من بدون کنکور رفتم مهندسی نرمافزار شریف (مدال جهانی المپیاد). و اغلب مدت دوران لیسانسم از نظر تحصیلی بسیااار گُه، مزخرف، و کابوسوار بود. ترم یک معدلم شد ۱۲ و ترم دو مشروط شدم. و هرگز فکر نمیکردم فارغالتحصیل بشم.
الآن، بعد ۲۰ سال، بهنظرم یه مزایایی داشت. مثل اینکه ... #رشتو
نیاز به جونیوری که عطش داشته باشه، دست به ساختن داشته باشه، مهارتهای نرمش رو کار کرده باشه، مودب و محترم باشه، و کنجکاو بمونه، همچنان خیلی خیلی هست به نظرم. اون ۹۰٪ جونیورهایی که با اومدن AI کارشون سخت شده معمولاً جزو این ۱۰٪ی که این مهارتها رو دارن نیستن.
به عبارت دیگه، ضمن همدلی احساسی با کلیه عزیزان، میشه گفت شاید قبلاً تخفیف میدادهان که کسی که این شرایط رو نداشته استخدام میکردهان و خودبخود از نردبان بالا میرفته، وگرنه دیفالتش میتونه همین باشه. و همین ۱۰٪ هم سینیورهای آینده رو خواهند ساخت.
بهنظرم آیندهی برنامهنویسی و خیلی رشتهها، حتی و مخصوصاً با وفور هوشمصنوعی، دقیقاً همینه. بهجای حفظیات و مدرک، مهارتهای داینامیک مثل واضح دیدن، کنجکاو موندن، حل مسأله، تفکر نقادانه، بیان و نوشتن واضح، پشتکار، علاقهمندی، و توانایی خودیادگیری، برندهها رو تعیین خواهند کرد.
@chowius نمیدونم پدر ایلان ماسک رو مثال زدین یا واقعاً راجع بهش مطالعه دارید، اما من که خوندهم واقعاً دلم نمیخواست اوشون پدر من باشه. و اتفاقاً همین قضیه مثال مهمی هست که بدونیم نقش پدر اونقدرا هم صریح و خطی نیست.
I’m in love with this sentence:
“The degree to which a person can grow is directly proportional to the amount of truth he can accept about himself without running away.”
@Babak_Davani@The_Pardis «بالغانه صحبت در کردن در محیط امن معنی میده.»
یعنی معلم مهدکودک هم باید موهای بچهها رو بکشه؟ :)
خیر، بالغانه صحبت کردن مستقل از محیطه. اینکه بخوایم اون رو بسته به محیط بدونیم، باعث میشه یا زندگی رو خیلی تنگ و محدود زندگی کنیم، یا در محیطهای ناامن ما هم رفتار عجیب بکنیم.
@The_Pardis احترام میذارم به نظرتون، اما برای من واقعاً این مدل رفتاریم هست. چون معتقدم همهمون یه بخشهای بچه ۳ ساله داریم. و تا جایی که حریمم و احترامم زیرسوال نره، اگه طرف عزیز باشه سعی میکنم حرف بزنم. حتی اگه تنها بالغ اون لحظهی جمع فقط من باشم. این شعار نیست، سبک زندگیمه. :)
@ssina_talebi بله. یادگیری تفکر منطقی و قدرت حل مسأله همیشه مفید بوده، هست، و خواهد بود. AI یه ابزار تندتر کار کردن هست و این مهارتهاست که همچنان باعث میشه یکی بتونه با AI کارهای خیلی بیشتری بکنه.
@bozbozakeghandi@shamshiri@Merkousha میفهمم. در ادبیات گذشته (مثل حافظ) هم «رِند» مشابه زرنگ هست. هم رِند بهمعنای مثبت زیرکی ظریف و sharp میاد (مثل شاگرد زرنگ کلاس بودن)، هم رندی (مثل زرنگی) بهمعنای منفی سوءاستفاده کردن میتونه باشه.
ذهن من از سوال اول بحث حول معنای مثبت رفت. و لیوان دو نیمه پر و خالی داره. :)
@bozbozakeghandi@shamshiri@Merkousha درایت با سیاست فرق داره. چیزی که میگین نزدیک به سیاسته. چیزی که من میگم درایته. روابط سالم و پایدار معمولاً نیاز به درایت دارن تا در جاهایی اغماض، سنجیدهگویی، و درک شرایط لحظه لحاظ بشه.
دقیقا یکی از دوستای قدیمیم تو اینجا با من این کارو کرد.
دوستی تو غم بزرگ این قضیه گفته بود «میخواستم بدونم دست رو کدوم قسمت آزاردهندهی زندگیش ناخواسته گذاشته بودم که مستحق همچین برخورد وحشتناکی بودم؟»
@shamshiri@Merkousha حرفهای مدبرانه و استراتژیک میزنه. خودش رو از بیرون هم میبینه و شطرنج داینامیک رابطه رو در حد دو سه حرکت تو ذهنش جلو میبره تا خوب فکر (و نه بیشفکری) بکنه، و بعد بهترین استراتژی رو اتخاذ و اجرا میکنه.
@amirr3za مخالفم. سطح «جیب پدر» و «شناخت و پذیرش خود» دو تا محور مجزا هستند که ۴ ربع مختلف میسازن.
ممکنه یه کورلیشنی در حد ۱۰ الی ۲۰ درصد باشه، اما هم آدمی که از فرط پول اسپویل شده میتونه اینسکیور باشه و رشد نکنه، هم آدمی که فکر میکنه ریشه همه مشکلاتش جیب ددی هست.
@SiavashiForod@Sinoouh «ناامنی روانی درونی» ترجمه نزدیکیه. کسی که زخمهای روانی درماننشده، حسرتها، دردهای فریادزدهنشده، حساسیتها، و باورهای دشوارکنندهای داره که اغلب بهشون اشراف هم نداره. این شخص مدام در روابطش احساس ناامنی میکنه و رفتارهای تکانشی و تدافعی با توجیه شخصی میکنه.
اینم جیپیتی: