🇮🇷 🇺🇸Classical Liberal. Tolerating the enemies of freedom is a betrayal of freedom. RTs are NOT Endorsement. 👍 are often bookmarks. حمایت از اعدام = بلاک
Six months ago, tonight, Tehran went dark. All of Iran went dark. And into that darkness, millions of Iranians walked out of their homes anyway.
January 8th and 9th were not just two nights of protest. They were the night Iran's silence broke. Millions came into the streets, into the squares, onto their rooftops — but the regime answered them with bullets. Tens of thousands of my compatriots were killed in those forty-eight hours. Tens of thousands more have been arrested, tortured, and sentenced to die since.
They came out, determined and brave. I think of them every day. On those two nights I lost countrymen I will never get to meet. I do not hear a statistic when I hear the number 40,000. I see a son who did not come home to his mother. A daughter who will not sit at her family's table again. I think of each of them the way I would think of my own child, my own brother, my own sister. I carry the weight of every one of those names. But the families of the fallen I meet with, week after week, hearten our nation's will to carry on. Their children did not die in vain. They died for freedom, and they died with pride.
History will remember what these men and women did; I will make sure of it. Like the resistance who stood against tyranny in occupied Europe, and like the revolutionaries who fought for liberty in America. But theirs was a particular bravery. They had no army, no air cover, nothing but the belief in what they stood for. They stood anyway. A united nation choosing to face the guns together rather than live one more day in fear. The men and women of the 8th and 9th of January will be remembered in Iran's history as the greatest generation that preferred to die free and standing than to live cowered on their knees.
To the international community, I ask this: do not let a negotiating table in Geneva or Islamabad erase what happened in the streets of Tehran, Mashhad, and Kermanshah. They died for freedom. And when they are free, the Strait of Hormuz will open. The nuclear threat will end. And we will have true peace.
I have told my compatriots: what you did on January 8th and 9th cannot be undone. Together, we will reclaim our country’s rightful place in the world, our national dignity, and honor the lives of our heroes. Now is the time to reassess, regroup, and rededicate ourselves to victory.
We honor the fallen by finishing what they started. A free Iran is no longer a matter of hope. It is a matter of fact.
And know that my brave compatriots are not just fighting for their own liberation but for the peace and stability of the world.
شوالیهی زنستیز پارسال فرموده بودن ساختار رژیم اصلاح ناپذیره.
دیشب گفتن امیدوارم بخشی از رژیم صلاح خودش رو در این دونسته باشه قدم به قدم میل پیدا کنه به اجرای خواستههای مردم.
عاقبت کتاب قرض گرفتن از فائزه رفسنجانی
از گولاگ تا تهران: همدستی بسیاری از رسانههای غربی در سفیدشویی جنایات جمهوری اسلامی
گزارشهای اخیر رسانههای غربی، از جمله بی بی سی، سی ان ان، فایننشیال تایمز و گاردین درباره مراسمهای حکومتی جمهوری اسلامی، نشاندهنده سقوط آشکار شرافت و اصالت روزنامهنگاری است.
این رسانهها با بازتاب دادن روایتهای رژیم، یک الگوی تاریک تاریخی را تکرار میکنند: تبدیل شدن به بوق تبلیغاتی حکومتهای توتالیتر و چشمپوشی عامدانه بر جنایات و فجایع حکومت.
الکساندر سولژنیتسین در کتاب «مجمعالجزایر گولاگ» مستند کرده است که چگونه خبرنگاران غربی با سفر به اتحاد جماهیر شوروی، پروپاگاندا و دروغهای حکومت را به عنوان واقعیت تکرار میکردند، در حالی که آمار روزانه مرگ و شکنجه هیچ جایی در گزارشهای آنان نداشت.
