Roelof Kemp

[Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ @wierdduk]

Kijk, @jpaternotte mag, zoals verwacht, nu het 'op hun bek slaan' van de premier goedpraten bij @pauwendewit Deze mensen komen met alles weg. Altijd en overal en telkens weer. Gekmakend.

[Joost Jansen @JoostJansen6]

En ik mag morgen weer uitleggen aan groep 5 dat we ruzies uitpraten en dat we geweld niet tolereren op onze school…..

[Vincent 🇳🇱 @V_iswakker]

Sorry dat u dit nog een keer moet zien. Maar wat is D66 toch een treurig gebeuren. Stokoude blanke hippies en naïeve blanke studenten. Ik neem de Jostiband nog serieuzer. We zijn echt totaal verloren.

[Monique X- Fluencer 🇳🇱 ✌️ @moeva18]

"Slip of the tongue" maak je geen fysieke gebaren bij.
Iets wat Jetten wel deed.
Een boksgebaar zelfs.

Jetten is op zijn vingers getikt dus verzint hij een smoes.
In werkelijkheid denkt hij echt zo. Anders had hij dit niet gezegd

[Roelof Bouwman @RoelofBouwman]

Rob Jetten wil anti-gays "vol op hun bek slaan". Een paar dagen nadat hij in New York met een breedlachende bek op de foto ging met de Syrische homokiller Ahmad al-Sharaa. #D66congres

[Monique X- Fluencer 🇳🇱 ✌️ @moeva18]

Homohaat is de schuld van Rusland en Jetten zijn oproep tot geweld kwam uit pure emotie volgens @jpaternotte

[🌷Jol@ndE🌷🇳🇱🧡🇮🇱 @ikgeefnooitop]

In Auschwitz werden ze geregistreerd als gevangenen 76483 en 76484. Ze waren vier en zes jaar oud. Hun moeder riskeerde haar leven door één zin tegen hen te herhalen: "Vergeet nooit jullie namen."

Op 4 april 1944 arriveerden Andra en Tatiana Bucci met hun moeder, Mira, in Auschwitz-Birkenau. Het waren twee jonge Italiaanse meisjes uit Fiume, dat nu in Kroatië ligt. Een paar dagen eerder was hun familie gearresteerd en gedeporteerd na het passeren van het doorgangskamp Risiera di San Sabba, vlakbij Triëst.

De selectie vond plaats op de helling van Birkenau. Aan de ene kant: leven. Aan de andere kant: dood. Onder degenen die de beslissingen namen, bevond zich Josef Mengele, de nazi-arts die bekend stond om zijn experimenten op gevangenen.

De meeste kinderen werden direct naar de gaskamers gestuurd. Andra en Tatiana ontsnapten bij toeval. Ze droegen vergelijkbare jassen en werden aangezien voor tweelingen. Dat waren ze niet: ze scheelden twee jaar in leeftijd. Maar deze vergissing veranderde hun lot.

Oma Rosa en tante Sonia werden kort na hun aankomst vermoord. De twee zussen kwamen terecht in het kinderblok. Honger, kou, angst en constante telefoontjes bepaalden hun dagen. Ze waren te jong om echt te begrijpen waar ze waren. Voor hen was deze realiteit normaal geworden.

Hun moeder wilde echter niet dat ze het laatste restje van hun identiteit zouden verliezen.

's Nachts ging ze stiekem naar het kinderblok, met het risico op een zware straf. Ze bracht geen eten of kleren mee. Alleen woorden.

"Vergeet jullie namen nooit. Herhaal ze elke avond. Andra Bucci. Tatiana Bucci."

Ze herhaalde dit steeds weer tegen hen. Op een plek waar mensen gereduceerd werden tot een nummer dat op hun arm getatoeëerd stond, betekende het onthouden van je naam voortbestaan.

Er zijn maanden voorbijgegaan.

Op een dag, tegen het einde van 1944, waarschuwde een gevangene de kleine meisjes dat er iemand zou komen vragen welke kinderen hun moeder weer wilden zien.

"Wat er ook gebeurt, zet geen stap vooruit," zei hij tegen hen.

Andra en Tatiana luisterden naar het advies. Onder de aanwezige kinderen was hun zesjarige neefje Sergio. Maar toen hij de vraag hoorde, deed hij een stap naar voren.

De twee zussen bleven roerloos staan.

Dat was de laatste keer dat ze hem zagen. Sergio werd met andere kinderen naar Duitsland overgebracht en later in Hamburg vermoord.

Op 27 januari 1945 werd Auschwitz bevrijd. De bewakers waren vertrokken en Sovjetsoldaten trokken het kamp binnen.

Maar voor Andra en Tatiana betekende dit niet dat ze meteen naar huis terugkeerde

Na de oorlog werden ze overgebracht naar een weeshuis in Praag, en vervolgens naar Lingfield House in Engeland, een instelling die kinderen opving die de Holocaust hadden overleefd. Voor het eerst in vele maanden vonden ze er eten, speelgoed en mensen die bereid waren voor hen te zorgen

Toen kwam er onverwacht nieuws.

