جدی چرا این بچه ها اینقدر کمرنگن؟
هر لحظه باید اسم این عزیزانی که محکوم به حکم اعدامند فریاد زده بشه ولی خیلی کم بهشون توجه شده!
نباید دربرابر این جنایت سکوت کنیم هر لحظه این بچه ها به طناب دار و مرگ نزدیک میشن!
صداشون باشیم!
@gohardadizapas گوهر بابا تو هم جزو بهترین هایی. هم مطالب جدی و مهم رو به خوبی واکاوی میکنی و هم به موقعش با طنز خاصت عرزشی و ۳ فاسد رو به خوبی مینوازی.
به امید پیروزی و دیدار در ایران آزاد.
جمهوریاسلامی نهتنها جنوب ایران رو تبدیل به جنوب لبنان، شمال ایران رو تفرجگاه اعراب و مشهد رو تایلند شیعه کرده که داره از غرب ایران هم یک آمریکای جنوبی میسازه. در سایه فقر تحمیلی نظام اهریمنی و فساد سیستماتیک پلیس و قوه قضائیه این رژیم، شمال جنوب نوار غربی ایران و جتی مناطق مرکزیتر مثل اصفهان، اراک، کهگیلویه و چهارمحال و فارس، تبدیل به مرکز کاشت خشخاش و تولید تریاک شدهاست.
جریانی که در ابتدا برای تامین نیازهای اولیه شکل گرفت اما به مرور تبدیل به تجارتی عظیم و مرگآور شدهاست. اولین آسیب جدی این فاجعه، ریختن قبح مواده مخدر در میان خانواده ایرانی است. اما به زودی مانند آمریکای جنوبی باید شاهد ظهور کارتلهای خشن خانوادگی و منطقهای بود که برای در دست گرفتن کنترل تجارت تریاک یک منطقه به هر جنایتی دست خواهند زد.
این مساله در ادامه پیامدهای فاجعه بار دیگری مثل خشونت و ناامنی، تخریب محیط زیست، از بین رفتن صنایع مرتبط با کشاورزی، جابهجایی جمعیت و فقر بیشتر و مشکلات اجتماعی مثل افزایش اعتیاد، قتل و فساد سازمانیافته به همراه خواهد داشت. آسیبهای این فاجعه به حدی بالاست که نمیتوان در یک توییت بیان کرد، فقط این را بدانید که جمهوریاسلامی در پی تبدیل اعتیاد به یک بیماری ملی است.
از نظر جمهوریاسلامی جامعه معتاد یعنی جامعه بیمار و جامعه بیمار توان حرکت و تغییر نخواهد داشت.
کارزار کشف حقیقت رشت؛ ویدیوی تازهای که ماموران را در حال شلیک مستقیم و هدفمند به مردم نشان میدهد.
ویدیو مربوط به ۱۸ دی ۱۴۰۴ و همزمان با آتشسوزی گسترده بازار و گیرافتادن شهروندان در آن است.
#انقلاب_شیروخورشید
کشتار دیماه هنوز ادامه دارد.
۱۲ نفر از بچههای مردم (یازده نفرشان بین ۱۸ تا ۲۴سال سن دارند و یکیشان هم ۲۷ساله است) در اصفهان به جرم شرکت در اعتراضات دیماه حکم اعدام گرفتهاند و حکمشان تایید شده و در نوبت اجراست.
صدایشان باشیم
گفتههای مهدی رستمپور، روزنامهنگار ورزشی را دربارهی یکی از مصاحبههای پراشتباه صدای آمریکا @VOAfarsi با اجرای #فهیمه_خضرحیدری و حضور #سوشا_مکانی و آقازادهی فرج سرکوهی بشنوید.
تا کنون هیچگونه تصحیح مشخصی دربارهی اشتباه محتوایی برنامه منتشر نشده است.
این اشتباهها را ترجمه کنید و برای وزارت خارجهی آمریکا @USABehFarsi بفرستید تا #علی_جوانمردی و مجری دلپسندش پاسخگو باشند.
لینک ویدیو:
https://t.co/Z9XdUsQAnW
بلافاصله پس از اعلام آتشبس، جان میرشایمر ایران را پیروز جنگ خواند و رابرت پیپ در نیویورکتایمز نوشت که این جنگ، ایران را در مسیر تبدیل شدن به قدرت چهارم جهان قرار داده است.
این توهمات شیکاگویی را در تهران باور کردند. در حالی که جنازه رهبرشان هنوز روی زمین مانده بود، از گرفتن عوارض از تنگه هرمز سخن گفتند؛ گویی کشته شدن دهها فرمانده ارشد، نابودی زیرساختهای نظامی و هزینههای سنگین جنگ را میشد با چند مقاله و مصاحبه به پیروزی راهبردی تبدیل کرد.
خامنهایِ اول، سه دهه بر سه ستون هستهای، موشکی و نیابتی سرمایهگذاری کرد. قرار بود این سه ستون، بازدارندگی بسازند، امنیت بیاورند و هزینه جنگ را برای دشمن غیرقابل تحمل کنند. اما نتیجه چه بود؟ دو جنگ ویرانگر، کشته شدن دهها نفر از فرماندهان ارشد، فرسایش توان نظامی، انزوای بیشتر و تحمیل هزینهای سنگین بر اقتصاد و جامعه ایران.
