De weg naar de top
Ik kijk met enige regelmaat naar de cv’s van Nederlandse bewindslieden. En telkens bekruipt mij hetzelfde gevoel: is dit werkelijk het beste wat een land van achttien miljoen mensen kan voortbrengen?
Neem minister van Financiën Eelco Heinen. Een keurige opleiding: economie, internationale betrekkingen, macro-economie. Daarna begint zijn loopbaan op het ministerie van Financiën, waarna hij tien jaar lang beleidsadviseur, hoofd beleid en politiek secretaris van de VVD-fractie is. Vervolgens Kamerlid, minister en opnieuw minister. Een indrukwekkende politieke loopbaan — maar vrijwel volledig binnen de Haagse wereld. (https://t.co/EXo4bjxAf1)
Of Dilan Yeşilgöz. Zij studeerde Cultuur, Organisatie en Management en werkte daarna voornamelijk bij gemeenten en in de politiek. Inmiddels beheert zij als minister van Defensie een organisatie waarvoor tientallen miljarden, geopolitiek, militaire strategie, industriepolitiek en uiteindelijk oorlog en vrede dagelijkse kost zijn. (https://t.co/EXo4bjxAf1)
En dan premier Rob Jetten. Bestuurskunde in Nijmegen, managementtrainee bij ProRail, adviseur, manager, Kamerlid, fractievoorzitter, minister en uiteindelijk op zijn 38ste minister-president. Alles keurig volgens het spoorboekje. Maar juist dát is het probleem: het spoorboekje. (https://t.co/EXo4bjxAf1)
Onze politieke elite wordt steeds vaker gevormd door mensen die buitengewoon goed hebben geleerd hoe de overheid en de politiek functioneren, maar aanzienlijk minder vaak jarenlang zelf eindverantwoordelijkheid hebben gedragen in een concurrerende onderneming. Een bedrijf opgebouwd. Mensen aangenomen en ontslagen. Een verliesrekening moeten uitleggen. Geld van anderen moeten terugverdienen. In verschillende landen en culturen gewerkt. Een internationale organisatie geleid. Of simpelweg twintig of dertig jaar buiten Den Haag bewezen dat ze iets kunnen.
Daarom vind ik iemand als Ralf Dekker interessant. Niet omdat je het politiek met hem eens moet zijn. Integendeel: dat doet er hier helemaal niet toe. Maar de man werkte meer dan dertig jaar bij Rabobank, onder meer als directielid, voordat hij de politiek inging. Hij arriveerde dus niet op zijn vijfentwintigste bij een jongerenorganisatie om vervolgens via fractiestaf, Kamerzetel en ministerie naar boven te klimmen. Hij bracht eerst een heel werkzaam leven mee. (Tweede Kamer)
En misschien zouden we dat weer eens moeten gaan waarderen.
Niet iedere minister hoeft zestig te zijn. Niet iedere politicus hoeft ondernemer te zijn. En een uitstekende opleiding blijft belangrijk. Maar een democratie waarin de weg naar de top steeds vaker loopt van studentenvereniging naar politieke jongerenorganisatie, van beleidsmedewerker naar fractie, van fractie naar Kamer en van Kamer naar kabinet, creëert uiteindelijk haar eigen kaste.
Mensen die uitstekend kunnen debatteren, twitteren, onderhandelen, woordvoeren en voorlezen van een briefing. Maar die soms verrassend weinig ervaring hebben met de wereld waarop al hun besluiten betrekking hebben.
Daar zit mijn bezwaar.
De Tweede Kamer zou geen talentenklas van politieke partijen moeten zijn. En een ministerspost al helemaal geen volgende trede in een carrièreplanning.
Voor de zwaarste functies van het land mogen we iets meer verlangen: intellectuele kwaliteit, zeker. Maar daarnaast levenservaring, internationale ervaring, professionele diepgang, onafhankelijkheid, leiderschap en het bewijs dat iemand ook buiten het beschermde ecosysteem van politiek en overheid iets heeft gepresteerd.
Misschien moeten we daarom de carrièrepoliticus wat minder bewonderen — en mensen die pas ná een echte carrière besluiten de publieke zaak te dienen wat meer.
De weg naar de top zou wat langer mogen zijn.
Wanneer de regering haar eigen bevolking kwijtraakt
Er is iets merkwaardigs aan de hand in Europa.
Regeringsleiders presenteren zich voortdurend als verdedigers van democratie, stabiliteit en het algemeen belang. Maar ondertussen is het vertrouwen van hun eigen bevolking vaak dramatisch laag.
Macron wordt door een grote meerderheid van de Fransen niet meer vertrouwd. Friedrich Merz kampt in Duitsland met ontstellend lage waarderingscijfers. Pedro Sánchez regeert in Spanje voortdurend op het scherp van de snede.
