hayatımda kurtulamadığım tek his istenmediğim hissi. rahatsız etme korkusu. sanki kimsenin hayatında nazım geçmeyecek gibi hissediyorum. iki elim kanda olsa gideceğim herkes parmağı ufacık kesilse beni ikinci plana atacak gibi hissediyorum.
merak etsin ya
ben yatagin hangi tarafina yatarim kahveyi nasil icerim annemin kizlik soyadini en sevdigim ucuncu rengi sorsun
COK MERAK ETSİN SUREKLİ SORSUN
SUSMASİN
şuan neyi farkettim biliyor musunuz artık en yakın arkadaşım dediğim bir arkadaşım yok resmen mesela bir şey olduğu anda hemen koşup anlatacağım birisi yok vay be
bisiklet surerken iki teyze hep genc kalin boyle mutlu olun hic evlenmeyin kizlar dıyıp gitti goren gozler ıcın ataerkının caldıgı hayatlar her yerde gercekten