Lilith 🦉INFJ-A

Author, Love others & animals as you love yourself.👼🏻are real. My posts are©️protected. Be kind to all animals I’m a REALIST! INFJ-A 🚫DMs!

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@ShadowofEzra Yes he will!

[FeelGoodTales @feelgoodtale]

My name is Martin. I am 83 years old. I thought I would spend the rest of my life in silence and solitude, but a 16-year-old cat changed everything.
One day, I read on a website about an old cat named Theo. Its owner requested to relinquish it, but the shelter wouldn't allow them to do so because of its age. I decided to adopt him and keep him with me.
When I spoke to the shelter staff, I told them to let me take him. They said he was about to lose hope, but I assured them I was coming for him. I took my car and, after a 4-hour drive, I arrived there. He was in a kennel lying on a cold floor with the door open. He looked at me and came over. When I picked him up, he started trembling, and after a few minutes, he was in my hands. There was some paperwork to complete.
Then I took him to my car and laid him on a chair, and he slept the entire drive home. When I got home, I lifted him up, and he was still sleeping like a little angel. I then placed him on the couch and covered him with a blanket.
As he woke up, I was watching TV, and he came to me and fell asleep again. It has been 3 months since he came into my life, and a lot has changed for me since then.

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@NarcissistBox Telling me to ki!! Myself!

[Piers Morgan @piersmorgan]

UPDATE: Leonard’s been found, alive and well, by a local lady who recognised him from the fliers/posts. Thanks to everyone who helped by sharing etc, and thanks also to all the dumb trolls who responded with abuse/mockery… for giving us a good laugh.

[Frisky Le Rouge @frisky9]

The last ever video of Frisky before he went OTRB 🌈 on 9th June 2023, 3 years ago this morning. I miss you baby boy, you changed my life forever 🐈🐾♥️🇦🇺 Frisky Le Rouge always a beautiful man. ♥️

[Mr PitBull Stories @MrPitbull07]

A woman adopted a cat that could never have kittens.

Or at least, that’s what the shelter told her.

One night at 2:14 a.m., the cat woke her with a strange, broken cry and stood staring at the front door.

Outside was a cardboard box.

Inside was a dying kitten so small she looked more like a dirty sock than a living thing.

The woman brought the kitten inside and named her Penny.

All night, the older cat sat outside the bathroom door with one paw tucked beneath the crack. Every time the kitten squeaked, the cat answered.

The next morning, the woman finally let her in.

The tiny kitten crawled straight toward the older cat.

Then something incredible happened.

The cat lowered her head and gently licked the kitten before curling around her like she had been waiting her whole life to become a mother.

From that moment on, she protected Penny like her own baby.

And the woman realized something beautiful:

Family is not always what you give birth to.

Sometimes family is what you choose to open the door for.

The cat never had kittens.

But one cold night, she became a mother anyway.

And Penny never knew she had once been unwanted.

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@ThrillaRilla369 How stupid everyone is.

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@rosethaaartist Who cares! She’s going to miss me when I’m gone! I helped her, her whole life. Now I’m leaving for good. The torture of me ends. I will never see her again. No matter what! Her pedestrian life will be over! I won’t be there to fix or catch her! Our parents are gone! I’ll be free!

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@Dede38__ This broke my heart, I am so glad you adopted this dog! I’d do the same! And I will! I miss all my dogs! I have my 2 Maine Coons & I love them with my whole heart! I miss my dogs! Thank you for loving Bruno! You both got lucky! 🍀 💋💞😇🙏💖🙌🏼

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@Dede38__ This broke my heart, I am so glad you adopted this dog! I’d do the same! And I will! I miss all my dogs! I have my 2 Maine Coons & I love them with my whole heart! I miss my dogs! Thank you for loving Bruno! You both got lucky! 🍀 💋💞😇🙏💖🙌🏼

[ihtiyar_33_ @Dede38__]

Barınağa çok net bir planla gitmiştim. Genç bir köpek istiyordum. Belki bir yavru. Belki bir yaşında bir köpek. Kolay olacak, ağır bir geçmişi olmayan, gözlerinde acı taşımayan ve geçmişi yüzünden sonunda beni de üzmeyecek biri.
Kulübelerin arasında yürüyordum. Genç köpekler havlıyor, zıplıyor ve ziyaretçilere doğru uzanıyordu. Neredeyse yavru köpeklerin bulunduğu bölüme ulaşmıştım ki birden durdum.
En arkadaki kulübede Bruno vardı. Altı yaşında, iri bir rottweiler kırmasıydı. Yüzünde yara izleri vardı, kulaklarından biri garip bir şekilde düşüktü ve burnunun etrafındaki tüyler çoktan beyazlamaya başlamıştı. Havlamıyordu. Zıplamıyordu. İlgi istemiyordu. Sadece durup geçen insanlara bakıyordu.
Durduğumu fark ettiğinde aniden ayağa kalktı ve kulübenin arka tarafına koştu. Uzaklaştığını düşündüm. Ama ağzında bir şeyle geri döndü.
Bu eski, mavi bir battaniyeydi. Ya da daha doğrusu, battaniyeden geriye kalan şeydi: Deliklerle dolu, yıpranmış, kenarları sökülmüş bir kumaş parçası. Bruno onu dikkatlice parmaklıkların yanına bıraktı ve bana, sanki sahip olduğu en değerli şeyi veriyormuş gibi baktı.
Gülümsedim ve görevliye sordum:
“Benimle oynamak mı istiyor?”
Kadın başını salladı.
“Hayır. Bunu herkese yapıyor. Battaniyesini paylaşmayı sevmez. Ama onun elinde kalan tek değerli şeyin bu olduğuna inanıyor. Eğer onu verirse, birinin sonunda onu eve götüreceğine inanıyor.”
Kalbimin sıkıştığını hissettim.
Meğer Bruno neredeyse beş yıl boyunca bir aileyle yaşamış. Onu yavruyken sahiplenmişler. Çocuklarla birlikte büyümüş, evin içinde uyumuş, aileyle seyahatlere gitmiş. Ama sonra aile taşınmış ve büyük bir köpeğin artık onlar için uygun olmadığına karar vermiş. Onu bir torba mama, birkaç belge ve bu battaniyeyle birlikte barınağa bırakmışlar.
Battaniye, yavruluğundan beri onunlaymış. Eski hayatından kalan son parçaymış.
İlk günlerde Bruno neredeyse hiç yemek yememiş. Sadece battaniyeyi bir yerden başka bir yere taşımış, üzerinde uyumuş ve burnunu kumaşa gömmüş. Sonra her ziyaretçi geldiğinde battaniyeyi kulübenin kapısına getirmeye başlamış. Oyun oynamak için değil. Dikkat çekmek için değil. Sanki sahip olduğu her şeyi insanlara sunuyor ve sonunda birinin onu seçmesini umut ediyormuş gibi.
Tam o sırada çocuklu bir aile yaklaştı. Bruno canlandı, battaniyesini aldı ve parmaklıklara doğru koştu. Gözlerinde yeni bir umut ışığı belirdi. Adam kulübenin bilgi kartına baktı, sonra Bruno’ya döndü ve şöyle dedi:
“Daha küçük bir köpek baksak daha iyi olur.”
Ve gittiler.
Battaniye Bruno’nun ağzından düştü. Havlamadı. İnlemedi. Sadece beton zemine uzandı ve başını battaniyenin üzerine koydu. Bu öfke değildi. Reddedilmeye alışmış olmanın verdiği sessizlikti.
Görevli bana sekiz aydır beklediğini söyledi.
Sekiz ay boyunca her sabah eski battaniyesini parmaklıklara taşıyıp beklemişti.
Yavru köpeklerin olduğu bölüme baktım. Gitmeyi planladığım yere. Sonra tekrar Bruno’ya baktım. Beyazlamış burnuna, yara izlerine ve patilerinin altındaki battaniyeye.
Ve bir şeyi fark ettim: Karşımda zor bir köpek görmüyordum. Bir zamanlar kalbi kırılmış ama hâlâ sevmeye çalışan sadık bir yürek görüyordum.
Kulübenin yanına çömeldim.
“Bruno, battaniyeni sakla. Artık onu vermene gerek yok.”
Başını kaldırdı ve kuyruğunu hafifçe salladı.
Görevliye baktım ve dedim ki:
“Onu sahipleniyorum.”
Kapı açıldığında Bruno dışarı fırlamadı. Önce battaniyesini aldı. Sonra yanıma geldi ve hareketsiz kaldı; sanki hâlâ fikrimi değiştirmemi bekliyordu.
Tasmasını taktım ve fısıldadım:
“Eve gidiyoruz, koca oğlan.”
Bu olay üç yıl önceydi.
Bugün Bruno kanepemin yarısını kaplayarak uyuyor, öyle yüksek sesle horluyor ki bütün oda titriyor ve her sabahı hayat yeniden bir armağan olmuş gibi karşılıyor. Bir sürü oyuncağı var ama her akşam yine eski mavi battaniyesiyle uzanıyor.
Sadece artık onu kimseye vermiyor.
Başını üzerine koyuyor ve huzur içinde uykuya dalıyor.
Çünkü artık elinde kalan son şeyi vererek sevgiyi hak etmeye çalışmasına gerek yok.
Ben barınağa sevmesi en kolay köpeği arayarak gitmiştim.
Ama bana sevginin her zaman kolay olmadığını öğreten köpeği buldum. Bazen sevgi; yara izleriyle, beyazlamış tüylerle ve dişlerinin arasında eski bir battaniyeyle gelir.
Ve buna rağmen hayatındaki en doğru karar hâline gelir.
Eğer bu hikâye kalbinize dokunduysa, bir ❤️ bırakın ve geçmişi olan köpeklerin de sevgi dolu bir geleceği hak ettiğine inananlarla paylaşın.

#ALINTIVEŞİİRSEL

[Piers Morgan @piersmorgan]

My nieces’ beloved cat Leonard has gone missing in Burwash, East Sussex.
It’s been 4 days and he has a medical condition. I’ll offer a £1000 reward to anyone who finds him.

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@piersmorgan Look to any neighbors. They are the biggest cat thieves there are!

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@PAcumbria There’s no difference those that are, are toxic & harm the best ppl. Obsessive, destructive abuse & assault to anyone their sick ass obsesses over! Words is all that is! They should be locked up for the rest of their miserable existence!

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@MbarkCherguia Unreal.

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@RobertKennedyJc They won’t do a darn thing! He’ll have a good,story!”

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

@davidsupercat So sorry. What a beautiful guy!
💞💔

[D.V. Catt @davidsupercat]

It is with a broken heart that I have to tell you that my darling Benji has crossed over the rainbow bridge 🌈.
Sometimes no amount of love nor money is enough.
Please forgive me if I don’t respond for a while. I’m in pieces. 😔

[Lilith 🦉INFJ-A @LilithsWords]

Since I had an issue today(not knowing why) my posts have been suppressed. I know the reason. So no more warning like I gave before. I’ll just block posts/accts that are too graphic & bad!