حمید کثیر لو ۴۶ ساله الوند ۱۸ دی ماه به دست ج ا کشت شد.
ایشون پدر دوتا دختر دوقلو بودن
و من تازه بعد از ۸ ماه اسمشون و عکسشون رو دیدم.ما کی میفهمیم چی بهمون گذشته؟هرگز….
فرزند ایران جاویدنام #سعید_پناهی، ۲۹ ساله، روز پنجشنبه ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ در گوهردشت کرج به دست ضحاکیان جانفدای وطن شد.
همسر او پنج روز بعد از کشته شدن سعید متوجه شد که باردار است.
"سلنا" دختر جاویدنام #سعید_پناهی چند روز است که پا به این جهان گذاشته
باشد که یمن قدمهای زیبا و کوچکش نابودی اهریمن را رقم بزند🩷
از ۹ سالگی گچکار ساختمان بود
آرزوش خرید موبایل و داشتن یک اکانت اینستاگرام بود
ولی تکتیرانداز سپاه تروریست با شلیک گلولهی جنگی به قلبش این آرزو رو در سینهاش دفن کرد💔
#محمداقبال_نایبزهی
🚨Don’t stop talking about Iran.
Her name was Hosna Shahdosti. She was only 14 years old. A schoolgirl. A child from Kahnuj whose life should have revolved around classes, homework, friends, and dreams about what she wanted to become. On the evening of January 8, 2026, during the nationwide protests, Hosna was killed by live gunfire near Seh Rah Bargh in Bandar Abbas. Human-rights documentation identifies her as a 14-year-old from Kahnuj killed in Bandar Abbas that day. She was a child. Just 14. This October, Hosna should have been putting her backpack over her shoulders and walking back into a classroom. Her teachers should have been calling her name during attendance. Her classmates should have been sitting beside her. Instead, Hosna never returned to school. And according to reports, her impoverished family then faced another unimaginable cruelty: 520 million tomans was reportedly demanded before her body would be returned to them. Imagine losing your 14-year-old daughter, and then being told you must somehow find hundreds of millions of tomans just to bring your child's body home. A mother should have been preparing her daughter for another school year, not trying to recover her body. Hosna should have had years ahead of her. Birthdays. Graduation. Love. A career. An entire adulthood she never got to experience. HOSNA SHAHDOSTI. 14 YEARS OLD. SCHOOLGIRL. KILLED ON JANUARY 8, 2026. A CHILD OF IRAN. Her classroom will never see her return. Forever 14. Never forgotten.
علی اصغر کرابی پدر جاوید نام #علی_کرابی
در تاریخ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵ به یاد فرزندش
شمعی بر مزار او روشن کرد . همان شب احضار و
به زندان سبزوار منتقل شد .
پس از این اتفاق سنگ مزار این جاوید نام توسط
نیروهای حکومتی تخریب شد.
تا جایی که خانواده مجبور به برداشتن کامل ان شدند.
در حالی که یه سری بیشرف خونشور، دارن برای عادیسازی شرایط میرن ایران، جمهوری اسلامی #علی_همتی و #مجید_نیکاندیش رو به قتل رسوند...
تنها چيزى كه صداى اذان رو خفه میکنه اسلحهس (به هر شکلی)...
#جاویدشاه
شیوا بردبار جاوید تنها ۱۸ سال داشت؛ دانشجوی رشته زبانهای خارجی و اهل مشهد بود.
در ۱۸ دی ۱۴۰۴، شیوا همراه پدرش، علی بردبار جاوید، در اعتراضات مشهد حضور داشت. بر اساس روایت منتشرشده، با آغاز تیراندازی، پدرش هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت و شیوا نیز پس از آن ناپدید شد.
پس از روزها جستوجو، پیکر شیوا در ۲۸ دی به خانواده تحویل داده شد. در گزارشها از آثار جراحات شدید بر صورت او سخن گفته شده است.
نام شیوا و پدر قهرمانش، تا ابد در تاریخ ایران جاودانه خواهد ماند.
#علی_بردبارجاوید
#شیوا_بردبارجاوید
#دی_ماه_خونین
#انقلاب_شیروخورشید
علیرضا سپاهی تا پای دار بردند;
سکته کرد و زنده ماند.
حالاگزارش ها از شکنجه
می گویند.💔
چند بار یک انسان باید بمیرد.😥
علیرضا را نجات دهیم
صدایش باشیم.🖤
#علیرضا_سپاهی
مهدی نصرتی بیلداشی، تکواندوکار ۲۱ ساله، بعد از ۸ ماه مبارزه برای زنده موندن و تحمل ۳۰ عمل جراحی، سرانجام از دنیا رفت.
قهرمان وطن، اسمت و یادت هیچوقت فراموش نمیشه. 🕊️💔
#مهدی_نصرتی_بیلداشی#IranMassacre2026