Op een dag kregen ze een trouwfoto te zien.

Het huis van hun ouders.

Hun moeder Mira en hun vader Giovanni hadden de ramp overleefd en waren maandenlang met de hulp van het Rode Kruis naar hen op zoek geweest. In december 1946 keerden de twee meisjes terug naar Italië en werden ze eindelijk herenigd met hun familie.

De hereniging verliep niet zonder problemen. Ze waren hun Italiaans vergeten, spraken andere talen en herkenden hun moeders gezicht nauwelijks. Het kostte tijd om hun band te herstellen en weer samen te leren leven.

Bijna 50 jaar lang spraken Andra en Tatiana nauwelijks over hun ervaringen. Toen besloten ze publiekelijk te getuigen en keerden ze verschillende keren terug naar Auschwitz om leerlingen en leraren te ontmoeten.

Zij behoren tot de jongste overlevenden van het kamp die zich nog direct herinneren wat er is gebeurd. Op hun armen staan ​​de nummers die de nazi's hen hebben getatoeëerd: 76483 en 76484.

Maar de namen die hun moeder elke nacht in de duisternis van Birkenau herhaalde, bleven hangen.

Andra Bucci.

Tatiana Bucci.

En ze zijn hen nooit vergeten.

[Nederland op 1 @TheRightNL]

Kijk Paternotte (D66) eens moreel verontwaardigd zijn als @thierrybaudet zegt dat hij iemand die hem van landverraad beticht op z'n bek zou willen slaan.

Hypocrieten.
#D66 #Jetten

[Marcus_G Ziet Het Zo @EchoDuider]

Ik kwam een buurvrouw tegen die erg van D66 is.

Vol op haar bek geslagen.

[Sander Sassen @SanderSassen]

Zeg @HenriBontenbal, ik had eigenlijk wel verwacht dat je een opmerking zou maken dat wij in Nederland elkaar niet zomaar ‘vol op de bek slaan’, maar het blijft stil? Vind je het niet ‘te goor voor woorden’ of op z’n minst onfatsoenlijk?

[Raisa Blommestijn @rblommestijn]

“Hoera. We hebben een omroep uit het bestel gegooid.”

“High five. We hebben gedreigd politieke tegenstanders op hun bek te slaan.”

“Geweldig. Weer wat baantjes onder elkaar verdeeld.”

“Zo fatsoenlijk. Ons soort mensen.”

[Joost Jansen @JoostJansen6]

Uiteraard hoort er bij dit artikel een foto van een roomblanke mannenhand.

[Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ @wierdduk]

Zelfs ik begin het te geloven 😳

[Geert Wilders @geertwilderspvv]

Dus als ik zou zeggen dat we die allochtonen, die voor de helft verantwoordelijk zijn voor alle seksuele misdaden in Nederland en die onze vrouwen en dochters aanranden en verkrachten, “vol op hun bek gaan slaan” dan mag dat @Het_OM? Of mag alleen #Jetten van #D66 dat?

Ps: ik wil ze alleen het land uit.

[Meri @MeriTyping]

Zeg, tough guy @RobJetten, is dit een van de anti-gays die je vol op z’n bek gaat slaan?

[Geert Wilders @geertwilderspvv]

Dat mag je dan uitleggen aan de rechter #Jetten.

“Vol op hun bek slaan” is een oproep tot geweld en opruiing.

Ik heb voor minder voor de rechter gestaan.

Ik hoop dat mensen massaal aangifte gaan doen.

En het OM tot vervolging overgaat.

Iedereen is gelijk voor de wet, toch?

[Joost Jansen @JoostJansen6]

Benieuwd wanneer de ‘rechtspopulisten’ ook hier de schuld van krijgen.

[Raisa Blommestijn @rblommestijn]

Jetten biedt z’n excuses aan. Oeps, “slip of the tongue.” En weer over tot de orde van de dag. Want als je behoort tot D66, dan kan je je wel een misstap veroorloven.

Als je behoort tot FVD, PVV of er soortgelijke opvattingen op nahoudt, zou je kei- en keihard zijn afgestraft.

[🌷Jol@ndE🌷🇳🇱🧡🇮🇱 @ikgeefnooitop]

Nieuwe RIVM-metingen zetten vraagtekens bij stikstofberekeningen in duinen.

En de rest van Nederland? Misschien eindelijk eens toe gaan geven dat er geen stikstofprobleem is?
https://t.co/z84FQMQQNZ

[Bloempje🌹2/14 @2_bloempje]

Iran, vrouw onderweg betrapt zonder hoofddoek krijgt als straf klappen en haren afgeknipt😡. En nu heb ik van de addicten hier maar steeds begrepen dat een #hoofddoek vrijwillig wordt gedragen en iets met geloof is ?