من بدون کنکور رفتم مهندسی نرمافزار شریف (مدال جهانی المپیاد). و اغلب مدت دوران لیسانسم از نظر تحصیلی بسیااار گُه، مزخرف، و کابوسوار بود. ترم یک معدلم شد ۱۲ و ترم دو مشروط شدم. و هرگز فکر نمیکردم فارغالتحصیل بشم.
الآن، بعد ۲۰ سال، بهنظرم یه مزایایی داشت. مثل اینکه ... #رشتو
درک میکنم که ناراحت شدین. برای همین لازم میدونم بیشتر توضیح بدم.
واژهی افسردگی دو تا معنا داره: عامیانه و روانشناسی تجویزی. حتی در دومی هم علائمی که میگین الزامی نیست. کما اینکه خیلی از ۴۰ میلیون نفری که در آمریکا SSRI مصرف میکنن زندگی فانکشنال خودشون رو دارن، سر کار میرن و کارهای عادیشون رو هم میکنن. پس اگه بخوایم تعریف شما رو ملاک قرار بدیم، آیا باید بگیم اونها بیهوده و مشتبه هستن؟
مصداق و ملاک حرف من اون «میل و اشتیاق» به چیزهاییه که بعضاً سابقاً لذت توش بوده ولی دیگه نیست. یه بیتفاوتی و حتی دوریگزینی. من میتونم ببینم هم یه آدمی که افسردهست بخواد اپ اینستاگرم خودش رو آناینستال بکنه و دیگه اخبار نخونه یا پارتی بزن و برقص همیشگی رو نره، هم یه آدمی که کاملاً به نهایت آرامش رسیده.
حتی اطراف خودم هم آدمهای توانمند و موفق خیلی زیادی رو میشناسم (در حد VP شرکتهای معتبر) که از یهجایی به بعد انگار زندگیشون یه توقفی میخوره و دیگه دنبال چیزهای قبلی نمیرن. حتی از بیرون ملت میگن وای این چه حیف شد. و حرف من اینه که «از بیرون» و «از روی علائم» نمیشه تشخیص داد که عه آیا این بندهخدا افسرده شده و از فرط درد و فشار withdraw کرده، یا با خواست خودش بهجایی رسیده که تصمیم گرفته «خودخواسته و بدون درد» و آگاهانه، اون مسابقات قبلی رو ادامه نده و به اوج آرامش در زندگیش برسه.
رو همین حساب همچنان معتقدم که اگه علائم و symptomهای افسردگی رو روی یه درجات دور دایره (از ۰ تا ۳۵۹) مثلاً ۵ درجه بگیریم، با اوج و نهایت آرامش که شاید مثلاً ۳۵۵ درجه باشه، بهطرز جالبی شباهتهای خوبی دارن و خیلی جاها حتی از خیلی دور توسط دیگران میتونن اشتباه دیده بشن. همین.
ممنونم که خوندین و باز هم متأسفم اگه خاطرتون مکدر شد.
درک میکنم که ناراحت شدین. برای همین لازم میدونم بیشتر توضیح بدم.
واژهی افسردگی دو تا معنا داره: عامیانه و روانشناسی تجویزی. حتی در دومی هم علائمی که میگین الزامی نیست. کما اینکه خیلی از ۴۰ میلیون نفری که در آمریکا SSRI مصرف میکنن زندگی فانکشنال خودشون رو دارن، سر کار میرن و کارهای عادیشون رو هم میکنن. پس اگه بخوایم تعریف شما رو ملاک قرار بدیم، آیا باید بگیم اونها بیهوده و مشتبه هستن؟
مصداق و ملاک حرف من اون «میل و اشتیاق» به چیزهاییه که بعضاً سابقاً لذت توش بوده ولی دیگه نیست. یه بیتفاوتی و حتی دوریگزینی. من میتونم ببینم هم یه آدمی که افسردهست بخواد اپ اینستاگرم خودش رو آناینستال بکنه و دیگه اخبار نخونه یا پارتی بزن و برقص همیشگی رو نره، هم یه آدمی که کاملاً به نهایت آرامش رسیده.
