نیویورک تایمز تأیید میکند که پنتاگون موشک آزمایشی PRISM حاوی ۱۸۰ هزار گلوله تنگستن را در یک سالن ورزشی در ایران آزمایش کرده.
واشنگتن به معنای واقعی کلمه از یک تیم والیبال دختران به عنوان سوژه آزمایشی استفاده کرد و ۲۱ غیرنظامی را قتلعام کرد. شرارت محض!
پل دوباره ساخته خواهد شد- کارخانه فولاد دوباره ساخته خواهد شد و هزاران انستیتو پاستور دوباره در سراسر ایران برپا خواهد شد. آبروی جنگ طلبان و رهبر دوران حجر بر نخواهد گشت
شاید برای اولین بار در تاریخ جهان است که مقامات رسمی یک رژیم در حدود ۲۷ روز، به «ترور» بیش از ۱۰ مقام رسمی یک کشور، رسما اعتراف کردهاند.
صدا از سازمانهای بینالمللی و ضد تروریسم درنمیآید که هیچ، ایران را به حمایت از تروریستها در منطقه محکوم میکنند!
نفرتی که ترامپ و نتانیاهو به جان خریدند
دیگر حالا هر آدم بیطرفی اذعان میکند که خطری قریبالوقوع از جانب ایران، آمریکا و اسرائیل را تهدید نمیکرده است. این نکته ادعای مقامهای ایرانی نیست. جو کنت، رئیس مرکز مبارزه با تروریسم در دولت ترامپ، نه فقط بر آن مهر تأیید زده، بلکه به دلیل طرح ادعای چنین تهدیدی از جانب دولت متبوع خود، از مقامش استعفا داده و تأکید کرده است که وجدانش اجازهٔ حمایت از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را به او نمیدهد.
در عین حال، اینک هر آدم منصفی تصدیق میکند که مذاکرهکنندگان ایرانی در نشست ژنو، پیشنهادی به طرف آمریکایی ارائه کردهاند که متضمن رفع نگرانی هر کشوری نسبت به برنامهٔ هستهای آن بوده است. این حقیقت را نه فقط بدر بن حمد بوسعیدی وزیر خارجهٔ پادشاهی عمان به عنوان میانجی مذاکرات، بارها تکرار کرده است بلکه طبق گزارش روزنامهٔ گاردین، جاناتان پاول، مشاور امنیت ملی دولت بریتانیا نیز که در آخرین دور مذاکرات ژنو حضور داشته، پیشنهاد ایران را "غافلگیرکننده" و مناسب برای پیشگیری از جنگ توصیف کرده است.
با این اوصاف، شبیخون بزدلانهٔ ترامپ و نتانیاهو به خاک ایران، نمیتواند انگیزهای جز آزمندی و بدسگالی داشته باشد.
این دو، آنقدر هم استعداد نداشتند که یک تاکتیک ناجوانمردانه یعنی حملهٔ غافلگیرانه در وسط مذاکرات را دو بار تکرار نکنند تا بدین اندازه پست و خوار و بیاعتبار جلوهگر نشوند!
آنها شبانهروز ، سرتاسر خاک ایران و مراکز آموزشی و ورزشی و پژوهشی و نفتی و بندری و سیاسی کشور ما را مورد تاخت و تاز نظامی و عملیات تروریستی خود قرار میدهند و جان مردم ما و داراییهایی شخصی و ملی آنان را نیست و نابود میکنند.
کار به جایی رسیده است که پس از ارتکاب هر جنایتی علیه سرزمین و مردم ایران، به کار خود افتخار میکنند و افرادی مانند هگست و کاتز، بیرحمی و سفاکی خود را مایهٔ مباهات میدانند! حقا که تاریخ چنین دنائت و حقارتی را به ندرت تجربه کرده است.
