۱۴۰ روز عذاب...
۱۴۰ روز سیاهی...
۱۴۰ روز محروم بودن از زندگی عادی...
این حق زندگی و جوونی ما نیست
شکیلا و بقیه زندانیان بیگناه باید آزاد بشن
#شکیلا_قاسمی#skakilaGhasemi
تجمع دانشجویان دانشگاه آزاد مقابل سازمان مرکزی این دانشگاه
امروز صحن مقابل سازمان مرکزی دانشگاه آزاد، شاهد تجمع گسترده و اعتراضی جمعی از دانشجویان مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری این دانشگاه بود. این اعتراض در واکنش به ابلاغیه ناگهانی و بدون پشتوانه مسئولان مبنی بر «حضوری شدن امتحانات پایانترم» شکل گرفت.
بر اساس گزارشهای دریافتی #خبرنامه_امیرکبیر، مسئولان دانشگاه آزاد در اقدامی غافلگیرکننده و بدون هرگونه اطلاعرسانی قبلی، اعلام کردند که فرآیند ارزشیابی این ترم به صورت حضوری خواهد بود؛ تصمیمی کارشناسینشده که موجی از نارضایتی و سردرگمی را میان دانشجویان تحصیلات تکمیلی به همراه داشته است.
حضور منسجم دانشجویان معترض در مقابل سازمان مرکزی، سرانجام مسئولان را ناچار به واکنش کرد. در اولین عقبنشینی، اعلام شد که زمان برگزاری امتحانات به مدت ۲۰ روز به تعویق افتاده است. با این حال، فعالان دانشجویی تاکید دارند که این فرجهی ۲۰ روزه، صرفاً یک «مسکن موقت» برای آرام کردن فضای ملتهب دانشگاه است؛ چرا که اصلِ تصمیمِ غیرمنطقیِ حضوری شدن امتحانات کماکان به قوت خود باقیست و لغو نشده است.
دانشجویان معترض با بیانیهای صریح اعلام کردهاند که این عقبنشینیهای تاکتیکی را نمیپذیرند و خواستهی اصلی آنها «لغو کامل و بیقید و شرط» این ابلاغیه است. طبق هماهنگیهای صورتگرفته، دانشجویان تاکید کردهاند در صورت عدم پاسخگویی صریح و لغو این مصوبه، فردا نیز برای احقاق حقوق خود تجمع اعتراضی را در مقابل سازمان مرکزی دانشگاه آزاد ادامه خواهند داد.
نامه سرگشاده جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی آریامهر به رئیس دانشگاه: اگر توان یا اختیار تغییر ندارید، کنارهگیری کنید
جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف) با انتشار نامهای سرگشاده خطاب به محمدرضا تجریشی، رئیس دانشگاه، از تداوم سیاستهای امنیتی، عملکرد کمیته انضباطی و آنچه «عدم تغییر معنادار در مدیریت دانشگاه» خواندهاند، انتقاد کردند.
در این نامه، دانشجویان با اشاره به پایان دوره مدیریت دو رئیس پیشین دانشگاه، اعلام کردهاند که با انتخاب رئیس جدید از طریق رأی اعضای هیئت علمی، انتظار داشتند فضای دانشگاه به سمت آرامش و کاهش مداخلات امنیتی حرکت کند، اما به گفته آنان، پس از گذشت حدود یک سال از آغاز ریاست تجریشی، بخش قابل توجهی از بدنه دانشگاه معتقد است تغییری اساسی در شیوه اداره دانشگاه ایجاد نشده است.
نویسندگان نامه همچنین عملکرد معاونت دانشجویی و کمیته انضباطی را مورد انتقاد قرار داده و نوشتهاند که این بخشها با همان ترکیب و رویکرد گذشته به فعالیت خود ادامه دادهاند. به گفته آنان، با وجود اختیارات رئیس دانشگاه برای تغییر ترکیب این کمیتهها، طی یک سال گذشته هیچ اقدام مؤثری برای اصلاح این ساختارها صورت نگرفته است.
در بخش دیگری از این نامه، دانشجویان از تشکیل دستکم ۳۰ پرونده انضباطی در ماههای اخیر خبر داده و اعلام کردهاند که ۱۳ دانشجو با احکام بدوی تعلیق یا اخراج مواجه شدهاند و احکام سه نفر نیز در کمیته تجدیدنظر تأیید شده است. آنان همچنین مدعی شدهاند که همزمان با بازداشت شماری از دانشجویان، دانشگاه از پیگیری و حمایت از آنان خودداری کرده است.
این نامه همچنین به محدودیتهای اعمالشده بر ورود دانشجویان به دانشگاه پس از جنگ اشاره کرده و مدعی شده است که بسیاری از دانشجویان حتی برای پیگیری امور پژوهشی نیز از ورود به دانشگاه منع شدهاند، در حالی که به گفته نویسندگان، گروهی دیگر بدون محدودیت امکان تردد در محیط دانشگاه را داشتهاند.
