Frans Reusink

verhalen | vertalen | fotograferen

[Frans Reusink @Ellingmann]

En een Bouillon. Na 170 jaar nu ook in Amsterdam

[390k 😊 Paris Paname 🔄 @ParisAMDParis]

📸 Anonyme.
Quai du Marché-Neuf, magasin d'oiseaux
1855? Paris

[Frans Reusink @Ellingmann]

@HarrisonSealts Ah ja. Ik ben van de oude. Het ros Bazhaar, De kale kapper, De spokenjagers, De gladde glipper, dat waren zo’n beetje mijn favoriete albums. Opvallend dat we dezelfde voorkeuren in onze jeugd hadden (Bob Evers, Suske en Wiske), maar later ook (WFH).

[Frans Reusink @Ellingmann]

@HarrisonSealts Ah, Ken ik niet.

[Jan Dirk Snel @JDSnel]

De Grondwet werd op enkele onderdelen herzien. Democratie was niet in zicht. De koning werd onschendbaar verklaard. Ministers legden over diens beleid verantwoording af aan de Staten-Generaal. Vrijheid van meningsuiting en vrijheid van godsdienst bestonden al.

[Frans Reusink @Ellingmann]

@eddy_terstall Land is bijna zestig keer zo groot als Nederland hè

[Frans Reusink @Ellingmann]

@HuubBellemakers Uit het lijstje blijkt: de spitsen (Malen, Brobbey, Weghorst) GEEN penalty’s laten nemen

[Harrison Sealts @HarrisonSealts]

Vestdijk en W.F. Hermans over de Poetica van Aristoteles. SV weet er duidelijk weinig van en associeert het geschrift dus vooral met de eenheid van tijd/plaats. WFH (in Het sadistische universum) noemt die achterhaald, maar acht de eenheid van handeling ‘vrijwel onaantastbaar’.

[Frans Reusink @Ellingmann]

@HarrisonSealts Hahaaaaaaaa

[Anne Applebaum @anneapplebaum]

Truly morally sickening: that anyone should wish all of Ukraine to suffer the fate of Mariupol or Bucha. Russian occupation of Ukraine means random arrests, executions, concentration camps; the destruction of language and culture; mass kidnapping of children. All of these things have been documented in the occupied territories and continue to go on.

[Harrison Sealts @HarrisonSealts]

@bibliofilie Nee nee nee nee nee nee nee nee nee nee nee nee nee nee nee dat roept Mick Jagger TUSSEN de nummers en niet TIJDENS een nummer. De voornaamste historische feiten uit de 20e eeuw moeten wel correct worden weergegeven. Met onbenullige kleinigheden kun je wel variëren.

[Jan Dirk Snel @JDSnel]

Dit is geen serieuze onderzoeksjournalistiek. Het vult een aardig, onbelangrijk detail toe aan de biografie van iemand wiens radicaallinkse én Zuidafrikaanse verleden maar al te bekend was. Dat hij ook nog even hoefijzerachtig aan de andere kant hing. Verder volstrekt irrelevant.

[Michael Beschloss @BeschlossDC]

Marilyn Monroe would have been a hundred years old today (shown on her final birthday, 1962):

[Peter Breedveld @FrontaalNaakt]

Vertel eens, Nederlander, hoe Hugo de Groot precies in jouw “gene” zit. Of Rembrandt. Ben je ook een beetje goed met licht, ja?

[Jan Dirk Snel @JDSnel]

Pols was negentien toen hij naar Nederland kwam. Hij was dus wel erg jong. En jongeren kiezen vaak extreme standpunten waar ze spoedig afscheid van nemen. In Nederland deed hij mee aan de kraakbeweging en werd hij actief voor de SP. Evenwichtig klinkt het allemaal niet.

[Keith Richards @officialKeef]

Happy Birthday, Ronnie!
One love, Keith @ronniewood

[Frans Reusink @Ellingmann]

"Donald Pols vertrekt bij Tata Steel" https://t.co/QMAMzQDS3P

[Gerri Eickhof @gerrieickhof]

Dit is een move die heeeeeeel veel uitleg behoeft. En de kans is best groot dat we het dan evengoed niet begrijpen.

[wim boevink🐦‍⬛ @wimboevink]

Over de superioriteit van broadsheet-kranten. Een achterhoedegevecht.

[Geert-Jan Edelenbosch @EdelGeertje]

Leden van de @EersteKamer, vandaag stemt u niet alleen over “homogenezing”. U stemt over een wet die ook genderidentiteit het strafrecht binnenhaalt. Kijk daarom nog één keer naar de mensen die in dit debat bijna onzichtbaar zijn gebleven: ouders.

