DEFUND THE TALIBAN
Our government continues to fund the Taliban. It is well past time to cut off every single penny.
They ask us to show up in force on November 3rd, but seem unwilling to answer our call to immediately defund the Taliban. Not wanting our tax dollars to fund a terrorist regime is not a big ask. It should be the bare minimum.
It’s time for @POTUS to end the Doha Deal.
And it’s time for the Senate to bring S.226 - No Tax Dollars for Terrorists Act to the floor. @LeaderJohnThune
We are watching and we are tired of waiting.
ظلمی را که طالبان بر پشتون ها کردند، بی سابقه است و هیچ کس دیگری تا حال در تاریخ افغانستان، اینکار را با قوم پشتون در افغانستان نکرده است!
تمام کتله ایلیت یا تحصیل کرده پشتون توسط طالبان در ولایت ها در ترور های هدفمند کشته شد و میشود.
سران قوم پشتون افغانستان، توسط طالبان ترور شدند.
فعال مدنی و شاعر و نویسنده پشتون، در هر ولایت توسط طالبان کشته شد و میشود.
نظامی پشتون توسط طالبان کشته شد و میشود.
خبرنگار و هنرمند و ورزشکار پشتون، توسط طالبان کشته شدند و میشوند.
طالبان، مناطق پشتون نشین افغانستان را مبدل به کشتزار کوکنار و کمپ های ترورستان جهانی ساخته اند و جوانان و نوجوانان پشتون، هیزم جنگ های ترورستی انها میشوند.
ظلمی را که طالبان بر قوم پشتون در افغانستان روا داشته، بی سابقه است!....
ای کاش هموطنان پشتون ما، دشمن اصلی خود را بشناسند!
دشمن اصلی شما، تاجیک و هزاره و اوزبیک نیست، طالبان هستند!
The Taliban have shut down schools and are opening a massive number of madrasas, some estimates put the figure at around twenty thousand across Afghanistan.
In those mosques and madrasas, children are abused physically and sexually. This video portrays the reality behind closed doors in many mosques and madrasas in Afghanistan. This is how suicide bombers are made.
“I really want to continue my education,” Rabia, 14, says. “I want to help women and save lives.”
A ban on secondary education for girls in Afghanistan hasn’t removed their hope and desire to study.
Read and share the stories of girls like Shafiqa, 15, and Mahira, 18: https://t.co/XcbdPgfuMq
(Names changed)
Shame on you, Afghan Muslim men.
This is Khost Province, Afghanistan. This woman is giving birth right outside the Médecins Sans Frontières (MSF) hospital, at its very entrance in the middle of the city.
Why? Because poor people without connections inside the hospital are denied admission, even when they desperately need medical care. Across from the hospital entrance are busy markets, crowded with people passing by all day.
Look at how Islam treats women. A woman is reduced to a baby-making machine, expected to endure pregnancy and childbirth, yet when she is at her most vulnerable, she is denied even the dignity of giving birth in a hospital. She is left exposed to public view, with no privacy, no respect, and no protection.
This is the true face of Islam and Muslims
That's all because of Islam
For five years, Afghan girls have endured systematic discrimination simply because they are girls. The world keeps issuing statements, while too many Afghan male extremists remain obsessed with women’s hijab instead of their right to education, freedom, and a future.
Imagine waking up as a girl in Afghanistan. No school. No university. Just the daily, looming terror of a forced marriage because the Taliban outlawed your education. A momentary nightmare for you is their entire life
Taliban leader on BBC: "Women are half-witted and stupid."
I just wish the reporter had asked him: If your mother was so intellectually flawed, how did she manage to give birth to a "flawless" masterpiece like you?
The Taliban have allocated Afghanistan’s provinces among various terrorist groups in the following manner:
-Fighters affiliated with Al-Qaeda, including a grandson of Osama bin Laden, maintain a substantial presence in Kandahar Province. This presence is facilitated by the fact that certain Al-Qaeda members hold positions within the administration of Hibatullah Akhundzada, maintain close familial ties with the Taliban, and have entered into marriages with women from Taliban families. The Al-Qaeda network maintains a significant presence in the provinces of Kunar, Nangarhar, and Nuristan, while exercising a more limited presence in Helmand, Zabul, Uruzgan, Ghazni, Laghman, Parwan, Takhar, and Badghis.
-The Islamic State Khorasan Province (ISKP) maintains a presence in Badakhshan, Takhar, Kunduz, and Balkh provinces and has commenced operations in Kunar and Nangarhar.
-The Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP) operates in Kunar, Nangarhar, Khost, Paktika, and Paktia provinces. Reports indicate that the Taliban have relocated and resettled elements of the group in other northern areas, including Takhar.
-Uzbek fighters associated with the Islamic Movement of Uzbekistan (IMU) are present in Badakhshan, Takhar, Faryab, Baghlan, and Sar-e Pol provinces, with a limited presence in Kunar.
-Tajik fighters belonging to the Jamaat Ansarullah group, whom the Taliban brought from Tajikistan, have established camps in Badakhshan (including the Wakhan corridor), Khost, and Takhar provinces.