حتی اطراف خودم هم آدمهای توانمند و موفق خیلی زیادی رو میشناسم (در حد VP شرکتهای معتبر) که از یهجایی به بعد انگار زندگیشون یه توقفی میخوره و دیگه دنبال چیزهای قبلی نمیرن. حتی از بیرون ملت میگن وای این چه حیف شد. و حرف من اینه که «از بیرون» و «از روی علائم» نمیشه تشخیص داد که عه آیا این بندهخدا افسرده شده و از فرط درد و فشار withdraw کرده، یا با خواست خودش بهجایی رسیده که تصمیم گرفته «خودخواسته و بدون درد» و آگاهانه، اون مسابقات قبلی رو ادامه نده و به اوج آرامش در زندگیش برسه.
رو همین حساب همچنان معتقدم که اگه علائم و symptomهای افسردگی رو روی یه درجات دور دایره (از ۰ تا ۳۵۹) مثلاً ۵ درجه بگیریم، با اوج و نهایت آرامش که شاید مثلاً ۳۵۵ درجه باشه، بهطرز جالبی شباهتهای خوبی دارن و خیلی جاها حتی از خیلی دور توسط دیگران میتونن اشتباه دیده بشن. همین.
ممنونم که خوندین و باز هم متأسفم اگه خاطرتون مکدر شد.
درک میکنم که ناراحت شدین. برای همین لازم میدونم بیشتر توضیح بدم.
واژهی افسردگی دو تا معنا داره: عامیانه و روانشناسی تجویزی. حتی در دومی هم علائمی که میگین الزامی نیست. کما اینکه خیلی از ۴۰ میلیون نفری که در آمریکا SSRI مصرف میکنن زندگی فانکشنال خودشون رو دارن، سر کار میرن و کارهای عادیشون رو هم میکنن. پس اگه بخوایم تعریف شما رو ملاک قرار بدیم، آیا باید بگیم اونها بیهوده و مشتبه هستن؟
مصداق و ملاک حرف من اون «میل و اشتیاق» به چیزهاییه که بعضاً سابقاً لذت توش بوده ولی دیگه نیست. یه بیتفاوتی و حتی دوریگزینی. من میتونم ببینم هم یه آدمی که افسردهست بخواد اپ اینستاگرم خودش رو آناینستال بکنه و دیگه اخبار نخونه یا پارتی بزن و برقص همیشگی رو نره، هم یه آدمی که کاملاً به نهایت آرامش رسیده.
حتی اطراف خودم هم آدمهای توانمند و موفق خیلی زیادی رو میشناسم (در حد VP شرکتهای معتبر) که از یهجایی به بعد انگار زندگیشون یه توقفی میخوره و دیگه دنبال چیزهای قبلی نمیرن. حتی از بیرون ملت میگن وای این چه حیف شد. و حرف من اینه که «از بیرون» و «از روی علائم» نمیشه تشخیص داد که عه آیا این بندهخدا افسرده شده و از فرط درد و فشار withdraw کرده، یا با خواست خودش بهجایی رسیده که تصمیم گرفته «خودخواسته و بدون درد» و آگاهانه، اون مسابقات قبلی رو ادامه نده و به اوج آرامش در زندگیش برسه.
رو همین حساب همچنان معتقدم که اگه علائم و symptomهای افسردگی رو روی یه درجات دور دایره (از ۰ تا ۳۵۹) مثلاً ۵ درجه بگیریم، با اوج و نهایت آرامش که شاید مثلاً ۳۵۵ درجه باشه، بهطرز جالبی شباهتهای خوبی دارن و خیلی جاها حتی از خیلی دور توسط دیگران میتونن اشتباه دیده بشن. همین.
ممنونم که خوندین و باز هم متأسفم اگه خاطرتون مکدر شد.
@gifball4553 قبول دارم «هیچگونه» (صفر مطلق کلوین) یهمقدار اغراقآمیز هست، اما کلیت حرف که «خیلی خیلی کم» میتونه شدنی باشه و شایان توجه هم هست، بهنظرم حرف بیراهای نیست. ممنون.
@kalantari11 نیازی به یادآوری نیست. :) مدلی که ماهها و سالها هر هفته بگی این هفته سقوط میکنه و بالاخره یه هفتهای سقوط بکنه رو از قریب یک قرن پیش خیلیها انجام دادهان و میدن. این یه شیوهی کاملاً شناختهشده و تکراریه. ممنون.
