Mια ιστορία για τον γίγαντα του αγγλικού συντηρητισμού, Enoch Powell, όπως τη διηγήθηκε ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και βιογράφος του, Simon Heffer :
«Θα σας διηγηθώ μια συζήτηση που είχα με τον Εnoch Powell, την οποία έχω σκεφτεί αρκετά μέσα στον τελευταίο χρόνο. Aμέσως μετά την απώλεια της έδρας του το 1987, τον πήγα για μεσημεριανό. Τον συνάντησα μαζί με την Pam, τη σύζυγό του — μια αφοσιωμένη και υπέροχη γυναίκα...
Έμοιαζε πολύ δυστυχισμένος και δεν σταματούσε να επαναλαμβάνει: "Είμαι νεκρός, είμαι νεκρός. Δεν είμαι πια εκεί". Εννοούσε τη Βουλή των Κοινοτήτων.
Εγώ του απάντησα κάπως παρηγορητικά: "Έλα τώρα, η ζωή συνεχίζεται. Υπάρχουν τόσα πράγματα που μπορείς να κάνεις".
Τότε η Pam παρενέβη: "Πες του τι σου έχει προτείνει η Μargaret Thatcher".
Εκείνος αντέδρασε έντονα- δεν τον είχα ξαναδεί να θυμώνει με την Pam. "Δεν μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό", είπε κοφτά.
Κι εκείνη επέμεινε: "Όχι, είναι φίλος. Πρέπει να του το πεις".
"Δεν πρόκειται να το συζητήσω", απάντησε.
Τότε εκείνη έκανε την αποκάλυψη: "Η κυρία Thatcher του πρόσφερε έναν τίτλo ευγενείας".
Και εγώ του είπα: "Μα, Enoch, αυτό είναι θαυμάσιο. Θα μπεις στη Βουλή των Λόρδων, θα κάνεις μια δεύτερη καριέρα εκεί. Όλοι θα σε ακούνε. Δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος λόρδος!"
"Δεν μπορώ να το κάνω», απάντησε.
"Γιατί όχι; Για ποιο λόγο;" ρώτησα έκπληκτος.
Και εκείνος εξήγησε: "Γιατί το 1958 αντιτάχθηκα στο 'Νόμο για τη θέσπιση ισόβιων τίτλων ευγενείας' ('Life Peerages Act')".
"Μα δεν είχα καν γεννηθεί τότε", του είπα. "Έχουν περάσει τριάντα χρόνια. Κανείς δεν το θυμάται".
Με κοίταξε και φώναξε: "Εγώ το θυμάμαι! Εγώ το θυμάμαι!"
Και φυσικά, ποτέ δεν δέχτηκε τον τίτλο ευγενείας. Παρέμεινε απόλυτα πιστός στις αρχές του». ( https://t.co/1EUdKb8JNY )
ΤΧ
( Για την ιστορία, το "Life Peerages Act" του 1958 επέτρεπε τη μαζική δημιουργία ισόβιων λόρδων , οι οποίοι αποκτούσαν δικαίωμα έδρας και ψήφου στη Βουλή των Λόρδων χωρίς να μεταβιβάζεται ο τίτλος στους απογόνους τους. Αυτοί διοριζόταν ουσιαστικά κατόπιν πρωθυπουργικής εισήγησης και αυτό, κατά τον Powell, μετέτρεπε τη Βουλή των Λόρδων σε ένα σώμα πολιτικά διορισμένων και ενίσχυε υπερβολικά την εξουσία του εκάστοτε πρωθυπουργού πάνω στη σύνθεση της. Ο Powell θεωρούσε ότι η κληρονομική αριστοκρατία ήταν πιο ανεξάρτητη από την κυβέρνηση. Ένας κληρονομικός λόρδος δεν όφειλε τη θέση του σε κάποιον πρωθυπουργό και συνεπώς μπορούσε ευκολότερα να αντισταθεί στην εκτελεστική εξουσία. Οι εξελίξεις των επόμενων δεκαετιών απέδειξαν πόσο δίκιο είχε ο Enoch Powell και σε αυτό το θέμα.)
In 1920s Soviet Union, planners decided Moscow needed more nails. So they ordered factories to produce tons of nails—literally. Clever factory managers made huge, heavy nails to hit their weight targets with minimal effort. When planners caught on and switched to counting nails by quantity, factories cranked out thousands of tiny, useless pins.
