این جاده مقصد نداره.
فقط دست انداز داره.
تا کی برونیم و ندونیم؟
تا کی چشامون رو باید با دو دست ببندیم و گوشامون رو با دو دست بگیریم.
همه چیز عجیب شده.
انگار شبها روزن و روزها شب.
مرغ شب خوان ابتهاج هم که رفت.
ما به چی امید میبندیم پس؟
ستاره ها همدیگه چشمک نمیزنن
خاموش میشن
@nahan_hamdi تصحیح میکنم، هر کس میتونه شیو نکنه و به نظر خودش زیبا باشه. وگرنه زیبایی، هماهنگیِ دلنشینی است که انسان را (اکثر سلیقه ها رو) به تحسین وامیداره