Son günlerde içimde bir şeyler eksikmiş gibi bir his var, hayatımdan bir rutin, bir ibadet, bir insan ya da bir insanın hayaleti çıkıp gitmiş gibi. Umarım bir zaman yolcusu yine geçmişi değiştirmemiştir.
Bir türlü jailbreak yapamadığım kindle'dan sonra Kobo'ya geçip koreader kullanabilmek. Sanki elimde IQ'su yükselmiş bir alet tutuyorum. Algernon'a çiçekler ile aynı seviyede bir cognitive enhancement.
@14brass Tahmin ettim, en şiddetli şekilde içgözlemin dibine vuruyor onda. Yıldızın Saati biraz daha açık bir yapıt, anlatısının nesnesini dışarıda kuruyor. (Türkçe okuyacak olursanız sarı kapaklı versiyon olmasın ama)
Dün salonda dokuz kişiyle başladık, altı kişi bitirdik. film için Geveze bir film olduğu dışında bir şey diyemiyorum, hikayedeki kusurlarını bile yeni gevezelik katmanları kurarak çözmeye çalışıyor falan.
Bir kabus gözlemcisi tutmak istiyorum. Kabuslarımda dolaşacak birisi. Okült işlere ve dedektifliğe alışık olmalı. Yol ve yemek karşılanacak. Başvurular DM.
Artık gerçekliğin doğasına dair tüm çalışmalarıma bu iki resim üzerinden devam edeceğim.
The Painter on His Way to Work, 1888 by Vincent van Gogh
Study for a Portrait of Van Gogh II (1957) by Francis Bacon
gerçekliği, bilincimizi ve şunu bunu modellemek için kullandığımız bilgisayarla ilgili bütün analojiler, metaforlar geçersiz, bundan sonra içinde et ve kan olmayan hiçbir metaforu kullanmayacağımı burada beyan ediyor ve bu twiti kanımla mühürlüyorum.
Sorunları detaylandırmak gerekmez, güne başlarken bugünü çarşamba sanıyordum, bugün gerçekten de çarşambaydı, her şeyi çarşambaca yaşadım ve hiç sorun çıkmadı, sonra işten çıkıp eve doğru yürürken arkadaşım bugünün perşembe olduğunu söyledi ve bugün perşembe oldu. Yarın da artık cuma. Böyle böyle oluyor olanlar işte.
Bugün, arkadaşıma bir şeyler söylerken yapay zekayla konuşuyormuş gibi anlasın diye her adımı açıkladığımı fark ettim. Ve belli ki bir süredir bu haldeyim. İşte böyle böyle yapıyoruz yeni dünyayı elbirliğiyle.
Zamanın bir yüzeyinin oluşu, ona dokunabilmem, istersem bir bıçakla, mutfaktan aldığım herhangi bir bıçakla bir kısmını kesebilecek oluşum beni korkutuyor.
Çoğu şey Karanlık. Duvar.
Flaubert'in Konuksever Aziz Julien Menkıbesi'ni tekrar okudum, bu sefer azizleşme kısmını Flaubert kestirip atmış gibi hissettirdi. Yine de çok etkileyici.
Ürettiği içeriği tüketmiyorum o yüzden bi şey diyemeyeceğim ama şu videodan anladığım kadarıyla dünyası iki tip insandan ibaret, haydutlar ve ağlaklar. Kendisinin hangisine girdiği ise apaçık.
AkademikLink (Prof Dr. Behçet Yalın Özkara), akademisyenlerin sosyal medyada içerik üreterek para kazanmasının yasaklanmasının ardından kanalı bırakıp bırakmayacağı konusu hakkında açıklama yaptı. Kanala devam edebilmesi için takipçilerinin uzun vadeli destek vermesi gerektiğini söyledi.
“İki seçeneğimiz var. Birincisi: kanalı kapatmak ve benim akademik hayatıma devam etmem. Kıdemli profesör olmaya 8 ayım kaldı. 150.000 TL maaş almaya başlıyorum. Türkiye'de profesör çok rahat. Devlet üniversitesinde kimse size "Ne yaptın?" diye sormuyor valla. Hiçbir yayın yapmayıp, ayakları uzatıp, her ayın 15'inde maaşını alan profesörlerimiz var. Dolayısıyla her ayın 15'inde 150.000 TL maaş alıp, çocuk yapıp, güzel bir hayat yaşayabilirim.
Diğer seçeneğimiz ise YouTube'a devam etmem. Burada gerçekten, anlamlı bir şekilde sahip çıkmanız gerekiyor. Katıl ve Kreosus üzerinden destek verilmesi gerekiyor. Diğer türlü benim istifa edip sürdürebilmemin mümkünatı yok. Ben bir tarafta 25 yıl boyunca 150.000 TL alacağım bir işten vazgeçeceğim. Şu ana kadar Katıl'dan gerçekten destek verdiniz. 2 yılda yaklaşık 6 milyon TL'lik bir para biriktirebilmişiz. Benim bunu devam ettirebilmem tek yolu sizlerin bu desteği verebilmesinden geçiyor.”