اگرچه انگیزه برخی روزنامهنگاران، صرفاً غرضورزیهای ایدئولوژیک آنها است، اما برای عدهای دیگر، این وضعیت پیامد سمیِ "خبرنگاریِ وابسته به دسترسی" است. این خبرنگاران که مجذوب اعتبار حرفهایِ "گزارشگری از درون ایران" شدهاند، تن به معاملهای اهریمنی میدهند. جمهوری اسلامی دسترسی آنان را به شدت کنترل می کند و به عنوان ابزاری برای فشار به کار میگیرد. مجوز فعالیت آنها تنها تا زمانی تمدید میشود که روایتهای رژیم را تکرار کنند و چشم خود را بر خونهای جاری در خیابانها ببندند.
امروز نیز چهرههای رسانهای غربی در ایران دقیقاً همان رویکرد را پیاده میکنند.
ما باید از این روزنامهنگاران مدعی بیطرفی بپرسیم:
آیا رژیم به شما اجازه داد راهپیماییهای بزرگ و سراسری ۱۸ و ۱۹ دی ماه را در صدها شهر ایران پوشش دهید که برای سرنگونی حکومت بر پا شد؟
آیا توانستید از داخل ایران درباره کیسههای سیاه پیکرها در سردخانهها، یا معترضان مجروحی که روی تخت بیمارستانها هدف قرار گرفتند گزارش تهیه کنید؟
آیا اجازه یافتید در مراسم چهلمین روز درگذشت معترضان کشتهشده شرکت کنید؟
سفیدشویی نمایشهای فرمایشی حکومت در حالی که اعدامها و شکنجههای مداوم نادیده گرفته میشوند، روزنامهنگاری نیست؛ بلکه همدستی با نیروی شر است. متأسفانه، این پدیده جدیدی نیست. ایران تنها تازهترین و نگرانکنندهترین نمونه آن است.
این رویکرد یادآور «مالکوم کالدول» است. دانشگاهی اسکاتلندی و نویسنده روزنامه گاردین که سرسختانه از رژیم خمرهای سرخ در کامبوج دفاع میکرد و گزارشهای مربوط به کشتارها را نادیده میگرفت، اما در نهایت خود قربانی همان حکومتی شد که تطهیرش میکرد. کالدول در زمان کتمان نسلکشی کامبوج، در یادداشتی ننگین در روزنامه گاردین ادعا کرده بود: «یک پناهنده شاید روایتی صادقانه تا جایی که خودش میداند ارائه دهد، اما این روایت لزوماً دقیق نیست».
الکساندر سولژنیتسین در کتاب «مجمعالجزایر گولاگ» نشان داد که چگونه روزنامهنگاران غربی به اتحاد جماهیر شوروی سفر میکردند و تبلیغات شوروی را بهجای واقعیت بازتاب میدادند، در حالیکه مرگهای روزانه و شکنجهها را کاملاً نادیده میگرفتند. والتر دورانتی نیز بهدلیل دفاع از شوروی و سفیدشویی جنایات آن در نیویورکتایمز، به چهرهای بدنام تبدیل شد.
امروز نیز بسیاری از خبرنگاران غربی دقیقاً از همان منطق و ادبیات بیرحمانه برای بیاعتبار کردن شهادتها و روایتهای دستاول مردم ایران استفاده میکنند.
ما از شورای سردبیری رسانه های غربی میخواهیم که انتشار تبلیغات حکومتی و تاییدشده توسط رژیم را متوقف کنند، به صدای اپوزیسیون دموکراتیک ایران وزنی برابر بدهند، و نقض سیستماتیک حقوق بشر در سراسر ایران را به درستی و دقت گزارش کنند.
This is Jamey Carney, a 43-year-old woman from New York who became involved in the pro-Palestinian movement and decided to move to Ireland.
There she met her partner, Ahmad Al-Saqar, a Palestinian refugee from Jordan, and converted to Islam. She frequently posted on social media about their trips together.
It didn’t last long. She was brutally beaten to death by him. Her disfigured body was found by her 13-year-old daughter. The suspect has been on the run since Tuesday.
Western leftist pro-Palestinian women and those willing to convert to Islam need to wake the fuck up. Or they could end up like this.
