Hayrettin Karaman, fon meselesi hakkında, suçun şahsiliği ile ilgili destan yazmış. 15 Temmuz sürecinde verdiği fetvalarda, hizmet insanları için suçun şahsiliği hiç aklına gelmedi herhalde. Ölüme koşar adım giderken bari hakikati söyle @ProfDrKaraman
Ben geldim...
Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin.
İnsan ruhunun en kuytu köşelerinde yankılanan üç kadim ses:
Adalet, erdem ve ahlâk.
Neredeyse herkes bu değerlerin yokluğundan yakınırken, neden bu değerler ortak yaşamda uygulamaya dönüşmez ve kalıcı bir manzûme olarak inşâ edilemez?
Bu derin çelişkinin arkasında felsefî, psikolojik, sosyolojik ve sosyal yapının oluşturduğu mekanizmalar yatar. Bu durumu birkaç temel başlık altında inceleyebiliriz:
-"Herkes İçin" Adalet Yerine "Kendim İçin" Adalet (Çıkar Çatışması)
İnsanların adaletten ve ahlâktan şikâyet etmesi, çoğunlukla bu değerleri başkalarından beklemelerinden kaynaklanır.
İnsan psikolojisi, kendi hatalarını şartlarla "Mecbur kaldım", başkalarının hatalarını ise karakter kusurlarıyla "Ahlâksız", "Bencil" tanımlamaya eğilimlidir. Ahlâki gevşeklik.
-Sosyal Güven Eksikliği ve "Herkes Yapıyor" İllüzyonu
Bir toplumda adalet ve ahlâkın inşâ edilebilmesi için karşılıklı güven (sosyal sermaye) gerekir.
Eğer bir birey, kurallara sadece kendisi uyduğunda "enayi" durumuna düşeceğine, başkalarının kuralları çiğneyerek öne geçeceğine inanıyorsa, sistemli bir şekilde ahlâki aşınma başlar.
-Değerlerin Kurumsallaşamaması ve Ceza/Ödül Mekanizmaları
Ahlâk ve erdem iç/vicdan birer pusuladır ancak toplumda kalıcı olabilmeleri için denetim ve adil bir hukuk sistemiyle desteklenmeleri gerekir.
Bir toplumda erdemli ve dürüst olmak bireye maddî/mânevî bir kayıp getiriyor; kuralsızlık, kayırmacılık veya adaletsizlik ise güç ve zenginlik kazandırıyorsa, sosyal yapı erdemi/erdemli bireyi cezalandırır hâle gelir.
- Kültürel Kabilecilik (Biz ve Onlar Ayrımı)
Kadim değerlerin inşâsındaki en büyük engellerden biri evrensel ahlâk ilkelerinin yerini grup ahlâkının almasıdır.
Adalet ve ahlâk, "bizden olanlar" söz konusu olduğunda esnetiliyor, "onlardan olanlar" söz konusu olduğunda ise bir silah gibi katıca kullanılıyorsa, orada gerçek değerler manzûmesi yoktur.
Özetle;
Toplumun büyük bir çoğunluğunun bu değerlerin yokluğundan yakınması samimiyetsizlikten ziyâde, çaresizlik ve sistemsizlikten kaynaklanır. İnsanlar adil ve erdemli bir dünyada yaşamayı arzularlar ancak birey olarak adil davranmanın bedelini ödemek istemezler veya bu bedelin çok ağır olduğu bir düzende yaşarlar.
Oysa bu üç mefhûm, insanı insan kılan ve cemiyeti ayakta tutan görünmez birer sütun gibidir.
Ahlâk, ruhun kendi kendine fısıldadığı o mahrem ve asil doğrudur; bireyin iç dünyasında sessizce yeşeren, meyvesini ise topluma sunan bir niyet tohumudur.
Bu tohum erdemle sulandığında, insan sadece kötülükten kaçınmakla kalmaz, iyiliği bir yaşam sanatı haline getirir.
Erdem; ahlâkın ete kemiğe bürünmüş, sabırla ve zarafetle yoğrulmuş en olgun hâlidir.
Fakat bu olgunluk, adaletin sarsılmaz terazisinde tartılmadıkça eksik kalır. Adalet, ahlâkın ve erdemin dış dünyaya vuran o berrak aksidir; o, ne bir cezalandırma hırsı ne de kuru bir kanun maddesinden ibarettir.
Hak sahibine hakkını teslim etmeyen, zayıfı gözetmeyen bir erdem, kendi içine kapanmış bir avuntudan öteye geçemez.
Gerçek adalet, gücünü ahlâktan, zarafetini ve merhametini ise erdemden alır ve ruhun bu üç kutsal sacayağı asla eskimez.
Adalet, erdem ve ahlâk!
Dünya, sadece var olduğumuz için değil; bu üç asil rehberin ışığında onurlu bir yaşam inşâ edebildiğimiz ölçüde güzelleşir.
Teşhis ortada, reçete belli. Yapılması gereken, reçete edilen ilaçları kullanarak tedaviyi bir an önce başlatmaktır.
