_زارعی رو باید دائم تکرار کنیم. به جزئیات و عمق فاجعه هنوز اونقدرها پرداخته نشده؛ اینکه چطور علی رو مجبور کردند برگرده و اینکه چطور برای گردنش طناب دار در نظر گرفتن، که به نوعی درس عبرتی باشه برای همه ایرانیان پادشاهیخواه خارج از کشور.
ماجرای علی زارعی هیچ تفاوتی با دزدیدن روحالله زم یا جمشید شارمهد نداره؛ این هم یک آدمربایی و حذف فیزیکی سیستماتیک توسط رژیمه.
علی زارعی میتونست هرکدوم از ما باشیم وقتی دلتنگی انقدر بهمون فشار میاره که علیرغم خطر جدی از سمت جمهوری کثافت اسلامی میریم ایران که خانوادهمون رو ببینیم. بهای اعتراض و دلتنگی اعدام نیست.😢
۴ سال از قتل حنانه کیا نوعروس ۲۲ ساله گذشت. حنانه در خیزش زن زندگی آزادی با گلولهٔ سپاه پاسداران به پهلویش کشته شد. حنانه پیش از به قتل رسیدنش نامزدکرده بود. در مراسم چهلمش جمعیت بیشماری شرکت و علیه حکومت شعار دادند. ۴ سال گذشته اما یاد حنانه و زنان شجاع ایران همچنان زنده است.