هر گوشهای رو نگاه میکنی یک انسان طفلکی رو میبینی که داره یه باری که چند برابر حد توانشه رو به دوش میکشه و سعی میکنه تو این جغرافیا مثل آدم زندگی کنه.
نمیدونم چرا ولی من در اینجور مواقع خیلی میترسم زمان بگذره و دل تنگ اون لحظه بشم بخاطر همین یهو چشمام رو میبندم تا اون لحظه رو جوری حس کنم که هیچوقت یادم نره…