-A limited number of Al-Shabaab fighters are dispersed across southern Afghanistan and operate alongside Al-Qaeda elements in provinces such as Kandahar.
@timburchett@michaelgwaltz@SecRubio
#BREAKING🚨 With tears streaming down their faces and documents clutched in their hands, a numbers of homeless women and their young children in Jalalabad, Afghanistan, are crying out desperately for help.
These mothers, as she says some of them widowed, are facing displacement and uncertainty, with nowhere safe to turn.
A mother crying with load voice say: “Who will come to our rescue? Who will help us? We have thrown us out of our homes!”
Afghan women and girls are already deprived of education, employment and fundamental freedoms. Now, more women and children are reportedly being forced from their homes, facing hunger, homelessness and despair.
Where are the United Nations and international human rights organisations? The world must not abandon these mothers and children. This gender apartheid and crimes against humanity.
#SaveAfghanWomen #FreeAfghanWomen #UN
On the Day of the Girl, my thoughts are with the girls in Afghanistan who are denied their right to education and the freedom to pursue their dreams. The challenges of being an illiterate woman, mother, or wife can affect not just her, but generations to come.
“Afghanistan is the only country in the world that prohibits education beyond primary level for women and girls”.
Its been more than 1000 Days now that girls’ dreams are dying!
بیش از ۱۰۰۰ روز است که آرزها و امید دختران افغان در حال نابودیست
هیله صنف سه در روز های رخصتی شعر در مورد #مکتب می سروده که امروز هر یک دختر افغان به آن معتقدند و نیاز دارند و هر یک مرد افغان باید برای آینده هیله های خود مبارزه کنند. برای دختران افغان که امروز از تحصیلات محرومند، من و هزاران زنان و مردان افغان در #دیاسپورا آواز خودرا مقابل چنین خشونت و بی عدالتی بلند کرده و از حق تان دفاع خواهیم کرد. به امید روزیکه هر طفل افغان به #مکتب دست رسی داشته باشد چون آینده ساز مان استید. «مکتب از ما علم و دانش ضرور می خواهد». سال ۱۳۶۵ ه.ش. کابل در بلاک ۱.۴خاطرات طفولیت در وطن
در اول میخواهم این را بگویم و کاملاً روشن بگویم: تشکر.
از تکتک شما که درباره حضورم در فهرست صد چهرهٔ آینده ساز مجله تایم پیام فرستادید یا تبریک گفتید، سپاسگزار استم. پیامهای شما را به زبانهای پشتو، دری و انگلیسی خواندهام و از این همه محبت و حمایت واقعاً احساس افتخار میکنم.
همان گونه که گفتهام، هرچند این تقدیر از من است؛ اما در باره من نیست. این تقدیر، ادای احترامی است به شجاعت نسل اندر نسل زنان افغانستان، ادای احترامی است به مردان افغان که در کنار مادران، خواهران، همسران و دختران شان ایستادهاند، ادای احترامی است به مردم رواندا و به تمامی سازمانها، فعالان و کسانی که هرگز افغانستان را فراموش نکردهاند.
این جایزه از همهٔ ما است؛ این افتخار متعلق به همهٔ ما است.
اکنون جهان ما را میبیند. آنها خواهند دید که ما در کنار یکدیگر ایستادهایم و خواهند دید که چقدر میتوانیم دستاورد داشته باشیم
روز جهانی دختر؛ پیام دختران از افغانستان
در روز دختر، دهها دختر جوان از افغانستان از طریق شبکههای اجتماعی پیامها و آرزوهای خود را با «طنین» در میان گذاشتند؛ پیامهایی که روایتگر درد، امید، محرومیت و آرزوی زندگی بهتر بودند.
بسیاری از دختران از محرومیت از آموزش، محدودیتهای اجتماعی و از دست رفتن فرصتهای زندگی سخن گفتند.
برخی آرزو داشتند بار دیگر به دانشگاه بازگردند، درس بخوانند، کار کنند و استقلال مالی داشته باشند. عدهای آزادی را بزرگترین آرزوی خود دانستند و برخی دیگر تنها خواستهشان زندگی در سرزمینی بود که در آن بتوانند بدون ترس و تبعیض آینده خود را بسازند.
در میان این پیامها، حسرت مهاجرت از افغانستان، آرزوی تحصیل، داشتن شغل مناسب، رانندگی، خبرنگار شدن، و زندگی در دنیایی امن برای همه دختران بارها تکرار شد.
امروز روز جهانی دختر است. و در کشور من دختران از حقوق خود از قبیل حق تحصیل، حق آزاد زیستن، حق انتخاب و …محروم هستند.
