balzac'ın şu şahane cümlesini tüm duvarlara kazımak gerek: "insanlara, onlari size nankörlük yapmaya mecbur bırakacak kadar büyük iyiliklerde bulunmayın."
Ben hiçbir hesabım mahşere kalsın istemiyorum.Siz şimdi bana hiç hak etmediğim bir şekilde davrandınız ya, dilerim dermanı sadece bende olan bir derde düşersiniz.
Bu çağdan lütuf, erdem, iyi niyet ve duyguya benzer şeyler beklemeyi bıraktım; bu çirkefe bulaşmış samimiyetten yoksun yüzyılın insafsız değirmeni tarafından öğütülmeyi bekleyen kuklaların içerisinde nefes almaya, insan kalmaya ve bunun için de insandan kaçmaya gayret ediyorum.