چهل و شش سال از درگذشت پدرم میگذرد، اما او امروز زندهترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.
شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزانتر میشود. همانطور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیونها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».
پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک میتپید و باریدن باران بر دشتهای ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.
او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهنپرستی، ایران را به سوی دروازههای تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمیکرد، ایران امروز یکی از درخشانترین قطبهای رفاه و توسعه در جهان بود.
هممیهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم.
پاینده ایران
شاهنشاها، یکسال دیگر از آخرین دیدار ما سپری شد، و این بار من هم از طرف خودم، و هم از طرف نمایندگان ملت ایران، برای ادای احترام، و همینطور دادن گزارشی کوتاه از آنچه با تو و بی تو بر ایران و ایرانی گذشته و میگذرد، با تو همسر عزیزم گفتگویی دارم.
امروز چهل و شش سال از روزی که ایران و ایرانیان، و همینطور من و خانواده ات را ترک کردی میگذرد، و در این مدت چه ها که بر ما و بر سر این ملک و ملت گذشته.
از اوایل قرن بیستم ایران با داشتن دو رهبر بزرگ نگر، قدم در راهی گذاشت که هیچ کشور دیگری در منطقه حتی تصور آن را هم به خودش راه نمی داد.
پدرت، رضا شاه بزرگ، در سختترین دوران جهان آنروز، ایران را از تقسیم و تجزیه نجات داد و پایه های کشوری متمدن و مستقل را بنا نهاد.
سپس به همت کار مداوم تو، شاهنشاه ایران، کشور ویران بعد از جنگ، تبدیل به ایران آباد شد، و ایرانی سرافکنده، مغرور و سربلند.
ایران کم کم مورد نگاههای حسرت بار بعضی و امیدواری بعضی دیگر قرار گرفت، و ابر قدرتها نیز به تدریج با نگاههای نگران به آن نگریستند.
در انتهای آن دوران طلایی، تمامی کشورهای منطقه در آرزوی بدست آوردن جزیی از آنچه ایران به دست آورده بود بودند، ولی تو کماکان به دنبال نشاندن ایران در سطح پیشرفته ترین کشور های جهان.
تو، شاهنشاه ایران زمین، با اعتقاد به حمایت بی چون و چرای ملت ایران هيچ نوع توافقی را با بزرگان جهان که حتی قدمی با ایران بزرگ مورد نظرت تفاوت داشته باشد قبول نداشتی، ولی افسوس که آن حمایت از تو دریغ شد، و بدون آن پشتیبانی حیاتی، تا به امروز شاهد خسارات بسیار سنگین و کمرشکن اش بوده ایم و هنوز هم هستیم.
ایرانی را که تو ترک کردی با تمامی کشور های جهان رابطه دوستانه داشت، و درهای آنها بدون ویزا برای ما باز بود، ولی ایران امروز، با عنوان حامی نخست تروریسم جهانی، تنها با شماری اندک رابطه ای نیمه دوستانه دارد.
در ایرانی که تو ساختی، درآمد یک کارگر ایرانی امکان یک زندگی راحت را به خانواده اش میداد. امروز کارگر ایرانی حتی قادر به تهیه مایحتاج اولیه زندگی اش هم نیست.
ایران تو در مهم ترین کارخانه های جهان سرمایه گذاری میکرد، و به کشورهای اروپایی پول قرض میداد، و امروز کاسه گدایی دولت آن در انتظار اجازه آمریکا برای خرید غذاست.
پادشاه تاجدار من، به تو به عنوان همسری بی مانند و مهربان، و پدری با علاقه و توجه بسیار به زندگی و تربیت فرزندانش درود میفرستم.
به تو به عنوان ”بزرگ ارتشتاران فرمانده“ درود میفرستم. تو با جهان بینی، برای میهنت پنجمین نیروی دفاعی جهان را بوجود آوردی، تا هیچ کشوری حتی فکر تجاوز به ایران را هم به خود راه ندهد.
نسل جوان و برومند امروز ایران، همانهایی که رژیم اسلامی با صرف هزینه های هنگفت و دروغهای بزرگ درباره دوران ما، می خواست حامی خودش باشد، با آگاهی بسیار از آنچه ما ساختیم، با دست خالی، ولی با اراده ای آهنین رو در روی آنها ایستاده، به خاندان پهلوی درود میفرستد، و با صدای بلند سقوط رژیم وحشت را میخواهد.