هم میهنان عزیزم،
امسال چهل و هفتمین سال درگذشت شاهنشاه ایران در مصر است، و در تمامی این سال ها حضور پر شکوه و چشمگیر شما نشانه بارزی از ارج نهادن به خاطره آن پادشاه بزرگ و خاندان پهلوی است.
جمهوری مصر و روسای جمهور آن از همان ابتدا، تا به امروز، همیشه و با ابراز محبتی برادرانه نسبت به خانواده پهلوی، در کنار ما بوده اند، و من برای همیشه از این همه لطف و دوستی بی شائبه سپاسگزار و قدردان هستم.
امسال دولت مصر، به دلیل مسائل امنیتی و همینطور اوضاع آشفته و درهم منطقه ای، صلاح در آن دیده که این مراسم در سطح دیداری محدود و تنها برای خاندان پهلوی انجام پذیرد.
رعایت کامل چنین تصمیمی برای من، همه فامیل پهلوی، و همچنین همه ایرانیان راستین و میهن پرست بطور کامل لازم است، و توقع من از همه هم میهنانم احترام و ارج گذاری به این تصمیم ملت و دولت دوست و برادر ماست.
امسال، و در غیاب شما، من نه تنها از طرف خودم، بلکه به نمایندگی از سوی همه شما، به روان پاک شاهنشاه آریامهر درود خواهم فرستاد.
با سپاس از پشتیبانی روز افزون همه شما، و در انتظار پیروزی نور بر تاریکی،
فرح پهلوی
طرف هشتاد سالشه، رئيس جمهور بزرگترین کشور دنیاست، یک روزم تو ایران زندگی نکرده ولی انقدر کلشو کیری کردن بهشون گفت آشغال؛ پست فطرت؛ کثیف؛ تومور سرطانی؛ شرور؛ بی کفایت؛ بی ارزش؛ بیمار؛ روانی...
اونوقت به مایی که این مادرجنده ها عمر و جوونی و آیندمون رو نابود کردن میگن چرا فحش میدی!
بلافاصله پس از اعلام آتشبس، جان میرشایمر ایران را پیروز جنگ خواند و رابرت پیپ در نیویورکتایمز نوشت که این جنگ، ایران را در مسیر تبدیل شدن به قدرت چهارم جهان قرار داده است.
این توهمات شیکاگویی را در تهران باور کردند. در حالی که جنازه رهبرشان هنوز روی زمین مانده بود، از گرفتن عوارض از تنگه هرمز سخن گفتند؛ گویی کشته شدن دهها فرمانده ارشد، نابودی زیرساختهای نظامی و هزینههای سنگین جنگ را میشد با چند مقاله و مصاحبه به پیروزی راهبردی تبدیل کرد.
خامنهایِ اول، سه دهه بر سه ستون هستهای، موشکی و نیابتی سرمایهگذاری کرد. قرار بود این سه ستون، بازدارندگی بسازند، امنیت بیاورند و هزینه جنگ را برای دشمن غیرقابل تحمل کنند. اما نتیجه چه بود؟ دو جنگ ویرانگر، کشته شدن دهها نفر از فرماندهان ارشد، فرسایش توان نظامی، انزوای بیشتر و تحمیل هزینهای سنگین بر اقتصاد و جامعه ایران.
اکنون همان منطق، در دوره خامنهایِ دوم در قالب «کارت هرمز» بازتولید میشود. مجله تایم با نوشتنِ «تنگه هرمز، گزینه هستهایِ واقعی ایران است»، به سوءتفاهم خطرناکی دامن زد که بهایی سنگین برای ما خواهد داشت. این تصور که میتوان یکی از مهمترین شریانهای انرژی جهان را به اهرم فشار تبدیل کرد، بدون آنکه پیامدهای آن نخست دامان خود ایران را بگیرد، توهمی دهشتناک و تداوم همان الگوی قدیمی است: بزرگنمایی توان خود، کوچکانگاری توان و اراده طرف مقابل، تبدیل ایران به ضاحیه و نادیده گرفتن هزینههایی که مردم ایران میپردازند.
