معمولا به وقایع خارج از کشور نمیرسم. امروز چون احتمالا متفاوته صبر میکنم گزارشی از رسانهها یا ویدیوی وایرال شده رو میگذارم ولی به ویدیوهای دریافتی نمیرسم چون خارج از کشور محدودیت ارتباطات نیست و هر کی از از هر گوشه جمعیت دستش رو میبره بالا فیلم میگیره و چندین گیگابایت ویدیو میفرسته که خودش هم ندیده و معمولا باید ساعتها ویدیو ببینم که یک صحنه خاص و متفاوت نسبت به سایر تصاویر گیر بیارم.
این در حالی است که من هنوز کلی ویدیوی ندیده از وقایع داخل کشور دارم و حجم پیامهای روز حتی اجازه نمیدن که شیرجه بزنم به پیامهای نخونده روزهای اوج اعتراضات.
از ۱۸ دی به بعد دوتا صحنه خودکشی یا قتل دیدم..هر دو سقوط از پل. اولی کردستان حوالی خروجی جهان آرا دومی هم همین دیشب صیاد حوالی سبلان. مراقب خودمون و همدیگه باشیم. ابعاد این غم بسیار بزرگتر از حد تصوره.
درد و خون رو ول کردن، درد و خونی که هنوز از وسط مهلکهش بیرون نیومدیم چه برسه هضمش کرده باشیم، چسبیدن یقه بقیه رو چرا نمیگید جاویدشاه
بابا یه دقه تو هم وایسا بنده خدا، یه دقه نفس بگیر، یه دقه با عواطفت روبرو شو
به خاک سیاه نشستیم
بیا باهم گریه کنیم
خاکساریتم کنارش ادامه بده
صدای پر هیجان همکار....
در میان کشته شدگان ورزشکاران زیادی هم هستند...
جوان ۲۲ ساله بسکتبالیست عضو تیم ملی هم کشته شد.
به شرافتم قسم تو صدای هر دو شوق بود.
کاش انقدر مبهوت نبودم و از صفحه تلوزیون فیلم میگرفتم. بعد از کشتار پنجشنبه جمعه، مجری اینترنشنال با تاکید روی تعداد حیرت آور کشته شدهها مثل یه دستاورد علمی یا ورزشی گفت توجه شمارو به خبرهای ورزشی جلب میکنم. /