This wasn't incompetence—it was inevitable. Without market prices, socialist planners had no way to know what people actually wanted or what resources truly cost. Ludwig von Mises predicted this exact chaos in 1920, showing that rational economic calculation requires genuine market prices formed by voluntary exchange.
Today's central planners face the same impossible task, just with fancier computers and bigger bureaucracies.
@geor_geor73 Συγνώμη αλλά θα βγω στην γύρα για σαλιγκάρια μόνο αν ξαναέρθουν οι Γερμανοί. Έως τότε κανένας σαλίγκαρος δεν κινδυνεύει από εμένα. Εξαιρούνται αυτοί που μου τρώνε τις φρέζιες...
Για ακόμη μια φορά παρατηρούμε τα παιδιά της Φρειδερίκης να έχουν μεγαλώσει με τις αξίες του Γένους.. την ώρα που τα παιδιά του Πολυτεχνείου μεγάλωναν τους λογαριασμούς τους.. #Ειρηνη#Φρειδερικη#Σοφια#ΑνναΜαρια#Παυλος
Δεν έχει σημασία τι πιστεύεις ιδεολογικά. Είναι μερικές γυναίκες που κερδίζουν το τίτλο της κυρίας εκεί που άλλοι λυγίζουν ή το εκμεταλλεύονται. Είναι μερικές γυναίκες που πονούν μέσα τους χωρίς να έχουν την ανάγκη να το δείξουν προς τα έξω. Υπάρχουν κι αυτές οι κύριες.
🇪🇸 The Spanish Royal Family has announced the death of Her Royal Highness Princess Irene of Greece.
The late Princess died at Zarzuela Palace this morning at the age of 83.
Princess Irene was the sister of HM Queen Sofía of Spain & HLM King Constantine II of the Hellenes (Greece). HRH held a passion for music, animal welfare, and humanitarian work.
🔴21 Δεκεμβρίου 1944: η φρικτή δολοφονία της μεγάλης ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη, με τσεκούρι!
🔴Σε λίγες ώρες συμπληρώνονται 80 χρόνια από το αποκορύφωμα της κομμουνιστικής θηριωδίας, με θύμα μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του 20ου αιώνα, την Ελένη Παπαδάκη.
👉«Μνήσθητι Κύριε:
Για την ώρα που η λεπίδα του φονιά άστραψε
κι όλος ο θεός της Τραγωδίας εφάνει.
Μνήσθητι Κύριε:
για την ώρα που άξαφνα, κι οι εννιά αδελφές εσκύψαν
να της βάλουνε των αιώνων το στεφάνι»👈
(Στίχοι του Άγγελου Σικελιανού, αφιερωμένοι στην Ελένη).
🔴Η στοχοποίηση της ηθοποιού από την αριστερά, είχε αρχίσει από την περίοδο της κατοχής, με δημοσιεύματα του παράνομου κόκκινου τύπου, που την παρουσίαζαν ως δήθεν “ερωμένη” του πρωθυπουργού Ι. Ράλλη. Αργότερα, την παρουσίασαν ακόμα και ως “γυναίκα του Ράλλη”! Στην πραγματικότητα, οι οικογένειες της Ελένης και του Ι. Ράλλη, είχαν φιλικές σχέσεις από την προπολεμική περίοδο. Οι λόγοι της στοχοποίησης της Ελένης, αποτυπώθηκαν άριστα στον επικήδειο που εκφώνησε στην κηδεία της ο Αχιλλέας Μαμάκης: «Τους έσβηνες από τη σκηνή με την εμφάνισή σου και σε σβήσανε από τη ζωή για να μη σ’ έχει το κοινό σου ως μέτρο συγκρίσεως και υπεροχής».
🔴Το μαρτύριο για την Ελένη άρχισε στις 20 Οκτωβρίου 1944, όταν το ελεγχόμενο από τους κομμουνιστές Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών την διέγραψε από τις τάξεις του, με το αιτιολογικό ότι:
«Η στάση της κατά το διάστημα της κατοχής υπήρξε αντεθνική, αντισυναδελφική, εγωιστική και απρεπής».
Φίλοι, της συνέστησαν τότε να φύγει απ' το σπίτι της γιατί κινδυνεύει, και να εγκατασταθεί προσωρινά στην ελεγχόμενη περιοχή πέριξ της πλατείας Συντάγματος. Η Ελένη τους απάντησε:
«Δεν έχω κάνει κακό σε κανέναν. Δεν έχω λόγο να κρύβομαι».
