Tabii ki lüks değil ve her evde bulunan demokratik bir üründü o yıllarda.
Bugün hiç de lüks olmayan sabun skincare ritual, ekmek artisan sourdough, defter mindful journaling tool diye pazarlanırken, o trend olmadan klasik olabilmiş, her şey değişirken gösterişsiz aynı kalabilmiş
Mavi teneke Nivea, quiet luxury’nin çok daha eski ve çok daha dürüst versiyonu.
O kadar eski olmayan kısım ise Migros Sanal’dan 37 dakikada kapıma gelmiş olması.
Bayram temizliğinin bayram öncesi yapılması gerektiği yönündeki geleneksel yaklaşımı reddedip postmodern bir yaklaşımla bayramın tamamını temizliğe ayırdım. Bayram bitti. Bir noktadan sonra mesele hijyen olmaktan çıktı; Marie Kondo’yu da Alman idealizmini de aşarak estetik ve hafif obsesif bir yaşam pratiğine dönüştü.
AI’a brief:
“Dangerous Liaisons + John Malkovich + çok benziyor, sarışın Türk + komik yan karakter + yaz filmi”
AI: önce filozof oldu, sonra casting direktörü oldu, en son dedi ki: Gürgen Öz, yess!
Ben: teşekkürler, bilinç kazandın cipiti.
Karşımızda derin siyasal ve ekonomik nedenleri olan toplumsal bir sorun var. Bu sorunu okul kapısına uzman çavuş dikerek çözmek mümkün değil. Güvenliği buradan kavrayan bir önerinin “siyaset geliştirmek” ile de yakından uzaktan ilgisi yok maalesef. Bırakın yaraya pansuman yapmayı yeni sorunları davet edersiniz bu yöntemle.
Geleceksizlik kaygısını gidermeye, eğitimde niteliksizleşmenin önüne geçmeye, okul barışını sağlamaya yönelik adımlar ile bireysel silahlanma ,şiddet propagandası ve yeni çeteleşme pratikleriyle mücadele birlikte yürütülmediği müddetçe, bu bir program olarak topluma sunulmadıkça okul kapısına kimi dikerseniz dikin sorunu çözemezsiniz.
Godfather-II izledim.
Ailenin nasıl kurulduğunu ve nasıl çöktüğünü, güç arttıkça insanın içinin nasıl boşadığını izlediğin bu epik anlatımı 200 dk çekmişler 1974’te. Sonunda kazanan yok, dev yalnızlık var.
The Godfather izledim.
Patriyarka, iktidar devri ve travma aktarımı üzerine 175 dakikalık vaka analizi.
“It’s not personal, it’s strictly business.”
Kaçınmacı bağlanmanın Oscar’lı savunması.
Ve tarihin en rafine gaslighting cümlelerinden biri.
Derrida “Archive Fever” derken Erasmus OID’yi kastetmemişti muhtemelen ama dijital arşivlerin, insanlardan daha kalıcı olduğunu öngörmüştü.
İnsan fani.
Metadata baki.
Sürdürülebilirlik çalışırken en sürdürülebilir unsurun eski müdürün e-maili olduğunu keşfettim. Demek ki dönüşüm her zaman maddede değil, yetkide başlıyor.
AB projelerinde zaman lineer değil, katmanlı.
Eski müdür hem yok hem sistemde var.
Schrödinger’in müdürü.
Dün gece Eskişehir yolundaki sis gibi.
Uzağı göremedik.
Ama yan koltuk boş değildi.
Bazen netlik değil, eşlik aydınlatır.
Çünkü bazı yollar insanı gündüz değil, karanlıkta sınar.