Çubuklu için ter dökmek, bu arma uğruna mücadele etmek, zor zamanlarda dimdik ayakta durmak…
Bu renklere hizmet etmek, yürekten gelen ve yıllar geçse de eksilmeyen bir aidiyettir.
Futbolcu olarak sahada, teknik direktör olarak saha kenarında bu büyük camianın bir parçası olan Emre Belözoğlu, şimdi Fenerbahçemizin Teknik Direktörü olarak Çubuklu’nun başarısı için görev başında.
Bu armayı taşımak bir gurur. Ona hizmet etmek bir sorumluluktur.
Yuvana hoş geldin Emre Belözoğlu! 💛💙
Hapis cezası onanan Aziz Yıldırım,Kaptanımız Emre Belözoğlu'nun konuşması sonrası gözyaşlarına hakim olamıyor...
"Fenerbahçe için insanlarla dost olduk ama Fenerbahçe için insanlarla düşman olmakta çok güzel..."
8 November 1967, Estadio Manzanares, Madrid. Inter-Cities Fairs Cup, 2nd round, 1st leg: Atlético de Madrid 2-0 Göztepe (Gárate 24', Cardona 88').
Otto Glória's Atlético, with Luis Aragonés, Gárate and Collar, against Adnan Süvari's Göztepe: Ali Artuner, Mehmet Aydın, Çağlayan Derebaşı, Mehmet Işıkal, Nevzat Güzelırmak, Hüseyin Yazıcı, Halil Kiraz, Ertan Öznur, Gürsel Aksel, Nihat Yayöz, Fevzi Zemzem. Referee: Robert Héliès (France).
Two weeks later in İzmir, Göztepe turned it around: 3-0 at Alsancak, two from Halil Kiraz and a Gürsel header, and they went through 3-2 on aggregate.
@Atleti@Goztepe
İzzet bebek, İsmet&Mevhibe çiftinin ilk çocuklarıydı.
Miralay İsmet, hem babasına hem de küçük bebeğine veda edemeden Milli Mücadele'ye katılmak için Ankara'ya gitti.
Her ikisini de bir daha göremedi.
Miralay İsmet Ankara'ya gidince hakkında idam fermanı çıkartıldı, rütbeleri söküldü. Bunun üzerine İsmet Bey, rahatsız edilmemeleri için ailesinin İstanbul'da kalmalarını istemedi. Onları Malatya'ya naklettirdi.
Mevhibe Hanım için Malatya yolculuğu çok zorlu oldu ve 40 gün sürdü. İstanbul'dan vapurla Samsun'a, oradan kağnı araçlarıyla El Aziz'e ve Malatya'ya vardılar.
Küçük İzzet'in bu yolculukta hasta olduğu ifade edilir.
Bebeğin zayıf bedeni hastalığa 18 ay dayanabildi.
Ölüm haberi İsmet Bey'den saklandı. Yunan Orduları, Ankara önlerinden püskürtüldükten sonra eşini Malatya'dan Konya'ya aldırdı. Konya'ya eşini ve evladını görmek için giderken acı haberi aldı.
Birkaç gün sonra Ankara'ya döndüğünce Gazi Paşa kendisine sordu:
"Konya'ya gittin mi?"
Artık Miralay değil Paşa olan İsmet bir nefes çekip cevap verdi.
"Gittim paşam, gittim"
Leo Messi: “Finale ulaştık ama sen orada olamadın. Kazanıp kupayı sana götürmek ve sana bir kupa daha göstermek istedim. Ama başaramadım.
Bacaklarım artık daha fazlasını yapamadı. Bu kez vücudumun kaldırabileceğinden fazlasını yapmaya çalıştım, kendimi zorladım ama başaramadım.”
Lionel Messi, babası Jorge’ye veda etti…
"Gittiğine hala inanamıyorum baba. Seni tekrar göremeyecek olmak çok zor. Seninle tekrar konuşamayacak olmak… Acı çekiyordun ama çok erken oldu. Beraber geçireceğimiz çok güzel zamanlar vardı.
Son kez Dünya Kupası’nda oynamamı çok istedin. Turnuva başlamadan hemen önce de kötüleştin. İlk kez bir Dünya Kupası’nda benimle değildin ama finale ulaşabilirsek son maç için gelebileceğini düşünmüştüm. Sana da bunu söylemiştim: “Finale çıkacağız, sen de burada olursun.”
Her maçtan sonra senin mesajını bekledim. O anlarda durumun iyice kötü hale geldiğini kabullendim. Ve aklımda tek bir şey vardı: Turnuvada olabildiğince ileri gidebilmek ve sana maçları izleme fırsatı vermek.
Finale çıktık ama sen burada olamadın. Kazanıp kupayı sana getirmeyi çok istemiştim ama olmadı, bacaklarım bana daha fazlasını veremedi. Kendi vücuduma karşı gelmeye çalıştım ama başaramadım. Bir türlü kendimi iyi hissedemedim.
Yanına geldiğimde, maçı penaltılarda kaybettiğimizi sanıyordun. Yaşadıklarımızı seninle konuşamadım, maçların keyfini çıkaramadın. Kazanamamıştık ama her maçtan ne kadar keyif aldığımızı göremedin. Bir kez daha haklıydın: Bu Dünya Kupası'nda orada olmam gerekiyordu, iyi ki de oradaydım.
Sensiz ne yapacağım bilmiyorum, nasıl devam edeceğim bilmiyorum. Bu hayatta sadece futbol oynadım ve şu an bunu daha ne kadar devam ettirebileceğime dair şüphelerim var. En baştan beri yanımda sen vardın, şimdi de sona çok yakınım. Neden biraz daha yanımda kalamadın? Keşke beraber bitirebilseydik...
Mutluluğunun belli başlı kaynakları vardı. Ailenin iyi olduğunu görmek, eşinin, çocuklarının iyi olduklarını bilmek... Ama hepsinden öte, diğerlerine de çaktırmadan, en sevdiğin şey beni sahada izlemekti. Çocukluğumdan beri bu böyleydi. Tek bir maçımı kaçırmazdın. Nasıl acı çektiğini ya da nasıl mutlu olduğunu bilirdim, sen her ne kadar beni fazla övmesen de.
Sen bir babaydın, bir arkadaştın. İhtiyaç duyduğum her zaman sen oradaydın. Elbette bazı tartışmalar yaşadık ama hepsinde sen haklıydın. Bir şekilde hayat seni haklı çıkarıyordu.
Seni çok özleyeceğim. Her zaman yanımda, içimde seni taşıyacağım. Çocuklarımı tıpkı senin beni yetiştirdiğin gibi yetiştiriyorum. Huzur içinde yat. Tıpkı burada yaptığın gibi, yukarıdan da bizi gözetmeye devam et. Her şey için teşekkür ederim. Seni çok seviyorum baba."