En toch regeren ze gewoon door.
Daarmee ontstaat een merkwaardige nieuwe vorm van democratie: de regering verliest de bevolking, maar behoudt de macht.
De burger maakt zich zorgen over migratie? Dan begrijpt hij de complexiteit niet.
Hij klaagt over belastingen, energieprijzen of koopkracht? Dan moet hij begrijpen dat offers noodzakelijk zijn.
Hij wil minder geld naar oorlogen in het buitenland? Dan begrijpt hij zijn eigen veiligheid kennelijk niet.
En stemt hij op een partij die het establishment niet bevalt, dan is opeens niet het beleid het probleem, maar de kiezer.
De bevolking, officieel opdrachtgever van de democratie, wordt steeds meer behandeld als een patiënt die door de politieke klasse moet worden opgevoed.
En het meest exemplarische voorbeeld daarvan is misschien wel de Europese Unie zelf.
Een bestuursconstructie waarin enorme macht is verschoven naar instellingen die voor de gemiddelde burger ver weg staan, waarin de Europese Commissie niet rechtstreeks door de bevolking wordt gekozen en waarin steeds meer nationaal beleid wordt begrensd door besluiten uit Brussel.
Juist het project dat voortdurend beweert de Europese democratie te beschermen, wordt door veel burgers ervaren als afstandelijk, technocratisch en nauwelijks corrigeerbaar.
Dat is de grote paradox van het huidige Europa.
Onze leiders zeggen voortdurend dat zij de democratie verdedigen.
Steeds meer Europeanen vragen zich af:
tegen wie eigenlijk?
Want wanneer regeringen hun bevolking niet meer vertrouwen, en bevolkingen hun regeringen niet meer vertrouwen, ontstaat uiteindelijk de gevaarlijkste politieke tegenstelling van allemaal:
niet links tegen rechts, maar bestuurders tegen bestuurden.
En Robbie? Ach Robbie
Ik begin het eerlijk gezegd een beetje vermoeiend te vinden.
Ieder jaar, ergens rond september en oktober, dezelfde beelden uit Spanje: straten veranderen in rivieren, auto’s drijven weg, huizen lopen onder en daarna volgen de gebruikelijke verklaringen over uitzonderlijke regenval en klimaatverandering.
Maar misschien is er na al die jaren nóg een mogelijkheid:
infrastructuur.
Waterberging. Grotere afvoerkanalen. Betere drainage. Rivier- en barrancobeheer. Geen nieuwe bebouwing op plaatsen waarvan iedereen weet dat ze overstromen.
Extreme regen kun je niet verbieden.
Maar dat ieder najaar dezelfde regen opnieuw in een nationale ramp verandert, is op een gegeven moment niet alleen meer een natuurverschijnsel.
Dan is het ook een bestuurlijk probleem.
XR claimt verfaanval op route Glazen Koets voor Prinsjesdag, zeven activisten aangehouden. Weer een aanval op een symbool van onze democratie.
Denk erom: Extinction Rebellion is nauw verbonden met PRO. Ik leg het hier uit:
Ik wens ALLE BOEREN en ALLE ANDEREN die morgen gaan protesteren tegen het waanzinnige (stikstof)beleid van het "Kabinet Jetten", heel erg veel succes!
Nederland heeft GEEN stikstofprobleem, Nederland heeft een D66, VVD, CDA, PRO, probleem!
🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜🚜
@Wftproof Daarom moest er denk ik een nieuw pensioenstelsel komen en willen ze het nu alweer veranderen.
Het was een wegsluisplan.
Daarom widen ze de pensioenleeftijd verhogen of de AOW korten.
Verdoezelen dat het geld verdwenen is.
Het zijn ratten.
“En de vraag die nu op tafel ligt is zo explosief dat het Binnenhof op haar grondvesten doet schudden: zijn die honderden miljarden aan belastinggeld achter de schermen heimelijk misbruikt en geoormerkt om de wankelende onderpandcarrousel van ABP en PFZW te stutten en grootschalige banken- en pensioenfraude te maskeren?”
#WorstBankScenario #AwbzGat #OpheffingAOWSpaarfonds #FTK #onderpandfraude #ABP #PFZW
https://t.co/QUHo1IWhcN
Hoe een samenleving haar ouderen behandelt
Er is iets aan de manier waarop D66 over ouderdom spreekt dat mij steeds ongemakkelijker maakt.
Neem de AOW. D66 wil formeel niet simpelweg het bestaande AOW-bedrag verlagen, maar wel dat de AOW bij verhogingen van het minimumloon minder snel meestijgt. Bovendien wil de partij de AOW-leeftijd sneller verhogen.
