Bir zamanlar kör olduğu için kendisinden nefret eden bir dişi aslan varmış. Hayatta nefret etmediği tek kişi, her zaman yanında duran aslan sevgilisiymiş. Dişi aslan ona hep şunu söylermiş: "Eğer bir gün dünyayı görebilseydim, seninle evlenirdim."
Sonra bir gün birisi, dişi aslana gözlerini bağışlamış. Dişi aslan artık her şeyi görebiliyormuş. Sevgilisi heyecanla yanına gelip "Artık dünyayı görebiliyorsun, benimle evlenir misin?" diye sormuş.
Dişi aslan, gözlerini açtığında sevgilisinin de kör olduğunu görünce büyük bir şok yaşamış ve onunla evlenmeyi reddetmiş. Ormanın kralı aslan gözyaşları içinde oradan ayrılırken geride sadece kısa bir mektup bırakmış:
"Gözlerime iyi bak sevgilim..."
Koşullarımız değiştiğinde düşüncelerimiz de değişebilir. Ancak bazı insanlar geçmişini unutur ve kendisi için yapılan fedakârlıkların değerini asla takdir etmez. Bu durumu özetleyen Kör Aslanın Hikayesini anlatalım:
3. Nedeni: Kararsızlık Durumu
"Pişmanlıktan korkup karar vermeyi ertelemek ise en büyük pişmanlıktır; çünkü eylemsizlik ruhu yavaşça çürütür."
Kierkegaard’a göre insanları en çok felç eden şey "yanlış karar verme korkusudur". İnsan, yanlış bir yola girerse pişman olmaktan ödü patladığı için hiçbir şey yapmaz.
Karar anını sürekli erteler, gri alanda yaşar. Oysa Kierkegaard der ki: Kararsızlık da bir karardır ve en kötü karardır.
Søren Kierkegaard’a göre hayatın en büyük trajedisi yanlış kararlar vermek değil, hangi yolu seçersen seç pişmanlığın kaçınılmaz olmasıdır. Bu 3 nedene dayanır:
2. Neden: Alternatifi Kusursuz Görmek
"İnsan, ulaşamadığı alternatifin her zaman daha kusursuz olduğuna inanarak kendi kurduğu zihinsel tuzakta hapsolur."
Bu, psikolojideki "Çimen her zaman komşunun bahçesinde daha yeşildir" kuralının varoluşsal versiyonudur.
İnsan elindekinin kusurlarını, zorluklarını, rutini ve yorgunluğunu birebir yaşar, çünkü içindedir.
Ancak uzaktan baktığı alternatif hayatın sadece parıltılı, idealize edilmiş kısımlarını görür. Arka plandaki çamuru, krizi ve bedeli hesaba katmaz.