Op papier gaat deze wet namelijk over hulpverleners en organisaties, maar de echte druk komt terecht waar geen senator meekijkt: aan de keukentafel. Bij ouders die luisteren, zoeken, twijfelen en beschermen, en juist daarom niet meteen bevestigen dat hun kind werkelijk in "het verkeerde lichaam" is geboren.

Stel: een veertienjarig meisje met autisme en lesbische gevoelens zegt dat zij een jongen is. Haar ouders nemen haar serieus, maar willen nog geen nieuwe naam, andere voornaamwoorden of medische route bevestigen voordat duidelijker is wat er speelt.

Maar school is al begonnen haar met “hij” en een nieuwe naam aan te spreken. De jeugdpsycholoog beweegt daarin mee. Die zegt dat steun thuis belangrijk is, constateert dat de ouders terughoudend zijn, en dringt erop aan dat zij ook meegaan. Bevestiging is immers de norm geworden.

Voelt u wat daar gebeurt?

Ouders die hun kind proberen te beschermen, worden langzaam tegenover hun kind gezet. Niet door dwang of afwijzing, maar doordat zij aarzelen, tijd vragen en het kind niet direct bevestigen. Hun voorzichtigheid wordt niet meer gezien als liefdevolle verantwoordelijkheid, maar als gebrek aan steun. Hun vraag om onderzoek wordt verdacht. Dáár komt de druk te liggen. Niet in de rechtszaal, maar in schoolgesprekken, zorgdossiers en meldingen.

En dit is ook niet theoretisch. Zulke conflicten bestaan nu al. Luister maar eens goed naar ouders met kinderen met genderdysforie. Deze wet gaat in die conflicten één kant extra macht geven. Dan wordt niet het kind beschermd, maar het idee dat bevestiging de veilige standaard is.

Voorstanders zullen zeggen: ouders worden door deze wet niet strafbaar. Maar wetten werken niet alleen via veroordelingen. Ze veranderen ook de norm in scholen, spreekkamers en dossiers. School en hulpverlening gaan zich indekken. Bevestigen wordt veilig, vertragen wordt riskant. Ouders die om tijd vragen, komen tegenover de instituties te staan die hen zouden moeten helpen.

Dat is gevaarlijk. Juist bij jongeren met genderdysforie moeten volwassenen kunnen vertragen, doorvragen en breder kijken. Een nieuwe naam, andere voornaamwoorden en registratie op school lijken misschien onschuldig, maar sociale transitie staat vaak niet los van een mogelijke medische route. Het kan een kind verder één kant op opduwen.

Daarom is voorzichtigheid nodig. De Cass Review wees op de zwakke bewijsbasis voor medische interventies bij jongeren; ook recent Fins onderzoek laat zien dat psychische problemen niet vanzelf verdwijnen door medische transitie en zelfs vaak erger worden. En laten we wel wezen: het idee dat iemand werkelijk “een jongen in een meisjeslichaam” is, kan geen arts, rechter of ouder objectief toetsen.

Bij zoveel onzekerheid is voorzichtigheid geen gebrek aan steun. Voorzichtigheid ís steun.

De indieners doen alsof deze wet dwang bestrijdt. Maar door genderidentiteit mee te nemen, maakt de wet van een niet-toetsbaar zelfbeeld een strafrechtelijke norm. Daardoor komen gewone twijfel, ouderlijk gezag en professionele zorgvuldigheid onder druk te staan. Niet het kind wordt beschermd, maar één idee heilig verklaard: dat bevestigen altijd veilig is en terughoudendheid schadelijk.

De Eerste Kamer moet daar niet in meegaan. Maak van een wet tegen homogenezing geen wet tegen ouders, hulpverleners en leraren die hun hoofd koel houden.

U stemt vandaag niet alleen over intenties, maar over gevolgen. Over ouders die straks zwijgen terwijl zij zouden moeten spreken. Over hulpverleners die bevestigen terwijl zij zouden moeten onderzoeken. Over kinderen die verder een route op worden geduwd waarvan de prijs misschien pas wordt begrepen als terugkeer niet meer mogelijk is. Die verantwoordelijkheid ligt vandaag bij u.

Stem tegen deze wet.

@DittrichBoris @CU_EersteKamer @eerstekamervvd @bbbfractie_ek @hdoornhof @SP_eerstekamer @PvdD_EK @jannybakker

https://t.co/HdEeNjO0Hq