Op zichzelf kun je daar een financieel-economische discussie over voeren. Vergrijzing kost geld. Pensioenen kosten geld. Zorg kost geld. Allemaal waar.
Maar politiek bestaat niet alleen uit rekensommen. Achter maatregelen zit ook een mensbeeld.
En juist daar beginnen bij mij de ongemakkelijke associaties. Met de pil van Drion. Met het begrip voltooid leven. Met discussies over de vraag hoeveel medische zorg op zeer hoge leeftijd nog “doelmatig” is. Met een samenleving waarin ouder worden steeds gemakkelijker wordt vertaald in kosten, lasten en keuzes rond het levenseinde.
Ook dat verband mag je niet overdrijven: het één is niet hetzelfde als het ander. Maar het is wel relevant dat D66 zelf expliciet pleit voor een wettelijke regeling voor hulp bij een voltooid leven en een ruimere benadering van euthanasie.
Daarom gaat het mij uiteindelijk om iets fundamentelers dan de AOW.
Hoe kijken wij naar oude mensen?
Zijn zij mensen die na een leven van werken, opvoeden, zorgen, belasting betalen, kennis verzamelen en een samenleving opbouwen aanspraak mogen maken op bescherming en waardigheid?
Of worden zij geleidelijk een begrotingsprobleem?
Ik moest daarbij denken aan de Nederlandse primatoloog Frans de Waal. Hij besteedde zijn leven aan het bestuderen van chimpansees, bonobo’s en andere primaten. Een van zijn grote lessen was dat empathie, solidariteit en zorg voor kwetsbare groepsleden geen dun laagje menselijke beschaving zijn. Ze zitten veel dieper in onze sociale natuur.
Misschien is dat wel de pijnlijkste spiegel.
Wij beschouwen onszelf als de meest ontwikkelde soort op aarde. We beschikken over universiteiten, pensioenstelsels, ziekenhuizen en miljardenbegrotingen. Maar beschaving meet je uiteindelijk niet af aan hoe efficiënt je met de sterke, gezonde en productieve mens omgaat.
Je meet haar af aan de manier waarop je omgaat met degene die je niet meer nodig hebt.
Met het kind dat bescherming nodig heeft. Met de zieke. Met de gehandicapte. En met de oudere mens die niet meer produceert zoals vroeger, maar daarom geen gram minder menselijke waardigheid bezit.
De kwaliteit van een samenleving kun je aflezen aan de manier waarop zij haar ouderen behandelt.
En zodra we ouderdom hoofdzakelijk beginnen te bespreken in termen van betaalbaarheid, langer doorwerken, minder AOW en gemakkelijker praten over een “voltooid leven”, moeten alle alarmbellen afgaan.
Niet omdat iedere afzonderlijke maatregel kwaadaardig is.
Maar omdat een beschaving soms niet met een klap verdwijnt.
Soms verdwijnt zij langzaam, maatregel voor maatregel, terwijl iedereen blijft uitleggen dat het allemaal heel redelijk is.
En daarom vervult het huidige D66, met aan het hoofd de jeugdige Rob Jetten, mij niet alleen met politieke afkeer, maar met afschuw. Niet vanwege zijn leeftijd, en ook niet omdat hij andere politieke keuzes maakt dan ik. Wel omdat achter die ogenschijnlijk redelijke taal naar mijn overtuiging een kille opvatting zichtbaar wordt over ouderdom, afhankelijkheid en menselijke waardigheid.
Een samenleving die haar ouderen eerst als kostenpost leert zien, heeft moreel al veel meer verloren dan zij zelf beseft.
Dr Gert Jan Mulder
Wie tegen de avondklok was, werd binnen het kabinet weggezet als een landverrader. Dat schreef toenmalig vicepremier Kajsa Ollongren in een appbericht. In haar verhoor vandaag bleef er weinig over van die duidelijke taal. De teksten die de enquêtecommissie uit de documenten opdiepte, waren wél helder: de avondklok was volgens haar een „geloofsartikel” geworden. VWS draaide vast in een „doelredenering”, terwijl de onderbouwing voor de maatregelen steeds verder afbrokkelde.
Er kwam vandaag ook — wellicht onbedoeld — verder bewijs boven tafel voor de leugens van Hugo de Jonge: op 8 november 2021 waarschuwden ambtenaren Ollongren al dat gevaccineerden steeds vaker besmet raakten. Toch wilde het kabinet 2G doordrukken.
Oud-minister van Justitie en Veiligheid Ferd Grapperhaus vertelde hoe politieke partijen zich tijdens de verkiezingscampagne profileerden met coronamaatregelen. Hij noemde de verhoudingen binnen de coalitie „staatsrechtelijke schizofrenie”.
