شاید این حرف برخورنده باشد، اما بالاخره باید آن را گفت. اصرار عجیب برخی اکانتها (آن هم بعد از تجربههای جمعی این چند ماه) برای رمزگشایی از حرکات ترامپ و آمریکا و ارائه تحلیلهای فضایی درباره سقوط حتمی و «امروز یا فردا»ی جمهوری اسلامی، دیگر از حد تحلیل گذشته و به یک بیماری مزمن تبدیل شده است.
البته از کسانی که بابت این تحلیلهای تخیلی کاسبی میکنند، توقعی نیست؛ دغلکاری و شیادی کسب وکار آنهاست و بابتش پول میگیرند. شگفتی از کاربران عادی است که هنوز پای منبر این جماعت مینشینند. طرف هر روز توئیت میزند «کار نظام تمام است» و هزاران لایک و ریتوئیت میگیرد؛ انگار همه منتظرند خودش خشک شود و بیفتد! تا کی قرار است این بازی انتظار و بیعملی ادامه داشته باشد؟
خروجی این توییتها چیزی جز امیدواری کورکورانه و سرخوردگی روزافزون نیست. کلاهتان را قاضی کنید؛ فرق این نوشتهها با «شاید این جمعه بیاید» چیست؟ آیا این دقیقا بازتولید همان فرهنگ مسموم انتظار برای منجی نیست؟
@AlbertNoether پانترکها قریب به اتفاق سایبری بودند؛ پایگاههاشون که زده شد غیب شدند. پانکردها (غیرسایبریهاشون) دیدند مهتدی داره به جناح تحولگرا چشمک میزنه.
@JamshidBarzegar گزارش خوبی بود و برخلافِ کارهای اکثر روزنامه نویسانِ وطنی، صرفِ وقت برای تهیهی اون بدیهی بود. ولی استفاده از صفتِ "سرآمدان روزنامهنگاری تحقیقی این دوران" نشون میده یا در "این دوران" استانداردهای ما خیلی پایین اومده، و یا شما خیلی زود احساساتی میشین.
@Abtin_Pishdadi صحنه ای که توصیف کردی، در حین کمدی بودن، نوع تصورت رو در اون زمان بعد از سالها زندگی در اون فضا از دادگاههای ج ا نشون می داد. یه چیزی شبیه پیرمردهای نهضت آزادی که ۱۵ سال بعد از انقلاب، رفسنجانی گوشمالیشون داده بود و همه هاج و واج و واخورده شده بودند.
کسانی که در میانهی یک جنگ تمامعیار برای بقا، نسخهی مدارا و پرهیز از خشونت میپیچند، سربازان پیادهی همان اتاقهای فکری هستند که فرمان قتل شما را صادر کردهاند.
جامعهای که انتقام را وحشیگری بنامد، پیشاپیش حکم مرگ خود را امضا کرده است. انتقام، توحش نیست؛ بلکه بالاترین سطح عدالت در ساختاری است که قانونش را خونخواران نوشتهاند. صبری که نامش را عقلانیت گذاشتهاید، تنفروشی روانی به دیکتاتور است. هر روز که با تساهل به جلاد فرصت نفسکشیدن میدهید، دستتان به خون قربانی فردا آلوده میشود.
این خاک با مرهمهای دروغین و اشکهای دستهجمعی مداوا نمیشود. ایرانِ زخمی، نیازمند یک پاکسازی خشن و بیرحمانه است.
باید بپذیریم که رعایت اخلاق در برابر هیولا، چیزی جز خودکشی دستهجمعی نیست. زمان آن رسیده که شرم کاذب را کنار بگذاریم، خشم عریان خود را در آغوش بکشیم و باور کنیم که تنها راه نجات، ویرانی مطلق دنیای جلادان است. بقای ما در گرو نابودی بیچونوچرای آنهاست؛ بدون هیچ قید، بدون هیچ مرز، و بدون هیچ پشیمانی.
