vestige

[vestige @FadingMemoryy]

Bir sabah aynada yüzümüzü biraz uzun süre inceleyeceğiz. Gözlerimizin kenarında, yaşamadığımızı sandığımız yılların ince çizgilerini bulacağız. İnsan kendi yaşını takvimden değil, artık hatırlamadığı insanların sayısından öğreniyor belki.

[vestige @FadingMemoryy]

Hepimiz, sonunda aynı karanlığın içine bırakılacak
emanetlerdik aslında.
Ama bunu unutup birbirimizin hayatına
küçük savaşlar açtık.

[vestige @FadingMemoryy]

Ve her gece, biraz daha sessizleşerek beni kendine benzetiyor.

[vestige @FadingMemoryy]

Şimdi bazı geceler, odanın karanlığında gözlerimi kapatıyorum. İçimde hâlâ o eski ışık yanıyor. Ama artık kimseye ait değil. Ne sana ulaşabiliyor ne de benden çıkıp gidebiliyor.

[vestige @FadingMemoryy]

Bazı şeyleri anlatmanın, onları yaşanmamış hâle getireceğinden korktum.

Sonra sustum.

[vestige @FadingMemoryy]

Bazı hayatlar yaşanırken değil,
geriye dönüp bakıldığında trajediye dönüşür.

[vestige @FadingMemoryy]

Bazıları çok daha önce, hayat henüz güzelken sessizce yerleşiyormuş içimize.

[vestige @FadingMemoryy]

Gün gelecek trajedi hayatımıza hakim olacak.Bunu büyük bir gürültüyle değil, sessizce yapacak.
Önce bazı şeylerin eksildiğini fark edeceğiz. Bir ses, bir yüz, bir alışkanlık… Sonra evin içinde eskiden bize ait olan sessizliğin bile değiştiğini anlayacağız.

[vestige @FadingMemoryy]

En çok da önemsiz sandığım zamanları özleyeceğim. Bir sandalyede hiçbir şey yapmadan oturduğum saatleri, telefona uzanmadan önceki sessizliği, gitmeye karar vermeden önce bir yerde geçirdiğim son akşamı.

[vestige @FadingMemoryy]

Bir odanın duvarındaki solmuş izde, bir zamanlar asılı duran bir şeyin yokluğunu göreceğim. Bir ceketin cebinden çıkan kâğıt parçası, beni yıllar önceki bir akşamın tam ortasına bırakacak. O an anlayacağım; hafıza, geçmişi saklamıyor. Sadece onu sessizce başka biçimlere dönüştürüyor.

[vestige @FadingMemoryy]

@butterfly6los Bazı günleri hatırlamayacağız bile.
Ama o günlerde kim olduğumuzu hatırlayacağız.

[vestige @FadingMemoryy]

Bazı yüzleri kalabalığın içinde son kez gördüğümüzü bilmeden geçmiş olacağız yanlarından.

[vestige @FadingMemoryy]

“Daha sonra” dediğimiz her şeyin içinde biraz korku, biraz alışkanlık, biraz da kendimizi kandırmak varmış.

[vestige @FadingMemoryy]

Bazı günlerin neden bu kadar çabuk geçtiğini, bazı anların ise yıllar sonra bile içimde neden aynı yerde durduğunu anlamaya çalışıyorum.

[vestige @FadingMemoryy]

Ve sonunda hepimiz geriye bakacağız.

[vestige @FadingMemoryy]

Belki de hayatın en büyük yanılgısı, zamanı sonsuz sanmaktır.