این سطح از سفاکی، مردم ما را به خشم آورده است. این مردم دیگر آن مردم سه هفته پیش نیستند که دغدغهٔ بسیاری از آنان، نوع رفتار جمهوری اسلامی باشد. در واقع سطحِ توحشِ مدعیان تمدن، آنها را چنان منزجر کرده است که بسیاری از آنان نه تنها کارنامه و عملکرد سران و مسئولان کشور را به حاشیه بردهاند بلکه اکنون جز به کمک برای به خاک مالیدن بینی رهبران دو کشور متجاوز به چیز دیگری نمیاندیشند.
در این روزها من با شهروندان بسیاری روبرو شدهام که پیش از این در شمار معترضان سرسخت جمهوری اسلامی بودند و سیاست خارجی آن را بخصوص در برابر آمریکا و اسرائیل ریشهٔ عمده مشکلات اقتصادی کشور میدانستند.
این جنگ بیقاعده و متوحشانه اما افکار آنان را تغییر داده و به همدلی با جمهوری اسلامی کشانده است به طوری که در پی جستجوی راهی برای کمک به آن در مقابل تجاوز بیگانگان هستند.
کار چنان بالا گرفته است که افرادی همیشه ناراضی از شیوع فساد، اکنون در بارهٔ حجم و ابعاد آن نیز به تردید افتادهاند و میپرسند مگر مقامها و رسانههای تحت کنترل آمریکا و اسرائیل نمیگفتند بسیاری از مسئولان سیاسی و نظامی کشور، پولهای مردم را به حسابهای خود در خارج منتقل کردهاند و به مجرد آغاز جنگ آمادهٔ فرار از کشورند؟ پس چرا بعد از جنگ، یکی از آنها پست خود را ترک نکرده و به رغم رعبافکنی آمریکا و اسرائیل، به کار خود ادامه میدهند به طوری که شمار بالایی از آنان به همراه زن و بچهٔ خود، هدف عملیات تروریستی قرار میگیرند و خانوادگی کشته میشوند؟
در این میان، نظامیانی که با آگاهی از مرگ فوری و قطعی، پشت لانچرهای پرتاب موشک مینشینند، عواطف بسیاری از شهروندان را برانگیخته است. روزانه اجساد متلاشی شدهٔ شماری از این نظامیان را در مناطق غربی کشور جمعآوری و در کیسه میکنند و برای خاکسپاری به شهرهای خود میفرستند.
من نمیدانم این جنگ ایرانسوز و منطقهسوز چه زمانی و با چه نتیجهای به پایان خواهد رسید اما میدانم که جنگ به چنان نفرتی از ترامپ و نتانیاهو حتی در بین مردم مخالف و منتقد نظام حاکم دامن زده است که تحت هر شرایطی از ایران هیچ بهره و نصیبی نخواهند برد!
در حالی که هر روز سطح درگیری میان طرفین جنگ افزایش مییابد، ترامپ میگوید آمریکا «به زودی» به این جنگ پایان خواهد داد. حملاتی مانند آن چه حالا در پارس جنوبی و عسلویه میبینیم، نشان میدهد که ترامپ امیدوار است با بالا بردن مداوم شدت درگیری، جمهوری اسلامی را به نقطهای برساند که ناچار به تسلیم شود. منطق این محاسبه نیز ریشه در تجربههای پیشین دارد. همان تصور قدیمی که اگر جمهوری اسلامی با یک بحران موجودیتی روبهرو شود، برای جلوگیری از فروپاشی به هرگونه عقبنشینی تن خواهد داد.
اما در اردوگاه جمهوری اسلامی، این محاسبه به چالش کشیده شده. گزارشهای جدید درباره مذاکرات هستهای که از سوی منابع بریتانیایی منتشر شد، نشان میدهد که علی خامنهای در روزهای منتهی به حمله آمریکا، دقیقا بر اساس همان الگوی پیشین عمل کرده بود. یعنی عقبنشینی معنادار برای جلوگیری از تقابل. در واقع طرف ایرانی در مذاکرات پیشنهادهایی را مطرح کرده بود که در گذشته سابقه نداشته و میتوانست برای ترامپ یک پیروزی دیپلماتیک مهم به همراه داشته باشد و مانع از حمله شود. با این حال، حمله انجام شد و خامنهای کشته شد.
