هیچ چیزی خنثی نیست. احاطه شدهام میان انبوهِ نشانهها، و هـــر چیزِ بیربط واجد ارجاعی است به تو. از موتور و ایرپاد و مُهر و کتاب و شرکت و واتسپ و رواننویسِ ساراسا، تا عبا و قرصِ آهن و چوبسیگار و هل. تسبیح. چسب زخم. فرودگاه. کوچهی چندمِ امیرآباد. شابدلعظیم.
چه آینده هولناکی.
مشمئز کننده است دیدن کسی که متوسل میشود به مفاهیم گشاد و دستمالیشدهای از قبیل وطن، استقلال، و علیالخصوص عـزّت، برای دفاع و توجیه و چشمبستن روی جنایتها.