Tijdens mijn correspondentschap in Beiroet, viel het mij vooral op hoe wreed het Syrische bezettingsleger was. De Libanezen waren doodsbang voor de Syrische soldaten met een IQ lager dan hun schoenmaat (hun hersens pasten op een theelepeltje): meedogenloze rovende, verkrachtende en moordende boerenkinkels van het type dat we nu regelmatig zien stralen in Opsporing Verzocht: de exotische nobele wilde waar de zingende huisvrouwtjes in Apeldoorn en andere GroenLinkse voldioten een natte voeg van krijgen.
Arthur van Amerongen - Hoe de Syrische nobele wilden ongestoord Nederland terroriseren https://t.co/wqBYZGulmA
🩷💙💛
Beautiful Ukraine
Beautiful Ukrainians
Beautiful voices, culture and traditions
Ukraine shines even through the darkest of times
We love you Ukraine . . keep shining ☀️🌻
#UkraineIsWinning
Weet je wat pas écht extreemrechts is? Dat is als je iemand valselijk beschuldigt met dat predikaat.
Veel mensen op links die strooien met dit soort termen zijn dus zélf extreemrechts.
Het is hét kenmerk van totalitair handelen: iemand valselijk beschuldigen waar je zélf schuldig aan bent.
Fascinerend fragment trouwens: “We kunnen mensen uit Iran niet naar een Afrikaans land terugsturen, want de culturele afstand is groot, ze vinden daar van alles en er is mogelijk racisme.”
Die afrikanen kun je kennelijk niet serieus nemen? En eh…, hoe zit dat dan in Europa?
Wat een blamage. Zelfs internationale kranten stellen vragen waarom Nederland de optredens van Ye door laat gaan, terwijl alle andere Europese landen deze misdadiger de toegang ontzeggen. Als we antisemitisme écht willen aanpakken, moeten we ook bereid zijn consequenties te verbinden aan antisemitische uitingen.
“Hoe erg is het eigenlijk als de visserij verdwijnt?”
Een pijnlijke en kwetsende uitspraak voor de duizenden mensen die hun brood verdienen in de visserij en de keten daaromheen. Alsof hun werk, hun bedrijven en hun gemeenschap er niet toe doen.
Dit soort opmerkingen voedt de polarisatie in ons land. Het bevestigt het gevoel dat er vanuit de Haagse politiek wordt neergekeken op sectoren die onze voedselvoorziening draaiende houden.
Vraag op Urk, Katwijk, Scheveningen, Stellendam of Den Oever hoe erg het is als de visserij verdwijnt. Dan gaat het niet over statistieken, maar over gezinnen, ondernemerschap, identiteit en toekomst. Wie de visserij afschrijft, schrijft complete gemeenschappen af.
#Samira - De motie van #Lidewij werd verworpen.
De motie over procedures beëindigen van asielzoekers die misdrijven hebben gepleegd.
Voor
✅️FVD
✅️PVV
✅️Ja21
✅️Lid Keijzer
✅️Groep Markuszower
✅️BBB
✅️SGP
✅️50 plus
Tegen:
❌️VVD
❌️SP
❌️VOLT
❌️D66
❌️Partij Voor De Dieren
❌️PRO (GroenLinks/PVDA
❌️ChristenUnie
❌️CDA
❌️DENK
VERWORPEN!!!!!
Anonyme
« J’ai 72 ans et je commence à en avoir marre.
On nous accuse presque d’être des privilégiés parce qu’on touche notre retraite. Mais qu’est-ce qu’on a vraiment volé à qui que ce soit ?
On a connu les semaines à 45, 48, parfois 50 heures. On faisait des heures supplémentaires sans même les compter, parce qu’il fallait nourrir la famille. On se levait à 5h, on rentrait parfois cassé, le dos en miettes, les mains abîmées. On ne pleurait pas, on ne faisait pas de burn-out : on tenait bon.