بعد از حمله، نشانههایی مانند به قدرت رسیدن مجتبی خامنهای یا حملات گسترده سپاه به کشورهای مختلف خاورمیانه حاکی از آن است که استراتژی امنیتی جمهوری اسلامی به سمت «جنگ، جنگ تا پیروزی» چرخیده است. بر اساس برآورد آنها، ترامپ نه میخواهد و نه میتواند وارد یک جنگ فرسایشی و پرهزینه شود. نمیتواند دست به اقداماتی بزند که تلفات نیروهای آمریکایی را افزایش دهد. و نمیتواند برای مدت طولانی به جنگ ادامه دهد، چرا که بازارهای جهانی انرژی به شدت ضربه خواهند خورد. بنابراین، این فرض شکل گرفته که او دیر یا زود ناچار خواهد شد راهی برای پایان دادن به جنگ پیدا کند. واکنشهای ترامپ نشان میدهد که اقداماتی مانند بستن تنگه هرمز، واقعا بر محاسبات واشنگتن اثر گذاشته است. بر همین اساس، استراتژی فعلی جمهوری اسلامی بر «دوام آوردن فقط چند روز بیشتر» متمرکز شده؛ تا آن نقطهای که ترامپ ناچار شود جنگ را متوقف کند.
طبیعتا در مقابل آمریکا نیز بیکار نخواهد نشست. با توجه به روند حملات که مسیری رو به تنش بیشتر در آن دیده میشود، این احتمال وجود دارد که آمریکا تلاش کند در همین بازه زمانی محدود، ضربات سریعتر، گستردهتر و پرهزینهتری وارد کند، چرا که ترامپ هم خوب میداند که فرصت نامحدودی برای به نتیجه رساندن این جنگ ندارد. این ضربات میتواند شامل هدف قرار دادن همزمان و گسترده زیرساختهای حیاتی کشور و افزایش حجم بمباران باشد. درست است که آمریکا نمیتواند با الگویی مشابه بمباران هستهای ژاپن در جنگ جهانی دوم، جمهوری اسلامی را وادار به تسلیم کند. اما در عین حال، عجیب نیست اگر استراتژی روزهای پیش روی آمریکا، تلاش برای شکلدادن یک لحظه هیروشیمایی برای جمهوری اسلامی باشد.
A rising number of voices—incl European and U.S. officials—exclaim that the war on Iran is unjust. More members of the international community should follow suit.
Wave of global repercussions has only begun and will hit all—regardless of wealth, faith, or race. Our foe is one.
این تریپ اخلاقگرایی که اهالی ززآ گرفتید اصلا بهتون نمیاد. این حوض کثافتی که سطلیا دارن توش غوطه میخورند رو شما پرکردید. سبزیپلو با ماهی مخترعش شمایید، دامن شما آلودهتر از اینا نباشه تمیزتر نیست، فقط دوکونتون خوشجاست دکور خوب زدید.
دوستان یه کمپین راه بندازیم برای بلاک وحید آنلاین. داره مشخص میشه که بخشی از پروژه ی «انسان زدایی» و «خون شوری» موساد شده. خواهش من: ریتوییت و بلاک ❤️😘
@roozshah با توجه به وضعیتی که ایران داشته (لجبازی حکومت با مردم و فشار خارجی و تحریم اقتصادی) و باعث سخت شدن زندگی مردم شده، خیلی جای تعجب نداره که عده زیادی از ایرانیها جنگطلب شدن.
فرقی هم نمیکرد که قرآن به دست استخدام بشه با شاهنامه خوان!
Happy to announce that my forthcoming book "Iran and the Bomb" will be released earlier than original publication date. It will be released on April 2, 2026.
Pre-order here: https://t.co/O4cHErkOco