گزارهی تکراری «پس فرق ما با اونا چیه؟»، کثیفترین ابزار دستکاری روانی برای فلج کردن ارادهی مردم مظلوم است. این مغالطهی شیادانه، رژیم متجاوز قاتل را با مردم مدافع داغدیده در یک کفه میگذارد تا خشم مقدس جامعه را به حس گناه تبدیل کند و جامعه را دچار کرختی و بیحسی جمعی کند.
دیکتاتورها عاشق قربانیان رام و صبورند؛ کسانی که تحمیق شدهاند تا فضیلت را در تحمل رنج و واگذاری تقاص به دست زمانه ببینند.
کسی که به نام اخلاق، دست خانوادهی داغدیده را برای انتقامی قاطع میبندد، شریک جرم متجاوز است. توازن و تعادل این ایران زخمی تنها با خونخواهی و مجازات بیرحمانه بازمیگردد. بیایید عجز و حماقت را «اخلاق» قلمداد نکنیم.
Tucker Carlson's favourite "political scientist", John Mearsheimer, and his ATROCIOUS predictions on the war in Ukraine:
Feb. 2022: "I don't think Russia is going to invade."
Sep. 2023: "The Ukrainians are doomed to lose."
Jan. 2024: "It's ridiculous to think Ukraine can hold the line in 2024."
Apr. 2025: "It's unimaginable Ukraine will hang on beyond 2025."
Jul. 2026: "The Russians are slowly moving forward."
The Jim Cramer of foreign policy predictions.
@firstzorba1 درسته. یه کاری که خیلی حال میده اینه که بشینیم رو مبل و بگیم اون کارِ آمریکا حال داد، اینکارِ اسرائیل حال نداد. البته گاهی هم یه "تحلیل سیاسی" وسطش بکنیم بیشتر کِیف میده.
@Steveimcqueen3 چرا بجای جواب به نکته هاش، مسخره کردی و میگی من اولم تو دومی؟ اتفاقاً راجع به مواردی که مطرح کرده باید بحث بشه، نه اینه بگیم "جوجو برو". وای بر ما اگه تو سایبری نیستی و واقعاً پادشاهی خواهی.
مسلح شدن مردم گزینه خیلی خوبیه اما اگه فقط بنویسم مردم رو مسلح کنید کافی نیست و شاید به نوعی یک فریب باشه.
زمانی که مردم مسلح شن رژیم با تانک بهشون شلیک میکنه، با پهپاد میزنه خب حالا چی با کلاشنکیف و دو تا خشاب می خوایم چیکار کنیم؟
شما وارد خیابون میشی اسلحه ام دستت باشه از کجا می دونی خودی کدوم و دشمن کدومه؟
چه کسی به شما اطلاع میده افراد مسلح کجا هستن؟
اسنایپر کجاست؟
چطور با تیمی که داری ارتباط می گیری؟
با یک ماشین زره ای میخوای چیکار کنی؟
تازه این در یک حالت رویایی که اسلحه ها همه دست آدم اینکاره باشه، اسلحه دست گرفتن آسون نیست و کشتن هم آسون نیست با اولین صدای شلیک اگه آماتور باشی خشاب رو معلوم نیست روی خودی خالی کنی یا دشمن و خیلی چیزهای دیگه.
مسلح شدن وقتی ارزش داره که با برنامه ریزی باشه، نقشه پشتش باشه، حمایت هوایی پشتش باشه حالا یا پهپاد یا جنگنده و ..
حمایت لجستیکی باشه، تیم ها هماهنگ باشن، وسیله ارتباطی تهیه شده باشه، تنوع سلاح وجود داشته باشه….
در نتیجه اینکه فقط بعضی ها می نویسن مردم ایران رو مسلح کنید برای من کافی نیست و خطرناکم هست.
اینکه بگن دولت انتقالی رو به رسمیت بشناسید شاید خیلی کارآمد تر باشه.
ما هم بهتره اگه خواسته ای داریم دقیق بنویسم و کسانی که نظامی نویس هستن بیان تویت کاملش رو بنویسن و با کوت اون تویت ها نشون بدیم که ما می دونیم معنی مسلح کردن مردم چیه اینکه چهارتا اسلحه به مردم برسه صرفا فرار از مسئولیته، که بگن ما به مردم ایران اسلحه دادیم خودشون برن انقلاب کنن.