همین چندی پیش شاهد بزرگترین کشتار تاریخ ملتی توسط دولت حاکمش بودیم، دهها هزار جوان برومند ما به فرمان رهبران امروز ایران، در تنها دو روز در خاک و خون غلطیدند، و ملتی را داغدار و خونخواه خود کردند.
امروز همان رهبران در آتش جنگی خانمان سوز، سخت درگیرند، و ملتی که آن روز همه چیز داشت، امروز گرسنه، بی دفاع و مستاصل نمی داند با چه فردایی رو بروست.
رضا، پسر بزرگت که هنگام رفتن تو جوانی ۱۹ ساله بود، رهبری باز پس گیری ایران و رسیدن به دوران گذار را به عهده گرفته.
امید من و همه ایرانیان است که با پیروزی نهایی نور بر تاریکی، ایرانیان، یک دل و یک صدا، و دست در دست هم کمر همت به ساختن آینده آن ببندند، و از نو ایرانی پیشرفته و سر بلند بسازند.
تا آنروز و آن خبر، با درود بر تو و عشقی بی پایان
فرح پهلوی
شش ماه از مرگبارترین کشتار تاریخ ایران میگذرد.
بیش از ۴۰ هزار ایرانی، تنها برای مطالبه آزادی، کرامت، و حق انتخاب آینده خود، به دست جمهوری اسلامی قتلعام شدند.
در کنار مردم ایران بایستید.
To the foreign representatives in Tehran to mourn Iran’s deceased dictator, Ali Khamenei: Iran is not mourning him.
Iran is mourning more than 40,000 sons and daughters slaughtered on January 8 and 9 by Khamenei, Ghalibaf, and their machinery of repression.
The regime is spending vast amounts of the Iranian people's wealth to stage this propaganda spectacle, yet not a single democratic leader attended.
What you see today is not a nation in grief for its ruler. It is a nation filled with righteous anger, and that anger and heroic bravery will bring down what remains of this criminal regime.
شاهزاده رضا پهلوی خطاب به نمایندگان خارجی که به تهران سفر کردهاند:
ایران عزادار خامنهای نیست. ایران سوگوار بیش از ۴۰ هزار زن و مردی است که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، به دست خامنهای، قالیباف و ماشین سرکوبشان قتلعام شدند.
رژیم برای برپایی این نمایش تبلیغاتی، مبالغ هنگفتی از ثروت مردم ایران را هزینه کرده است، اما حتی یک رهبر از کشورهای دموکراتیک نیز در آن حضور نیافته است.
آنچه امروز میبینید، ملتی نیست که برای حاکمش سوگوار باشد؛ بلکه ملتی است سرشار از خشمِ برحق، و همین خشم و شجاعت قهرمانانه، آنچه را که از این رژیم جنایتکار باقی مانده است، به زیر خواهد کشید.
این روایت درباره جاویدنام #دیاکو_گنجور ۱۷ساله رو دیدم و میخوام از همه کسایی که غیرمستقیم از ماتحت آخوند حمایت کردند این مدت، یا صرفا خوشحال شدن که این قیام به زعمشون به جایی نرسید، جنگ تموم شد، شرایط عادی شد (!)، بپرسم: تن و بدنتون نمیلرزه که خودتون یا خونوادههاتون بین این قاتلای روانی زندگی میکنید؟؟!؟!
#UWM is working toward Cybersecurity Maturity Model Certification Level 2 to open new opportunities for federally funded r#esearch and collaboration with industry partners. Read more: https://t.co/8pHT4QkNnh
What about the Iranian people? We promised to help them. Among other things, we should have armed them (the Reagan Doctrine). What now? Anything? The MOU is silent.
What about the Lebanese Christians, who have wanted to be rid of Hezbollah for 40-years and take back their country from Iran? The MOU ensures Hezbollah's (meaning Iran's) continuing control over that country, and existential threat to Israel.
To Trump: In the Middle East, loyalty is currency. If you abandon your closest friend halfway through a fight and cut deals behind their back while leaving them exposed, don't expect anyone to trust your guarantees again. You told the world, "The U.S. and Israel carried out an operation against Iran," then walked away and left your ally standing alone.
In the Middle East, we don't judge friends by speeches; we judge them by who stays when the missiles fly. A person who abandons an ally halfway and cuts deals behind their back is not someone you call in a crisis.
You will say it's about American interests. Fine. But others also have interests, and they have memories. You can call it "America's interests." We call it something else: leaving your friends in the storm.
Before asking, "Why don't they defend themselves?" remember that countries like Israel did and are still doing so alone.
And also remember that the UAE defended itself, struck back forcefully, and banned the Muslim Brotherhood. Many of your countries in the West did neither.