آنها اولین قربانیان سنت و عنعنات جامعه ی افغانستان اند. یا از بدو تولد حتی قبل از آنکه نامی برای خودشان انتخاب شود به نام کسی میشوند یا بعدا در قبال پول یا 👇
امروز، با افتخار اعلام میکنم که با همکاری «بنیاد وایدنفلد-هوفمن» (Weidenfeld-Hoffmann Trust)، یکی از سازمانهای همکار دانشگاه آکسفورد، ۲.۵ میلیون دالر را برای تامین پایدار یک بورسیه تحصیلی اختصاص میدهم که هر سال برای کم از کم یک زن افغان این امکان را فراهم میسازد تا تحصیلات دورهٔ ماستری یا کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه آکسفورد ادامه بدهد.
این بورسیه را «صندوق رهبران زن افغان» نامگذاری کردهام. این بورسیه تمامی هزینههای تحصیل در یک دورۀ کارشناسی ارشد واجد شرایط را پوشش میدهد. افزون بر آن، کمکهزینۀ سالانهای برای تأمین هزینههای خوراک و اقامت و نیز تامین بخشی از هزینه های دیگر دانشجو در نظر گرفته شده است.
در کنار این، دریافتکنندگان این بورسیه در یک برنامۀ گستردۀ آموزش رهبری شرکت خواهند کرد که از سوی «بنیاد وایدنفلد-هوفمن» برگزار میشود.
من خودم از فارغان بورسیه و برنامهٔ رهبری وایدنفلد-هوفمن در دانشگاه آکسفورد هستم و برایم افتخار بزرگی است که با این کمک مالی، از پایداری، شجاعت و دلاوری زنان افغان قدردانی کنم. این بورسیه در دسترس دانشجویانی خواهد بود که برای آغاز تحصیل در ماه سپتامبر سال ۲۰۲۷ میلادی در آکسفورد، درخواست میدهند. جزئیات کامل آن از طریق لینک زیر در دسترس است.
https://t.co/nmqLWr6WgR
میخواهم به گونه واضیح تأکید کنم که این کمک مالی از سوی مکتب رهبری افغانستان - سوله، تأمین نمیشود و جدا از کمکهایی است که ما در آنجا برای پشتیبانی از فعالیتهای خود گردآوری میکنیم.
در بهار سال ۲۰۲۴ میلادی، من یکی از ۱۲ نفری بودم که از سوی «ملندا فرنچ گیتس»، نیکوکار و بشردوست، هرکدام ۲۰ میلیون دالر دریافت کردیم تا فعالیتهای خیریه و کمکهای بشردوستانهٔ مستقل خود را آغاز کنیم. من همواره از ملندا و گروه کاریاش بهخاطر اعتماد و باورشان به دیدگاه من دربارهٔ قدرت نسل زنان تحصیلکردهٔ افغان برای تغییر جهان، سپاسگزار خواهم بود.
من از محدودیت فعلی صدور ویزا در بریتانیا کاملاً آگاه استم. این کمک مالی به هیچ رو بیان موضع سیاسی نیست و نباید چنین برداشتی شود. هدف من از این کمک، فراهمکردن فرصتها و امکانات برای زنانی است که شجاعتشان، هم امروز و هم در سالهای آینده، نوری در تاریکی است.
ما در سوله، در مکتب شبانهروزی خود در رواندا و نیز در برنامهٔ آنلاینما، سولهایکس SOLAx، برای بیش از ۴۰ هزار دانشآموز، آموزش میدهیم. ما به دستاوردهای خود افتخار میکنیم؛ اما به همین بسنده نمیکنیم؛ زیرا نیازها بسیار گستردهاستند و این تلاش، کاری است که به نسلها، زمان و تعهد نیاز دارد.
چند سال پیش، در سازمان ملل متحد پرسیدم: «ارزش یک دختر تا چی اندازه است؟ او بهاندازهٔ همهچیز ارزش دارد و میتواند هر کاری را انجام دهد.» امروز بسیار خوشحال استم که در جایگاهی قرار دارم که میتوانم با یک کمک مالی، ابزارهای موفقیت را در اختیار زنان شایستهٔ افغان قرار دهم. این همان چیزی است که ما همیشه خواستهایم: نه این خاطر که مورد ترحم و دلسوزی قرار بگیریم و نه با نگاهی از بالا به پایین برخورد شود؛ بل تنها میخواهیم به ابزارهایی دسترسی داشته باشیم که برای ساختن آینده و موفقیتهای خود، به آنها نیاز داریم.
در پاییز سال آینده، مسیر یک زن افغانِ رهبر در دانشگاه آکسفورد آغاز خواهد شد. سال بعد، زن افغان دیگری به او خواهد پیوست و این روند سالبهسال، زنی پس از زن دیگر، ادامه خواهد یافت. بیصبرانه منتظرم که ببینم هر یک از این زنان چه آیندهای را برای خود و دیگران رقم خواهند زد.
#کبری_رضایی کیست؟
دختر افغانستانی که بعد از پنجاه روز ناپدیدی تکهتکه پیدا شد.
فقط دست و پاهاش.
یک دختر، یک انسان.
اما چون افغانستانیه، بدون هیچ صدا و خبری اسمش گم شده.
عدالت مرز نداره. اگر درد الهه رو فهمیدی، باید برای کبری هم فریاد بزنی.