اکنون همان منطق، در دوره خامنهایِ دوم در قالب «کارت هرمز» بازتولید میشود. مجله تایم با نوشتنِ «تنگه هرمز، گزینه هستهایِ واقعی ایران است»، به سوءتفاهم خطرناکی دامن زد که بهایی سنگین برای ما خواهد داشت. این تصور که میتوان یکی از مهمترین شریانهای انرژی جهان را به اهرم فشار تبدیل کرد، بدون آنکه پیامدهای آن نخست دامان خود ایران را بگیرد، توهمی دهشتناک و تداوم همان الگوی قدیمی است: بزرگنمایی توان خود، کوچکانگاری توان و اراده طرف مقابل، تبدیل ایران به ضاحیه و نادیده گرفتن هزینههایی که مردم ایران میپردازند.
تاریخ جمهوری اسلامی، بیش از آنکه تاریخ پیروزی باشد، تاریخ خطاهای محاسباتی است. از اشغال سفارت آمریکا تا ادامه جنگ پس از آزادی خرمشهر، از پروژه هستهای تا راهبرد نیابتی، و اکنون بازی با تنگه هرمز.
بزرگترین خطای محاسباتی جمهوری اسلامی این است که هر بار از یک بحران جان سالم به در میبرد، گمان میکند راهبردش درست بوده است. و همین سوءبرداشت، بحران و فاجعهای بزرگتر را به کشور تحمیل میکند. این نظام هیچ درکی از تفاوتِ «تحمل هزینه» و «پیروزی» ندارد. هر بار که از فروپاشی نجات یافته، آن را نشانه درستی راهبرد خود دانسته است؛ نه فرصتی برای بازنگری.
قسمتی از پشت صحنه فیلم " تا طلوع آفتاب" که داره توسط جوزف هوسپیان ، فیلمساز و تهیه کننده ایرانی - ارمنی ، بیاد جاویدنامهای دی ماه ساخته میشه ....
#جاویدشاه
ششماه پیش در خیابانهای ایران هزاران هزار ایرانی جان خود را فدای آزادی میهن شان کردندو جاویدنام شدند
کسانی صحنه هایی را بصورت یک فیلم نیمساعته در المان و امریکا کار کرده اند که قرار است در سال آینده نشان داده شود. نام فیلم طلوع افتاب است
شاااااااااااااااااااهکار! طووووووووووووووووفان!
ترجمه سخنرانی جدید مارک لوین:
ما دیگر درباره مردم ایران حرف نمیزنیم؟! چرا؟! هیچ سخنی ازین مردم در مذاکرات نیست! ما(یهودیان) میگوییم «دیگر هرگز» چون در اردوگاههای کار اجباری و اتاقهای گاز آن بلاهای وحشتناک بر سر ما (یهودیان) آمده! اما در ایران، مردم ایران، که غالبا هم جوان هستند، در شرایط وحشتناک و غیرقابل تصور مشابهی هستند و هیچ کسی درینباره حرف نمیزند! گویا فراموش شدهاند! نه فراموش نشدهاند! ما فراموششان نمیکنیم! فراموششان نمیکنیم و ناامید نمیشویم! اگر با من هستید، به پا خیزید تا مردم ایران را آزاد کنیم! ما ناامید نمیشویم! ناامید نمیشویم و میجنگیم!
هممیهنان عزیز،
جمهوری اسلامی میکوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایشهای ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینههای هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت میشود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد.
اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساسترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند.
بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دیماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان میدانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظهای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعدههای ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپسگیری ایران و هویت ملیمان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نامشان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است.
امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانوادههای شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شبهای دشوار متوقف مانده است؛ خانوادههایی که عزیز و گاه تنها نانآور خود را از دست دادهاند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم میگشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل میکنند.
این خانوادهها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانتدار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبانشان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواریهای مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند.
تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمیتواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آیندهای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آیندهای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد.
پاینده ایران
@AsgharSepehri از این که بعضی وقتا میتونی مثل آدمیزاد فکر کنی شگفت زده شدم. آفرین ادامه بده.
از اووستاد طاهری هم بپرس حالا که سپاه و یاران تنگسیری آمریکا رو تحریک به حمله به ایران میکنه باز هم تقصیر پهلوی هست.
هم میهنان عزیزم،
امسال چهل و هفتمین سال درگذشت شاهنشاه ایران در مصر است، و در تمامی این سال ها حضور پر شکوه و چشمگیر شما نشانه بارزی از ارج نهادن به خاطره آن پادشاه بزرگ و خاندان پهلوی است.
جمهوری مصر و روسای جمهور آن از همان ابتدا، تا به امروز، همیشه و با ابراز محبتی برادرانه نسبت به خانواده پهلوی، در کنار ما بوده اند، و من برای همیشه از این همه لطف و دوستی بی شائبه سپاسگزار و قدردان هستم.
امسال دولت مصر، به دلیل مسائل امنیتی و همینطور اوضاع آشفته و درهم منطقه ای، صلاح در آن دیده که این مراسم در سطح دیداری محدود و تنها برای خاندان پهلوی انجام پذیرد.
رعایت کامل چنین تصمیمی برای من، همه فامیل پهلوی، و همچنین همه ایرانیان راستین و میهن پرست بطور کامل لازم است، و توقع من از همه هم میهنانم احترام و ارج گذاری به این تصمیم ملت و دولت دوست و برادر ماست.
امسال، و در غیاب شما، من نه تنها از طرف خودم، بلکه به نمایندگی از سوی همه شما، به روان پاک شاهنشاه آریامهر درود خواهم فرستاد.
با سپاس از پشتیبانی روز افزون همه شما، و در انتظار پیروزی نور بر تاریکی،
فرح پهلوی