The lesson is simple. If you can leave your closest friend exposed today, why should anyone trust your promises tomorrow? Maybe it's time for the Middle East to start thinking about alternatives.
And yes, when Iran strikes again, don't assume the Middle East will dial Washington. People don't call someone who might leak information to Turkey or cut a deal with Tehran while their friends are still under fire.
Many ask why Iranians didn't pour into the streets when Trump called on them. Simple. They're a smart nation with long memories and deep scars. They probably thought, "We've seen this movie before. There might be a speech at the beginning and an exit halfway through." Just as many believe he left Israel halfway and then suggested everyone simply live next door to Hezbollah terrorists.
It's also quite a contrast that Trump and JD Vance insist on strict security checks for one illegal immigrant because of the risk that person might pose, yet ask the Middle East to trust and coexist with a regime that has spent decades repressing its people, fueling regional violence, killing Americans, and causing the deaths of countless Iranians and Arabs, all while accepting its deal with fewer checks than most airport security lines.
Deals may come and go. Trust is harder to rebuild. If you return one day, send someone else, because promises only matter when people believe you'll stay until the end.
از ایرانی بودنم متنفرم…. با همه وجود دوست داشتم الان ایرانی نباشم و این همه حس کثافت رو تحمل نکنم… این همه تناقض این همه تنفر این همه پیچیدگی که حتی توضیحش برای غیر ایرانی ها سخت و طاقت فرساست… واقعا از لحاظ روحی تحمل این مسائل برام غیرممکن شده.
Friends of Iranians:
Tonight, I want to speak directly to the people of Iran, the dissidents, and diaspora. To the families who have suffered. To the ones who have lost loved ones. To the ones who have been waiting for justice. To the ones who believed the world would finally stand with them.
I am sorry.
I am sorry that America opted to make the most shameful decision in the history of America.
I am sorry that President Trump chose to make a deal with the illegal occupying regime.
I am sorry that your courage was met with politics instead of protection.
I am sorry that your sacrifices were answered with negotiations instead of accountability.
I am sorry that the world keeps asking you to endure more than any people should ever have to endure.
You deserve better.
Your children deserves better.
Your fallen deserves better.
Your future deserves better.
I know this decision has shaken many of you.
I know it feels like another door closing.
I know it feels like another moment where the world looked away.
I know it feels like betrayal layered on top of grief.
But your story is not over.
Your fight is not over.
Your truth is not erased by any deal made behind closed doors.
Your courage is not undone by political choices you never agreed to.
I will create a YouTube audio version of this message later. I want you to hear it in my voice. But I cannot record it right now. Tonight the weight of this moment is too heavy and I need a little time to steady myself before I speak it aloud.
Please know this: I am with you.
I will keep speaking for you.
I will keep telling the truth.
I will not let this deal be the final word on your struggle or your dignity.
You deserve better than this.
I am sorry.
ایران ما، امروز بیش از هر زمان دیگری به اتحاد نیروهای ملی نیاز دارد. چه با حمایت خارجی و چه بدون آن، سرنوشت ایران در دستان خود ماست. ما از این رژیم فرسوده و درمانده نیرومندتریم. ما از مزدورانی که برای نمایشهای تبلیغاتی به خیابان فرستاده میشوند، مصممتر و استوارتریم.
جمهوری اسلامی در حمایت از تروریستهای حزبالله لبنان، درگیری نظامی دیگری را آغاز کرد تا ماهیت ناایرانی و ضدایرانی خود را آشکارتر کند. این رژیم، ملت ایران را به گروگان گرفته و جان و مال ایرانیان را ابزاری برای صدور ترور، جنگ و بیثباتی میبیند.
در این درگیری نیز، همچون همیشه، مسئول هرگونه آسیب به زیرساختهای ایران و جان غیرنظامیان بیگناه در هر دو سو، جمهوری اسلامی است.
ملت ایران، که نخستین و بزرگترین قربانی این رژیم بوده است، بهخوبی میداند که تا زمانی که جمهوری اسلامی بر سر کار باشد، ترور، خشونت و بیثباتی بر ایران، منطقه و جهان سایه خواهد افکند. صلح، امنیت و رونق پایدار تنها با پایان این رژیم امکانپذیر است.
راهحل، مذاکره با سپاه پاسداران و تروریستهای اشغالگر ایران نیست؛ راهحل، ایستادن در کنار ملت ایران و حمایت از مبارزه آن برای پایان دادن به جمهوری اسلامی است.