𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

ꜰᴏʀ ᴏɴᴄᴇ ɪ ᴄʟᴏꜱᴇ ᴍʏ ᴇʏᴇꜱ,
ꜱᴡᴇᴇᴛ ᴘᴀꜱᴛ ꜱʜᴀʟʟ ʟɪᴇ ʙʏ ᴍʏ ᴇᴀʀꜱ,

ʏᴇᴛ ɴᴏɴᴇ ʀᴇᴍᴀɪɴꜱ ᴏɴᴄᴇ ɪ ꜱᴘᴇᴀᴋ,
ᴀꜱ ᴅʀᴇᴀᴍꜱ ᴅᴇᴘᴀʀᴛ ʙᴇꜰᴏʀᴇ ɪ ᴋɴᴏᴡ.

#SOCxCOMMU

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามนั้นแมวออกล่า แต่หมาเห่าเฝ้าบ้าน, 10)

แผ่นหลังดันประตูห้องทำงานเปิดกว้าง กองสมุนไพรถูกวางไว้บนโต๊ะไม้กลางห้อง

“เอาล่ะ” ท่อนแขนปาดเหงื่อมายาบนศีรษะออก ก่อนที่ริมฝีปากจะฉีกยิ้มกว้าง “มาเริ่มกันเลย”

ร่าเริงแจ่มใสแม้สถานการณ์ไม่สู้ดีในทุกด้านเสมอมา

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามนั้นแมวออกล่า แต่หมาเห่าเฝ้าบ้าน, 06)

“ท่านพูดมาได้” ดวงตากลมโตกลอกขึ้นฟ้า ไร้ซึ่งท่าทางเกรงใจหรือความหวั่นเกรง อาจด้วยเพราะสนิทกันมาหลายปี “คนที่ถือของหนักมากมายคือข้าแท้ ๆ !”

บ่นอุบไม่ทันจบคำสุดท้ายดี ฝ่ามือหนึ่งก็ตบเข้าที่แผ่นหลัง ไม่หนักแรงเกินไป และไม่เบาอ่อนโยนเกินไป

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามนั้นแมวออกล่า แต่หมาเห่าเฝ้าบ้าน, 09)

แต่เล็กจนโต อินนิสที่เป็นเด็กเจื้อยแจ้วจำได้ว่าตนเองมักจะเกาะขาพี่ชายเหลือบมองเมสเตอร์คนนี้

นานวันเข้าก็เริ่มที่จะสนิทสนมเพราะถูกหยอกเย้าและกลั่นแกล้งหลายที

มาวันนี้ก็ต้องมาขอความช่วยเหลือจากอีกฝ่ายเหมือนผู้เป็นบิดาไม่มีผิด

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามนั้นแมวออกล่า แต่หมาเห่าเฝ้าบ้าน, 05)

“ท่านเดินช้าเช่นนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่หรือ คุณชายน้อย”

เสียงคล้ายชายสูงวัยเอ่ยถาม เจ้าของเป็นเพียงชายหนุ่มร่างสูงที่ดูมีอายุและภูมิฐาน แต่หากถามคนรอบตัวและอินนิสต่างก็ให้คำตอบว่าอีกฝ่ายนั้นอายุน้อยกว่าบิดาของเด็กหนุ่มเสียอีก

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามนั้นแมวออกล่า แต่หมาเห่าเฝ้าบ้าน, 04)

เพราะอย่างไรเสียสิ่งที่เด็กหนุ่มหลงรักมากที่สุดในเวลานี้คือการออกไปเที่ยวเล่นและเรียนรู้เรื่องภายนอก

แม้แต่กับเรื่องของสงคราม
หรือโรคระบาดร้ายแรง

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามนั้นแมวออกล่า แต่หมาเห่าเฝ้าบ้าน, 03)

โตขึ้นกว่านี้หน่อย เขาก็จะต้องช่วยเหลือผู้เป็นพี่ในการดูแลและจัดการดินแดน เพราะเช่นนั้นจึงได้มีการตระเตรียมไว้ให้เป็นอย่างดี

…แต่กว่าจะถึงเวลานั้น เกรงว่าจะต้องรบกวนคนรับใช้ให้ดูแลทำความสะอาดไม่ให้เครื่องเรือนฝุ่นจับไปเสียก่อน

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามนั้นแมวออกล่า แต่หมาเห่าเฝ้าบ้าน, 01)

อินนิสหาวหวอดขณะสองมืออุ้มกองสมุนไพรที่เพิ่งเก็บได้มาก่อนหน้านี้ เขาเดินไปตามทางเดินกว้างในปราสาท ปลายทางคือห้องทำงานในมุมหนึ่งของอาคารปีกซ้าย

ร่างโปร่งเพิ่งกลับมาจากการพูดคุยกับผู้เป็นพี่เรื่องโรคระบาด รวมถึงตรวจตราค่ายกักกันรอบเมือง

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามนั้นแมวออกล่า แต่หมาเห่าเฝ้าบ้าน, 02)

แม่มดมาที่รูนสโตนเมื่อวาน เขาคล้ายจะคุ้นหน้าคุ้นตานาง แต่ไม่ได้เอ่ยถามออกไป ทำเพียงแค่พยักหน้าผงกหัวรับเรื่องจากที่พี่ชายเล่าให้ฟัง

ไม่นานก็ผละตัวออกมารับสมุนไพรที่จัดหามาได้เพื่อไปง่วนกับการทดลองในห้องทำงานของตัวเอง

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

97th Dawn
Hour of Falcon
Runestone

Curiosity kills the cat

#SOCxCommu

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามพิรุณโปรย, 06)

“เจ้าว่าพายุจะเข้าหรือเปล่า?”

เขาถามเช่นนั้นกับสายลม ไม่ได้คาดหวังคำตอบใดจากวิฬาร์ตัวอ้วน

แถวทหารวิ่งผ่านจากไป

“หากไม่มีฝนมากเกินไปก็ดีนะ”

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

รุ่งอรุณที่ 103
Hour of Sparrow

Runestone

We are here.

#socxcomm

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามพิรุณโปรย, 05)

ถัดออกไปหน่อยคือเด็กหนุ่มผู้นั่งอยู่บนรั้วไม้ขนาดใหญ่ สูงเท่าต้นคอของตน ข้างกายคือเจ้าแมวเหมียวสามสีที่ปัดหางไปมาระหว่างเฝ้ามองผู้คนด้วยดวงตาคมกริบ

อินนิสฮัมเพลงในลำคอ เขาคลี่ยิ้มทักทายผู้ผ่านไปมาระหว่างที่ปลายนิ้วมือเกลี่ยศีรษะปุยของอกาธาร์

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามพิรุณโปรย, 04)

จนกระทั่งเมื่อหัวหน้าหน่วยมาถึง

คำสั่งเรียกรวมพลดังกึกก้อง นายทหารร้อยเรียงแถวเป็นหน้ากระดาน ทุกนายต่างหุบปากฉับพร้อมรอคำสั่ง

[𝐼𝒩𝒩𝐼𝒮 @Innis_SOC]

(ยามพิรุณโปรย, 03)

รอยยิ้มกว้างหยอกเย้ายียวน “จุ๊ๆ เจ้าไม่น่าทำให้นางโกรธแต่แรกเล้ย—!”

ฝ่ามือปัดเอาท่อนแขนของเพื่อนออก ริมฝีปากยื่นงอง้ำ

“เจ้าไม่ใช่หรือไงที่เป็นคนชักชวนข้า!”

พลทหารข้างเคียงเข้ามาหยอกล้อเหล่าสองสหาย เสียงเจี้ยวจ้าวดังขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า