دانشجویان در ادامه خواستار توضیح و پاسخگویی رئیس دانشگاه در مواردی مانند گسترش محدودیتها، امنیتی شدن فضای دانشگاه، افزایش نفوذ جریانهای بیرونی شدند که باعث سقوط اعتماد دانشجویان شده است.
در پایان این نامه، نویسندگان با اشاره به جایگاه و اعتبار دانشگاه صنعتی شریف، نسبت به آنچه «فرسایش سرمایه انسانی» و «آسیب به اعتبار دانشگاه» خواندهاند، هشدار داده و تأکید کردهاند که در صورت ناتوانی مدیریت در ایجاد تغییر یا دفاع از دانشگاه، رئیس دانشگاه باید مسئولیت وضعیت موجود را بپذیرد یا از سمت خود کنارهگیری کند.
همزمان با انتشار این نامه، برگزارکنندگان کارزاری را نیز منتشر کردهاند که شمار امضاکنندگان آن از مرز یکهزار نفر گذشته است.
سفرهى «انقلاب» براى
بعضیها نان داشت، نه درد.
يكى فاند گرفت،
يكى دروغ فروخت،
يكى آدم فروخت،
يكى كاسهى گدايى دست گرفت،
يكى از رنج مردم باج خواهى
احساسى كرد،
يكى كنسرت گذاشت،
يكى بِرَند ساخت،
يكى دنبال فالوئر و شهرت دويد، و يكى هم از خون مردم براى
خودش نردبان ساخت.
بيرون از ايران از اين «يكیها»
كم نيست؛
كسانى كه نانشان را از
فاجعه انسانى در مىآورند.
آنها منتظرند مردم ايران هزينه بدهند،
زندان بروند، جان بدهند، كشته
شوند؛
تا آنها پشت ميكروفون، پشت
دوربين، پشت صفحههاى
مجازى، كاسبى خودشان را رونق
بدهند.
تاريخ دربارهى همه قضاوت
خواهد كرد؛
هم دربارهى كسانى كه براى
آزادى جنگيدند،
وهم دربارهى كسانى كه از رنج
يك ملت، دكان ساختند.
#دیماه_خونین
#مفتبر_های_سیاسی
#صدای_مردم_ایران_باشیم
هشت دانشجوی دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف) در خطر اخراج
بر اساس گزارش «اختصاصی» رسیده به #خبرنامه_امیرکبیر، هشت دانشجوی دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف) با احکام اخراج در شورای بدوی انضباطی این دانشگاه مواجه شدهاند.
طبق اطلاعات دریافتی، احکام اخراج فریبرز کهنزاد، پرنیان خدابخشی، رضا دالمن، سپنتا سعیدی، حسین شادمان، فاطمه خاکپور، مسیحا باقری و آریانا کوچکی در شورای بدوی انضباطی ثبت شده است. همچنین حکم اخراج رضا دالمن، دانشجوی ورودی ۱۴۰۳ مهندسی کامپیوتر، در شورای تجدیدنظر نیز تأیید شده است.
اسامی و مشخصات دانشجویان در خطر اخراج (از بالا سمت چپ به پایین سمت راست) به شرح زیر است:
۱- رضا دالمن، ورودی کارشناسی ارشد ۱۴۰۳ مهندسی کامپیوتر
۲- فریبرز کهنزاد، ورودی کارشناسی ۱۴۰۰ مهندسی صنایع
۳- فاطمه خاکپور، ورودی کارشناسی ۱۴۰۳ شیمی
۴- پرنیان خدابخشی، ورودی کارشناسی ۱۴۰۲ مهندسی و علم مواد
۵- مسیحا باقری، ورودی کارشناسی ۱۴۰۲ مهندسی کامپیوتر
۶- سپنتا سعیدی، ورودی کارشناسی ۱۴۰۴ مهندسی کامپیوتر
۷- آریانا کوچکی، ورودی کارشناسی ۱۴۰۰ مهندسی صنایع
۸- حسین شادمان، ورودی کارشناسی ارشد ۱۴۰۴ مهندسی صنایع
صدور و تأیید این احکام در ادامه موج برخوردهای انضباطی علیه دانشجویان دانشگاههای کشور صورت گرفته است؛ موجی که طی ماههای اخیر با احضار، تعلیق، محرومیت از تحصیل و اخراج دانشجویان همراه بوده و به ابزاری برای حذف و فشار بر فعالان و معترضان دانشجویی تبدیل شده است.
جلیل میلانلویی گفت «ایرانی بسازید که همه در دنیا انگشتبهدهان بمونن»، بعد توماج میاد میگه «انقلاب گرسنگان».
فقر اینه که این مردم به هرکی گفتن «باشرف» بیلاخ گذاشت کف دستشون، اگر نه که هر کاری کردن که به خامنهای و اجامرش بگن تنها مشکل اقتصاد نیست.
متخصص زشت کردن همهچیزید.
روزی دیگر، نامی دیگر، یک ایرانی دیگر.
رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی، فتحالله آوری، یک دلاور دیگر از بازداشتشدگان انقلاب شیر و خورشید را اعدام کرد.
این اعدامها ادامه سیاست انتقامگیری و نشانه ترس رژیم از ملتی است که برای بازپسگیری ایران برخاسته است.
سرکردگان جمهوری اسلامی، آمران و عاملان سرکوب، قضات مرگ و همه کسانی که در ماشین اعدام و کشتار مردم ایران نقش دارند، باید بدانند که پاسخگو و مجازات خواهند شد.
نام جانفدای راه میهن، فتحالله آوری را فراموش نخواهیم کرد.
صیح دیروز فتح الله آوری، از بازداشتشدگان انقلاب شیر و خورشید در همدان با طناب دار به قتل رسید.
جنگ واقعی اینه: جمهوری خونخوار اسلامی داره با مردم ایران میجنگه و هر روز اسرای این جنگ رو در زندانها میکشه. ننگ بر جهانی که چشمش رو بسته و با این داعشیهای اشغالگر، مذاکره میکنه.
در تحلیل سیاست آمریکا درباره ایران، تفاوت مهمی میان سه چیز وجود دارد، فشار بر جمهوری اسلامی، حمایت لفظی از مردم ایران، و تعهد به تغییر سیاسی در ایران. این سه مفهوم گاهی در فضای رسانهای یکی گرفته میشوند، اما در عمل یکسان نیستند.
در دو دهه گذشته، واشینگتن گاهی درباره رفتن رژیمها و تغییر سیاسی در خاورمیانه با صراحت حرف زده است. در دورههایی، این زبان فقط فشار دیپلماتیک نبود، بلکه آشکارا با ایده تغییر حکومتها، آزادیسازی منطقه و بازسازی نظم سیاسی پیوند داشت. >>>
محمد اکبران، نوازنده و خواننده گروه آلیاژ، از قدیمیترین گروههای متال ایران، دیشب پس از حمله سارقان به منزلش در شیراز، بهخاطر مقاومت برای حفظ زندگیاش با ضربات چاقو به قتل رسید. فقر، ناامنی و فروپاشی اجتماعی که جمهوری اسرامی بر ایران حاکم کرد، هرروز قربانیان تازهای میگیرد.
بیکفایتی حراست فاجعه آفرید؛ دانشجوی دندانپزشکی در دانشگاه علوم پزشکی قزوین به ضرب گلوله کشته شد
بر اساس اعلام دادستانی قزوین، در ساعات اولیه صبح امروز، یک دانشجوی پسر پس از ورود به درمانگاه دانشگاه علوم پزشکی، با استفاده از یک قبضه سلاح کلت جنگی به سوی یکی از همدورهایهای خود تیراندازی کرد. در پی این حادثه، دانشجوی دختر هدف قرار گرفته جان خود را از دست داد.
ضارب که از دانشجویان سال آخر دندانپزشکی در همین دانشکده بود، با در اختیار داشتن یک قبضه سلاح کلت جنگی وارد درمانگاه دانشکده شده و چهار گلوله به سمت این دانشجوی دختر شلیک کرده است. قربانی بر اثر شدت جراحات در محل حادثه جان خود را از دست داده است.
مقامهای قضایی اعلام کردهاند که ضارب پس از تیراندازی با همان سلاح اقدام به خودکشی کرده و جان باخته است. اجساد هر دو دانشجو برای انجام بررسیهای تخصصی به پزشکی قانونی منتقل شدهاند.
بررسیهای اولیه نشان میدهد این دو دانشجو که در آستانه فارغالتحصیلی بودند، پیشتر در یک رابطه عاطفی قرار داشته و در ماههای اخیر با اختلافات شخصی و خانوادگی مواجه بودهاند و در مرحله جدایی قرار داشتند؛ مقامهای قضایی تأکید کردهاند که تاکنون نشانهای از دخالت عوامل دیگر در وقوع این حادثه مشاهده نشده است.
با این حال، مهمترین ابهام این پرونده نه انگیزه ضارب، بلکه نحوه ورود او به دانشگاه با یک سلاح گرم است. طبق اطلاعات منتشرشده، عامل تیراندازی توانسته سلاح را وارد درمانگاه دانشکده دندانپزشکی کند و در یکی از شلوغترین بخشهای دانشگاه دست به تیراندازی بزند. این موضوع انتقادهای گستردهای را نسبت به عملکرد حراست دانشگاه در پی داشته است. دانشجویان میگویند در حالی که حراست بهطور روزمره بر پوشش، رفتوآمد و مسائل شخصی دانشجویان نظارت میکند، یک دانشجو توانسته با سلاح وارد محیط آموزشی شود و چنین حادثهای را رقم بزند. اکنون یکی از اصلیترین مطالبات دانشجویان و خانوادهها، روشن شدن چگونگی ورود سلاح به دانشگاه و پاسخگویی مسئولان درباره ضعفهای امنیتی منجر به این حادثه است.