پس جهنم اینه! هرگز به این شکل دربارهاش فكر نمیكردم. یادتون هست؟ گوگرد، آتیش، سیخ... آه!
عجب حرفهای مضحكی سالها در مغزمان فرو کردند! احتیاجی به سیخ نیست...
حالا فهمیدم، جهنم همان زندگی اجباری با احمق های اطراف است.
بالاخره همه یک روزی میمیرند و صد سال که بگذرد، دیگر هیچکس دربارهی این که دیگران که بودند و چطور مردند سوال نمیکند، پس بهتر است همانطور که دلت میخواهد زندگی کنی و همانطور که دوست داری بمیری.