Dat Hugo de Jonge de boel tijdens de coronacrisis bewust bij elkaar fabuleerde, valt niet meer te ontkennen na de onthulling door Nieuwsuur dat VWS voor zeven ton een verdedigingsverhaal bestelde om zichzelf in te dekken tegen de pers, de Onderzoeksraad, de Tweede Kamer en de parlementaire enquête. De ingehuurde onderzoekers kregen vijfduizend ongelakte interne stukken; journalisten werd diezelfde informatie maanden en soms jarenlang onthouden. VWS wilde „zelf de regie houden” over wat het publiek te weten kreeg — en kocht met belastinggeld zijn eigen coronanarratief.
Vanavond bespreken Marianne Zwagerman en Maurice de Hond dit en nog veel meer in Dwars door de Coronacrisis.
Vooruitlopend op de uitzending publiceren we op https://t.co/46mMue6uqS alweer alles wat je voor vandaag moet weten: de integrale verhoren, samenvattingen, de kritische vragen die ontbraken, links naar relevante artikelen uit het verleden en nog veel meer.
📺 Kijk en praat vanavond mee met Dwars door de Coronacrisis, live vanaf 21.00 uur op YouTube, Facebook, X en LinkedIn.
https://t.co/anwP6dcGj1
"De top van het ministerie van Volksgezondheid (VWS) stelde zich tijdens de coronapandemie verdedigend op en was nauwelijks in staat om met kritiek om te gaan."
https://t.co/4UPdmWMIsx
Zes jaar te laat, denk ik dan. Waarom verschijnt dit pas in september 2026 bij NOS en Nieuwsuur? Na alle verkettering van critici als complotdenkers, wappies en antivaxers?
Vermoedelijk omdat buiten Nederland steeds meer boven water komt. In de VS doken recent geheime notities van Anthony Fauci op. Onze parlementaire enquête steekt schril af bij het Amerikaanse onderzoek. Veel van wat jarenlang als ‘desinformatie’ werd afgedaan, blijkt achteraf gewoon waar.
Waarom worden de media nu pas een beetje wakker? Jarenlang gedroegen ze zich als slippendragers van de macht. Ze papegaaiden OMT, VWS en RIVM na. “Follow the science”, heette dat. Voor mij en veel anderen was dat reden om de media de rug toe te keren. De media beschermden gewenste werkelijkheden, 'narratieven':
Samen tegen Corona
Je doet het voor een ander
Ik stroop mijn mouw op
Nu blijkt dat die narratieven ook nog eens in opdracht zijn geschreven – betaald met belastinggeld. De media beschermden die verhalen en schreven tegelijk kritische artsen kapot, onder meer met hitpieces in landelijke kranten. Was dat soms ook in opdracht?
De media hebben op deze manier de polarisatie gevoed. Families verscheurden, vriendengroepen vielen uiteen. Was dat het allemaal waard? Dissidente geluiden werden niet alleen gecensureerd, maar onschadelijk gemaakt. Kritische huisartsen werden weggezet als gevaar voor de volksgezondheid. Hugo de Jonge stuurde de Inspectie op hen af om hen monddood te maken. Dat liet een ravage achter, bij mij en bij andere huisartsen.
“We weten waar ze wonen,” zei De Jonge in 2021 over ongevaccineerden. Alsof het minderwaardige Nederlanders waren. Dat NOS en Nieuwsuur nu, zeseneenhalf jaar later, een klein beetje bijdraaien, zegt vooral dat men elkaar voor de bus gooit. De kern blijft: media als propagandisten en poortwachters van gewenste narratieven. NOS en Nieuwsuur hebben de bevolking verraden. Gelukkig komen er andere media op die wél beide kanten belichten. Mijn advies: blijf je uitspreken, hoe erg je ook wordt verketterd. Want hoe feller de verkettering, hoe dichter je misschien bij de waarheid zit https://t.co/5EmgfuiUho
#EVA gemist?
Gerrit draait door:
Kiezen voor minder klimaatverandering:
“ Stoppen met olieproducten, aardgas, steenkool en stoppen met vlees en zuivel”
Let vooral op de dramatische muziek en beelden…hoe kun je hersens spoelen…..
#klimaat
🤮🤮🤮🤮🤮🤮🤮🤮🤮🤮🤮
Dilan Yeşilgöz stuurde in juni de Wet op de defensiegereedheid naar de Tweede Kamer.
Een ingrijpende wet die Defensie allemaal verstrekkende mogelijkheden geeft om van regels en wetten af te wijken.
Om zo snel oefenterreinen en kazernes te bouwen, maar ook om burgers in de gaten te houden. Alles gaat Defensie vastleggen: je politieke overtuigingen, je seksuele voorkeur en ga zo maar door.
Echt waar. We praten er zo over in Op z'n Kop met @ewaldeng
Kijk en praat je mee? 19 uur live.
https://t.co/JHh8Qc5D41