🔴Τις απογευματινές ώρες της 21ης Δεκεμβρίου, παγιδεύτηκε από τον δήθεν φίλο της και γραμματέα του ΕΑΜ Καλλιτεχνών, Δημήτρη Μυράτ και συνελήφθη στο σπίτι του, από δύο “αγγέλους θανάτου” της ΟΠΛΑ, της μυστικής αστυνομίας του ΕΑΜ.
Η μοίρα της ήταν προδιαγεγραμμένη! Την θανατική της καταδίκη, ως “γυναίκα του Ράλλη”, είχαν υπογράψει τα μέλη του προεδρείου ΕΑΜ Θεάτρου: Χρήστος Τσαγανέας, Αιμίλιος Βεάκης, Θεόδωρος Μορίδης, Σπύρος Πατρίκιος και Πάνος Καραβουσιάνος.
Δυστυχώς, γι’ αυτούς δεν υπήρξε καμμιά τιμωρία!
🔴Χωρίς καθυστέρηση, οι δολοφόνοι της (Βλάσσης Μακαρώνας, Στέφανος Λιόλιος, Πέτρος Τζογανάκης και Ιωάννης Κουκούτσης), την μετέφεραν στο διυλιστήριο της ΟΥΛΕΝ στο Γαλάτσι και την κατακρεούργησαν, με μαχαίρια και τσεκούρια:
«Την σκότωσαν στο Γαλάτσι, εκεί όπου ήταν η Ούλεν. Οι Ελασίτες εκτελούσαν με τσεκούρι συνήθως. Λέγανε στον κρατούμενο να λύσει τα κορδόνια των παπουτσιών του και μόλις έσκυβε τον χτυπούσαν με τσεκούρι. Έγιναν τότε μαζικές εκτελέσεις από Περιστέρι, Πατήσια, Γαλάτσι μέχρι Καισαριανή, Βύρωνα και Παγκράτι».
🔴Μετά την συντριβή της κομμουνιστικής ανταρσίας, στις 26 Ιανουαρίου 1945, βρέθηκε η κατακρεουργημένη σορός της, μαζί με τις σορούς άλλων αγρίως σφαγιασθέντων πολιτών. Η γυναίκα που έκανε την ιατροδικαστική εξέταση τα έχασε με το θέαμα που αντίκρυσε:
«Έχω δει πολλά ως εκ του επαγγέλματος μου, αλλά τέτοια φρικτή κατάσταση δεν έχω ξαναδεί»!
🔴Η κηδεία της έγινε την 28η Ιανουαρίου, παρουσία πλήθους κόσμου. Μόλις τελείωσε η τελετή, σχηματίστηκε πομπή και οι συνάδελφοί της, Μελίνα Μερκούρη, Βασίλης Λογοθετίδης, Δημήτρης Χόρν, Άννα Καλουτά και Ανδρέας Φιλιππίδης, μετέφεραν την σορό της στο Α΄ Νεκροταφείο.
🔴Η σφαγή της κοσμαγάπητης ηθοποιού, προκάλεσε στον κόσμο συναισθήματα έντονης αποστροφής για την δολοφονική αριστερά και συνετέλεσε τα μέγιστα στην περιθωριοποίησή της. Ήταν τόσο ισχυρό το πλήγμα, που ανάγκασε τον γ.γ. του ΚΚΕ, Ν. Ζαχαριάδη να καταδικάσει (υποκριτικά βεβαίως...) την σφαγή της, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά:
«Το Κόμμα μας έχει το θάρρος να διακηρύξει ότι τέτοιες περιπτώσεις, όπως του Κορώνη είτε της ηθοποιού Παπαδάκη, δεν μπορούν να βρούν δικαίωση, και πρέπει να καταδικαστούν ανοικτά».
Πηγές:
📍Πολύβιος Μαρσάν, «Ελένη Παπαδάκη-Μια φωτεινή πορεία με απροσδόκητο τέλος».
📍Μάνος Ελευθερίου, «Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές».
@Greeksburg Καλύτερα που τα υπογειοποίησαν. Θα ήταν ανοιχτές εστίες μόλυνσης με σκουπίδια, μπάζα και στάσιμα νερά. Η Αθήνα χρειάζεται καλύτερο αποχετευτικό δίκτυο απλό είναι.