تاریخ جمهوری اسلامی، بیش از آنکه تاریخ پیروزی باشد، تاریخ خطاهای محاسباتی است. از اشغال سفارت آمریکا تا ادامه جنگ پس از آزادی خرمشهر، از پروژه هستهای تا راهبرد نیابتی، و اکنون بازی با تنگه هرمز.
بزرگترین خطای محاسباتی جمهوری اسلامی این است که هر بار از یک بحران جان سالم به در میبرد، گمان میکند راهبردش درست بوده است. و همین سوءبرداشت، بحران و فاجعهای بزرگتر را به کشور تحمیل میکند. این نظام هیچ درکی از تفاوتِ «تحمل هزینه» و «پیروزی» ندارد. هر بار که از فروپاشی نجات یافته، آن را نشانه درستی راهبرد خود دانسته است؛ نه فرصتی برای بازنگری.
۱۸ تیر هر سال علاوه بر واقعه کوی دانشگاه تهران، یادآور #عملیات_نقاب؛ یا همان «نجات قیام ایران بزرگ» در سال ۱۳۵۹ خورشیدیست.
در این بین نام سرتیپ خلبان #آیت_محققی و دیگر افسرانی که پس از کشف عملیات، اعدام شدند برای بسیاری از ایرانیان یادآور سرنوشت نسل رشیدی از افسران نیرویهواییست که در یکی از پرتنشترین مقاطع تاریخ معاصر، جان خود را برای آزادی و نجات ایران فدا کردند. یادشان زمزمهٔ نیمه شب مستان باد…
در گزارشم برای جوئیش کرونیکل از توافق بیبیسی و جمهوری اسلامی برای سانسور در بخش فارسی نوشتم.
🔴 بیبیسی از یک سو میگوید تلویزیون فارسی برای اطلاعرسانی آزاد به مردمی که در یکی از بستهترین کشورهای جهان زندگی میکنند حیاتی است و میگوید خبرنگاران بخش فارسی زیر فشار شدید حکومت کار میکنند و از سوی دیگر با جمهوری اسلامی توافق میکند که در صورت سانسور بخش فارسی و قطع دسترسی خبرنگاران ایرانی به محتوای تولید شده در ایران، خبرنگاران سرویس جهانی را به ایران بفرستد تا تشییع جنازه خامنهای را پوشش دهند.
🔴 توضیح دادم که چطور حکومت از بزرگترین خبرگزاری جهان برای پخش پروپاگاندایش به زبانهای مختلف استفاده میکند.
🔴 توضیح دادم که چطور حکومت ایران به دست مدیریت بیبیسی به خبرنگاران بخش فارسی دهان کجی میکند. خبرنگارانی که آنطور که بیبیسی میگوید حتی در لندن از تهدیدهای جانی جمهوری اسلامی در امان نیستند و در ایران خانوادههایشان تحت فشارند.
🔴با چند خبرنگار بخش فارسی صحبت کردم که میگویند احساس میکنند در سایه این توافق بیبیسی، دیگر نمیتوانند مستقل و متوازن به پوشش خبرها بپردازند. احساس میکنند به آنها خیانت شده و مدیران بیبیسی پشتشان را خالی کردند.
🔴 افشا کردم که مدیران بیبیسی پیشتر ملاقات محرمانهای در تهران با مقامات جمهوری اسلامی داشتند تا امکان بازگشایی دفتر سرویس انگلیسی بیبیسی را فراهم کنند. تلاشی که به بهای فشار بیشتر بر خبرنگاران بخش فارسی تمام شد و البته شکست خورد.
🔴 بیبیسی در بیانیهای به من، توافق با تهران برای اعمال محدودیت بر دسترسی بخش فارسی را تایید کرد.
«کاوه آهنگر، جاهلی بیسروپا و خائن به منافع طبقات محروم از آب درآمده است! قیام مردم علیه ضحاک، قیام تودههایی است که از قید جامعه اشرافی آزاد شدهاند و در حقیقت، کودتایی است که اشرافِ خلعیدشده به راه انداختهاند.»