طرف با اکانت باکبکبه و دبدبه اومده معرکه گرفته که «دریای خون 🩸» شده بازار سهام آمریکا و ترامپ فلان و ایران بهمان. بعد که محترمانه بهش میگم عزیز نصفش سبزه که، نه تنها بلاک میکنه بلکه کامنت با اسکرینشات رو Hide Reply میکنه که کسی نفهمه واقعیت چیه! :))
معرکهخونهست قشنگ. :)
@hoghoughkhososi جناب ثابت، چرا چیزی که من دارم میبینم با چیزی که شما میبینین فرق داره؟ اموجی خون و تهییج؟ 🙃
دلیل کاهش سهامهای سختافزاری هم تصمیمات اُپناِیآی و آنتروپیک و ... برای کاهش سرعت رشد AI و نظارت بیشتره. بقیه سهامها مثل اپل و مایکروسافت و ... هم مثبته.
https://t.co/7iSv6yTlGH
رشتو: «آدم امن»
این روزها حالمون و بازدهیمون مثل ۲ ماه پیش نیست. گاهی پُریم از استرس و غم و بیتمرکزی.
یکی از چیزای سودمند وجود «آدم امن» تو زندگیمونه. آدم امن نه تنها سوسولبازی نیست، بلکه خیلیم مهمه و باید دنبالش بگردیم یا باشیم!
چهطور؟ ⬇️
#رشتو#مهسا_امینی
@moonlight__nj به آدمش بستگی داره. من و تعداد خوبی از کسایی باهاشون هفتگی حرف میزنم مشمول «اصولاً»، «خیلی فاصله بگیره» (تا متوجه بشه) و «آگاهی به اون سطح نمیرسه»ی شما نمیشیم بهنظرم. دقیقاً هم در همین زمینهی رشد روانی. ممنونم.
@hamid42058606 من راجع به زایمان نمیتونم نظر بدم چون مرد هستم و تجربهاش نکرده و نمیکنم. اما راجع به رشد شخصی میتونم بگم که روزهایی که درد رشد میکشم بعضاً همون موقع یا شبش لذت میبرم.
مرزگذاری (boundary setting) دو تا بخش داره:
1. Who the fuck are you?
2. Who the fuck am I?
اولی کمک میکنه که دیگران بیاجازه خیلی نزدیک نشن. دومی باعث میشه خود شخص بیشازحد دور نشه.
اضطرابهای ما اغلب راجع به آیندهست. یه نگرانی برای خودِ آیندهمون (یه خودِ دور).
شاید چون آخرین خودِ دوری که میشناسیم خودِ گذشتهمونه که نابلدتر و مشتبهتر از الآنمون بوده. اما خودِ آیندهمون خردمندتر و قویتر از الآن هم خواهد بود و خودش میتونه از پس آینده بهخوبی بر بیاد.
دربارهی مدیریت اضطراب قشنگ میگفت:
«پرنده روی شاخه میشینه نه با این اطمینان که شاخه نمیشکنه، بلکه با این اطمینان به خودش که اگرم شاخه بشکنه اون بلده پرواز کنه.»
اکانتی که حداقل یک بار با یه اپی لاگین کرده باشه (بعد از تاریخی که شروع به رکورد کردن کرده باشن) اون خصیصه دیگه روی اکانت میمونه. یه مقدار تخصص برنامهنویسی در ابعاد اپ بزرگ داشته باشین میفهمین چرا و چگونه.
من با مرورگر گوشی نمیتونم توی اسپیسهای توییتر حرف بزنم (که متوسط سالی یه بار میبرم) و یه فیچرهایی رو هم ندارم. برای همین هر چندین ماه یه بار در حد یکی دو روز نصب میکنم و بعد آن اینستال میکنم. ۵ ساله که مدلم همینه.
اگه نمیخوای باور کنی هم نکن دوست عزیز. واقعاً هیچ توفیری برای من نداره. میتونی فرض کنی من با اپ همیشه میام و به زندگیت ادامه بدی. :)
نهایتاً لحن و هشتگ شما هم برای قد و قوارهتون مشمئزکنندهست عزیز جان. با احترام بلاک میکنم.
توییتر از مرورگر گوشی بسیار بسیار راحتتره. مخصوصاً اگه نخوای نوتیف بگیری (تمرکز)، بخوای راحت بذاریش کنار (شخصی، امنیتی)، بخوای یه چیز دیگه رو کوت کنی یا رشتو بنویسی (چند تا تب باز کنی و سرچ کنی) و ...
اما یادمون باشه که شهوت شرلوک بودن به زنده و مرده رحم نمیکنه!