On a élevé nos enfants sans crèche, sans allocations familiales mirobolantes, sans aide de l’État. Juste avec notre salaire et notre courage. Et on en est fiers.
Aujourd’hui, on nous regarde de travers en disant que « les jeunes paient pour nos retraites ». Mais ce n’est pas nous le problème. C’est un système qui a été détourné, mal géré, et qui accueille de plus en plus d’assistés au lieu de récompenser ceux qui travaillent.
Nous, on a construit ce pays. Les routes, les usines, les écoles, les logements. On a bossé dur, souvent dans des conditions que beaucoup ne supporteraient plus aujourd’hui.
Alors oui, notre retraite, on l’a bien méritée. Pas par privilège. Par usure. Par sacrifice. Par devoir accompli.
Un peu de respect pour ceux qui ont donné leur santé et leur jeunesse pour que les générations suivantes aient une vie plus douce. ❤️👴👵»
Goede vraag.. 'Vrijwel direct na haar benoeming in 2022 startte de ambtelijke top, in samenwerking met D66-Kamervoorzitter Vera Bergkamp, de beschadigingsactie die leidde tot het vertrek van Arib uit de politiek' #coronaenquete
Wierd Duk over het gebrek aan zelfreflectie op links: "Zoals in het geval van die meneer van Milieudefensie die naar Tata Steel is gegaan en die bleek een zwaar extreem rechts verleden te hebben."
"Ander geval is Esmah Lahlah die had beloofd van ik blijf de hele Kamerperiode in de Tweede Kamer. En weg is ze. Vertrekt naar Amsterdam. Helemaal geen consternatie over."
"Vreselijk geval in Engeland. Die Henry Novak, die jongen die daar is vermoord. Echt een enorm schandaal is dat. Daar zou links ook over moeten zeggen: we zijn misschien een beetje te ver gegaan in onze politieke correctheid. Dat doen ze ook niet. En dan denk je: wees eens wat realistischer en denk ook eens na over je eigen reflexen. En wees eens ook eens wat kritischer op de mensen uit je eigen stal."
"Het bekende geval natuurlijk van Paul Rosenmöller. Ooit groot fan van Pol Pot. Heeft hij zich nooit voor hoeven te verantwoorden. Stel, jij zegt, ik ben in het verleden een supporter geweest van Adolf Hitler. Dan besta je gewoon niet meer maatschappelijk en is je carrière kapot. Rosenmöller zit in de Eerste Kamer als fractievoorzitter in de Senaat."
"Als Donald Pols bij Forum voor Democratie had gezeten, dan? Dan was het eerder naar buiten gekomen. En had hij nu niet meer een carrière gehad. Waarom heeft het NRC hier niet achteraan gezeten in de tijd dat hij met Milieudefensie zat? Omdat NRC deel uitmaakt van diezelfde club. En je gaat niet je eigen club besmetten."
"Er is recent een rapport verschenen over de gruwelen van Hamas. Een degelijk rapport uit Israël. Waarvan je denkt, dit zou wereldwijd zoveel woede moeten opwekken. Niks over gehoord in Nederland. Niet in de linkse media, niet in de linkse politiek. Want dat komt ze niet uit. Dat past niet in hun narratief."
Staatsbosbeheer meldt zich eindelijk
“We zijn te lang te stil geweest”, zegt de directeur van Staatsbosbeheer. Mooi. Maar waar waren de terreinbeheerders tijdens tien jaar stikstofcrisis?
Natuurherstel begint niet bij modellen, maar in het veld. Verzuurde bodem? Kalk strooien. Verdroging? Waterbeheer aanpakken. Slecht habitat? Beheer verbeteren.
Misschien is het tijd om van stikstofbeleid weer natuurbeleid te maken.