Aksi hâlde kısır döngü devam eder; hastalık vücudu çepçevre kuşatır, hastanın durumu giderek ağırlaşır ve sonunda entübasyon aşamasına gelinir.
Oradan çıkıp çıkamayacağını ise Allah bilir...
#10Kasım
@omerhakseven3 Değerli hocam
Şerefli desem, onlara
Şerefsiz dese, bana
yakışmayacak, bu fikri,ilmi,ahlakı cüce olanlara nasıl bir rahatsızlıkvermişsiniz ki
Kinleri,hırsları ,öfkeleri bitmiyor ❗
Sizi yıpatmak isterken dengeleri bozulmuş gözleri kararmış ❗
AkpDönemi ZulümDönemi
Susmayacağız
Şanlıurfa’da verdiği vaazlarla sık sık gündeme gelen Mehmet Emin Kutluay Hoca’nın, kendisine “Silivri soğuktur” diyenlere verdiği cevap gündem oldu.
İşte Mehmet Emin Kutluay Hoca’nın verdiği o cevap...
@AhmettDonmez Şu konuşmanda sen iyi bir hikaye yazmışsın saçmalamaya başladın yalan konuşma ha başladın bu sözlerinle kaç paraya sattın kendini ucuz adam yüzde onluk kıtabını ben yazmadım sen yazdın nereden nereye
Erdoğan'ın oğlu Bilal, iki yeğeni, damadının abisi, Binali Yıldırım'ın oğlu ve Osman Gökçek, fon vurgunundan toplam 160,5 milyar lira götürmüşler.!
Fon vurgunundan asıl payı götürenler Erdoğan ailesidir, bu nedenle bu vurgunun üstüne kimse gidemez derken haksız mıymışım😉🙄?!..
Videonun altına bir nokta bırakınız, lütfen. Bu küçük davranışı bir gelenek hâline getirelim ki umudumuz dâim tazelensin.
Bugün de böyle...
Yol ve yolcu kendi lisânıyla konuşur; her patika, aşılan her engebeli geçit, insana sabrın ve tahammülün kadim sırlarını fısıldar.
Geçilen nehirler geçici hevesleri akıtırken, tırmanılan sarp yokuşlar iradeyi bir demir gibi döver.
Kıymetli olan, menzilin vaat ettiklerinden ziyâde, rüzgârın tenimizde bıraktığı yaşanmışlık tortusudur.
Menzil, yolcunun yola çıkarken yanına aldığı ham düşüncelerin, yol boyunca elenip saflaşarak birer hakîkate dönüştüğü kutsal bir eşiktir.
Oraya varıldığında anlarsınız ki, gözlerin gördüğü o son durak aslında bir bitiş çizgisi değil, ruhun kendi derinliğini seyrettiği berrak bir aynadır.
Ne var ki adımların durduğu o büyülü anda, her vuslatın bağrında yeni bir firkatin gizlendiği aşikâr olur.
Menzile ulaşan yolcu, artık yola çıkan o ilk heveskâr yabancı değildir; yol onu değiştirmiş, dönüştürmüş ve yeni bir göz ihsan etmiştir.
Bir zamanlar zirve gibi görünen tepelerin aslında daha büyük bir dağın ilk basamağı olduğunu anlatır.
Kalp, tam da menzilin dinginliğine alışacakken, ufkun ötesindeki yeni sırlar ve hiç yürünmemiş yollar için yeniden çarpmaya başlar. Çünkü bilir ki insan, menzile ulaştığı ölçüde değil, yolda olduğu ve yürüdüğü müddetçe diridir.
Yol, zamanın alnına çekilmiş siyah bir çile çizgisi; yolcu ise o çizginin üzerinde kendi yükünü taşıyan bir zavallıdır. Toprağa değen her adım, ruhun sonsuz gurbetinden kopan bir feryat; her yâr, kaderin kendi kuytusunda bir sırdır.
Kulaklara çarpan rüzgâr, gidenlerin geride bıraktığı yarım kalmış ahlar iken; yolcu, varacağı yerin değil, çoktan kaybettiği yurdun matemiyle yürür.
Yol biter, mâtem çöker ve yolcu o dipsiz karanlıkta bir gölge gibi erir; çünkü en büyük menzil, sonu olmayan yolda hiç olmaktır.
#Yolcu
O gün Fransa Annemasse'da, senin de, efendinin de, hepinizin hırsız olduğunu, efendiniz tahttan inmesin, hep beraber ülkeyi soymaya devam edesiniz diye çakma darbe yaptınız dedim kaçar gibi marketten çıktın. Gerçekleri duyunca kaçtın. Paranız çok, huzurunuz hiç olmayacak.
Yıllardır milletin bildiği ama medyanın gizlediği, muhalefetin kör olduğu, sustuğu gerçekler!
Millet gerçek olduğunu en başından biliyordu, sustu.
O gün hesabı sorulmadığı için bugün ülke bu halde.
@samiltayyar27 Akp ye tebrikler kadını sabah 5 de don sütyen polis baskını yapmadan davet le sorgulamaya alinabiliyormuş demek darısı diğer bacılarımıza