- بخشی از سخنرانی احمد شاملو در دانشگاه برکلی، سال ۱۹۹۰
ایران: غنیترین خاک! شاهراه و نگین گیتی!
نروژ: نفت در سنگلاخ! در لبه پرتگاه گیتی!
ایرانی شاه بخواد، میشه رعیت!
نروژی شاه داره، میشه کلاس!
ایرانی به تاریخ اهوراییش افتخار کنه میشه باستانگرایِ فاشیستِ سلطنتطلبِ متوهم!
نروژی به وایکینگهای راهزن افتخار کنه میشه فرهنگ زیبا!
بهعنوان روزنامهنگار و خبرنگار راوی مستقیم وقایع ماههای اخیر، شهادت میدهم هر کس میگوید ایرانیان خارج از کشور که در سرمای سخت زمستان گذشته در بسیاری از شهرهای جهان، برای حمایت از هممیهنان داخل ایران به خیابانها رفتند، نامی از جاویدنامهای خیزش ملی ۱۴۰۴ نبردند و یاد فرزندان میهن را گرامی نداشتند یا «پول» گرفتند، در بهترین حالت دروغگو و کذاب است. در تمام روزهای خاموشی اینترنت و جنگ همواره ایرانیان شریف در اغلب شهرهای مهم جهان، همسو و همراه هممیهنان داخل ایران بودند. همه، از دانشجو و کارگر و پزشک و روزنامهنگاران شریف تا زنان و مردان سالخورده و حتی کودکانی که مهر ایران داشتند.
هیچوقت فکرش رو نمیکردم یه روز همچین توییتی بزنم.
میگن درخواست کمک شجاعت میخواد؛ شاید این بزرگترین شجاعتی باشه که تا امروز به خرج دادم، چون همیشه از کمک خواستن فرار میکردم.
اگر امکانش رو دارید، لطفاً از کمپین GoFundMe من حمایت کنید. اگر هم امکان کمک مالی ندارید، بازنشر این لینک برای من ارزش خیلی زیادی داره.
هر حمایتی، حتی اگه کوچیک باشه، میتونه یه تفاوت بزرگ ایجاد کنه.
ممنونم از همگی. ❤️
https://t.co/DekBpHzPso
قحبهها با خنده میگن اونایی که تا دیروز به ترامپ میگفتن عمو، الان دارن بهش فحش میدن.
خب معلومه از کسیکه دیکتاتور ما و جانیهاش رو بکشه تشکر میکنیم و وقتی هم بهمون خیانت کنه یه لگد میزنیم در کونش.
مگه مثل شما بَرده و خاک بر سریم که یبار رفتید توو کون آخوند، و دیگه هرگز قرار نیست بیرون بیایید
#جاویدشاه
⚡🇺🇸🦀 خبرنگار: «یک مرد دانا زمانی در ژانویه ۲۰۲۰ گفت: «ایران هرگز در جنگی پیروز نشده، اما هرگز در مذاکرهای شکست نخورده است.»»
ترامپ: «چه کسی این را گفت؟»
خبرنگار: «دونالد ترامپ.»
چقدر این سایت خوب و کاربردیه!
بعد از فوت آقای علیرضا افزودی (که بخش بزرگی از زندگی خود را به گردآوری و حفظ آثار کانون اختصاص داده بود) بیم این میرفت که محتوای اصلی بزودی از دسترس خارج بشه، که با کار قشنگ و مسئولیتپذیری به موقع مهران (@mhrnb ) نزدیک به ۴۰ گیگ از آرشیو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رو در این سایت میتونید به شکلی کارامد و دستهبندی شده ببینید.
https://t.co/eAg2B9be8c
چرا ونس اسم پهلوی رو آورد ولی نگفت مثلاً ائتلاف احزاب کووووردی، یا شورای چی چی جمهوری خواهان، یا مریم رجوی یا نرگس محمدی و تاجزاده؟
دلیلش رو همتون خوب میدونید! جمهوری اسلامی فقط یک آلترناتیو داره و همه دنیا میدونند کیه.