Lees hier mijn analyse. https://t.co/4T8q8euU8Q @StikstofInfo
Mama is gisteren, 5 juni, in alle rust overleden. We zijn blij dat we deze week dag en nacht bij haar waren, haar konden bijstaan en alles tegen haar hebben kunnen zeggen. Alleen maar liefde voor onze ongelooflijk sterke en liefste mama. Trots dat zij onze moeder was. 🙏❤️
De boycot die faalde: het publiek gaf Nederland, Spanje en Ierland een les
Nederland, Spanje en Ierland wilden een politiek signaal afgeven door afstand te nemen van het Eurovisie Songfestival vanwege de deelname van Israël. Dat was hun goed recht. Wat minder prettig voor de voorstanders van die boycot is, is wat er vervolgens gebeurde.
Israël eindigde als tweede.
Sterker nog, volgens de cijfers van de EBU kwamen opvallend veel stemmen voor de Israëlische inzending juist uit landen die zich het hardst tegen de Israëlische deelname hadden gekeerd. Nederland, Spanje en Ierland stonden hoog op de lijst van landen waar vandaan veel stemmen werden uitgebracht.
Dat maakt één ding duidelijk. De bestuurders, omroepen en activisten spraken niet namens iedereen. Integendeel. Een groot deel van het publiek trok zijn eigen plan.
De ironie is bijna pijnlijk. Terwijl een kleine groep probeerde het Songfestival om te vormen tot een politiek strijdtoneel, deden miljoenen kijkers precies waarvoor het evenement ooit bedoeld was. Zij luisterden naar muziek, bekeken de optredens en stemden op hun favoriet.
Blijkbaar vonden veel Europeanen dat een zanger of zangeres niet verantwoordelijk is voor alle politieke beslissingen van een regering. Een gedachte die vroeger heel normaal was, maar tegenwoordig soms revolutionair lijkt.
De echte verliezer van deze affaire is niet Israël. De echte verliezer is het idee dat culturele evenementen steeds vaker worden gebruikt als politiek drukmiddel. Want als het publiek massaal de andere kant op stemt, blijkt hoe groot de kloof is tussen activistische bestuurders en gewone kijkers.
Ook de kijkcijfers vertellen een verhaal. Het Songfestival verloor miljoenen kijkers. Een deel daarvan kwam doordat landen afhaakten. Daarmee werd niet Israël geraakt, maar vooral het evenement zelf en de miljoenen muziekliefhebbers die opnieuw werden geconfronteerd met politieke ruzies waar zij niet om hadden gevraagd.
Misschien is het tijd dat Nederland, Spanje en Ierland een eenvoudige les trekken uit deze editie. Als miljoenen burgers blijven kijken, blijven stemmen en een Israëlische inzending naar de top stemmen, dan is de kans groot dat de boycot vooral een gesprek was tussen bestuurders, omroepen en activisten onderling.
Het publiek had allang iets anders besloten.
Wie dacht Israël een lesje te leren, kreeg zelf een les in democratie. Terwijl bestuurders een politiek statement maakten, maakten kijkers een democratisch statement. Zij stemden niet op basis van slogans, campagnes of politieke voorkeuren, maar op basis van muziek.
En dat is misschien wel de grootste ergernis voor de voorstanders van de boycot. Uiteindelijk bleek dat hun boodschap veel minder draagvlak had dan zij dachten.
Karma is a bitch.
https://t.co/O9iSHVklhc
Dit is één van de Syriërs die een onschuldige jongen bij AH gruwelijk heeft mishandeld.
Maak dit stuk verdriet beroemd en deel zoveel mogelijk de foto.
Dat Karma hem en z'n smerige maties snel zal vinden.
#Asielstop#asielzoekers
Baantje zus,
Baantje zo,
Baantje niet,
Baantje wel,
Mijn hoofddoek helpt mij altijd wel!
Nu met de PRORail baantjescarrousel op weg naar Palermo aan de Amstel.
De mazzel voor de hele mispooche daar alvast!