Here we go again, Adana… cocuklugum ve gencligim… seni bazen çok özlüyorum… aslında özlediğim arkadaşlarımdı. Özellikle sual tayfa, lojman tayfa… simdi çok yabancısın.. okulumun etrafında bir sürü bina var,lojmanın rengi çok soluk…
Dayım beni gördüğü ilk anda sorduğu soru yeeenim kaşlarını mı yaptırdın aynen dayı kaşlarım yapılı olsa bu kadar çirkin görünürdü ancak… (Teyzemlerle kaşları yok hepsi yaptırdı o yüzden sinir oluyo)
Çatlağız,çılgınız,otistiğiz ama her masada olmama gibi bir durumumuz hiç olmayacak….✋🏼teach me baby sonra bak bakalım kapabilmis miyim(5747373 kere savaşı kaybettikten sonra ahahha)
Teyzemlere ve teyzemin ikizlerine yemek hazırlayıp ev işlerini yapınca (birinin bir yeri ağrıyor diğerinin başka bir yeri) hissedilen olgunluk ve garipseyiş… bu evde hep prenses hissettirldiğim için sonsuza kadar öyle olucak sanmıştım… büyümek korkunç neyse çay demlemem lazımbb