Selin EYÜBOĞLU

Sağlık Çalışanı

[AFAD Deprem @DepremDairesi]

#DEPREM
Büyüklük:4.3 (Mw)
Yer:Saimbeyli (Adana)
Tarih:2026-10-04
Saat:20:28:12 TSİ
Enlem:37.76383 N
Boylam:36.09383 E
Derinlik:7 km
Detay:https://t.co/c2dam9reX8
@afadbaskanlik @trthaber @anadoluajansi

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@hakanakelma Sadece aile mi sizce

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@esenol Okudum fakat üzerinden zaman geçti

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@lvntozrn Eşi ölünce kimse arayıp sormamış telefonla bile aramamış çok yanlız bırakılmış da karar vermiş evini satmış okuyan parası olmayan gençlere yardım için kolları sıvamış

[Levent Özeren @lvntozrn]

Alaçatı'da ev sattım.Oğlum beni aradığında sesi titriyordu.“Baba… iyi misin?” dedi.
Alaçatı’dan İzmir’e giden yolda olduğumu duyunca uyandı herhâlde.Çok nadir arar beni.
Gülümsedim.
“İyiyim oğlum,” dedim. “Birazdan çay içeceğim.”

Adım Hasan.
Yetmiş üç yaşındayım.
Ve üç ay önce hayatımda yaptığım en doğru ama en “ayıp” sayılan şeyi yaptım.
Alaçatı’daki taş evimi sattım.
Hani şu herkesin fotoğraf çektirdiği, kapısına yasemin saran, “ne şanslı adam” dedikleri ev…
Oğlum ben gidince butik otel yapacaktı o evi.Erken gittim belki ama uzağa degil İzmir'e.

Eşim Emine’yi iki yıl önce kaybettikten sonra o ev büyüdükçe büyüdü.
Duvarlar genişledi, odalar uzadı.
Sessizlik yayıldı.
Sabah kalkıyordum.
Çay demliyordum.
Karşıma kimse oturmuyordu.
Televizyon açıktı ama konuşan bana bakmıyordu.
Akşam oluyordu, kapı hiç çalmıyordu.
Telefon çalıyordu heyecanlanıyordum.internet taahut diyordu ya da benzerleri.

Biz buna “huzur” deriz ya…
Değilmiş.
Mezar sessizliğiymiş.
Bir gün aynaya baktım.
“Hasan,” dedim,
“Sen böyle ölmeye başlamışsın.”
Ve Evi sattım.
Komşular konuştu.
Akrabalar sustu.
Çocuklarım “baba delirdi” dedi.
“Bu yaşta ne yapıyorsun?” dediler.
“Millet Alaçatı’da ev almak için canını verirken sen satıyorsun.”
Ben bir oda kiraladım.
İzmir’de, eski bir apartmanda.
Üç artı bir ev.
Üç genç yaşıyor.
İlan şöyleydi:
“Oda kiralık. Kira günü aksamasın. Gürültü makul olsun.”
Kapıyı çaldığımda çocuklar bana baktı.
Sanki icradan gelmişim gibi.
Biri dedi ki:
“Amca… yanlış geldin galiba?”
_Doğalgaz gecikti biliyoruz.Ama ödeyeceğiz.
“Yok,” dedim.
“Ben Hasan. Yeni ev arkadaşınız.”
İlk hafta şoktu.
Bulaşıklar birikmiş.
Ayakkabılar kapının önünde değil, her yerde.
Gece biri geliyor, sabah diğeri çıkıyor.
Bir akşam salonda otururken çocuklardan biri sordu:
“Hasan amca… bizi ev sahibine şikâyet etmezsin değil mi?”
Güldüm.
“Evladım,” dedim,
“Ben bu ülkede 80’leri gördüm.
Elektrik kesintisinde mumla ders çalıştım.
Sizden korkmam.
Ama çayı iyi demlerim bitirirseniz, yeni çayı siz koyarsınız.”
Zamanla alıştık.
Ben sabah erken kalkıyorum.
Onlar uyanamıyor.
Ben yemek yapıyorum.
Onlar dışarıdan söylüyor ama yetmiyor.
Bir akşam çocuklardan biri eve geldi.
Yüzü bembeyaz.
İki işte çalışıyor.
Okula gidiyor.
Kirası, yol parası, kitap…
Tencereyi koymuştum.
Kuru fasulye.
Pilav.
Yanına turşu.
“Gel,” dedim.
Sessizce yedi.
Sonra durdu.
“Ben bunu en son babaannemde yemiştim,” dedi.
O gün bana “Hasan Amca” demeyi bıraktılar.
“Abi” dediler.
Ben onları sabah sınavlarına kaldırıyorum.
Biriyle konuşmaları gerektiğinde “sen de haklısın” demeyi öğretiyorum.
Faturayı nasıl kontrol edeceklerini anlatıyorum.
Onlar da bana telefon öğretiyor.
Kartla ödeme.
Uygulamalar.
Müzik.
“Abi bu şarkı sana gider,” diyorlar.
Bir akşam dediler ki:
“Hazırlan. Çıkıyoruz.”
Alaçatı değil.
Lüks değil.
Bir mekan.
Ucuz.
Samimi.
Masaya oturduk.
Biri saz aldı.
“Abi bir türkü söyle.”
Uzun zamandır sesimi çıkarmamışım.
Ama söyledim.
Masadaki herkes sustu.
Gençler… yaşlılar…
Herkes.
O an şunu anladım:
İnsan yaşlanınca yalnızlaşmıyor.
Yalnız bırakılıyor.
Ben artık büyük bir evde yalnız değilim.
Küçük bir evde hayatın içindeyim.
Oğlum hâlâ soruyor:
“Baba geri dönmeyecek misin?”
“Yok,” diyorum.
“Ben geçmişte yaşamaktan çıktım.”
Bu evde ses var.
Dağınıklık var.
Gelecek var.
Eğer bu satırları büyük bir evde, sessizlikle okuyorsan…
Bil ki sorun ev değil.
Sorun sessizlik.
Bazen insanın ihtiyacı olan şey
bir oda,
bir tencere,
ve biriyle aynı masada gülmektir.
Yaş kaç olursa olsun.

Alıntıdır..

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@medoliyy 18

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@captainblack566 Siyah çizgiler kol ve göğüs altı birinde var diğerinde yok

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@siirsozu Gömlek yakası

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@SevgiAsk1905 Güğüm

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@captainblack566 Kıvırcım

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@lannsibell Prenses

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@Buket48gul Muhteşem👍

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@gidaajansi Yuh yuh

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@bernalacin35 Çok acı bir kayıp çok üzgünüm

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@Serhan_Asker 😭😭

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@yalovabld @Serhan_Asker @mehmetgurel77 Güzel Yalovamızda sizleri ağırlamaktan mutluluk duyarız hoşgeldiniz .

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@denetlecomtr Ahlak yoksunu caniler

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

Yazıklar olsun https://t.co/aXMwr3JObj

[denetle! @denetlecomtr]

Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi'nde görevli kadın doktor, bir hasta yakını tarafından makas ve su ısıtıcısıyla darp edildi.

12 yerinden yaralanan doktor tedavi altına alınırken, saldırgan adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı. https://t.co/fSG1BKyzQD

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

@rojdaaltintas Çok geçmiş olsun

[Selin EYÜBOĞLU @Ergl33453354]

https://t.co/ELrbFXTZzc

[melu(sina) @meluwayne]

LÜTFEN ŞUNU GÜNDEM YAPALIM LÜTFEN