@raya_noell رایا اسم قشنگیه 🙂 عوضش نکن
نولان هم نمیدونه شکی نیست لازم هم نیست بدونه
چون اون اینتراستلار رو ساخته و هومر هم اودیسه رو نوشته و اگر اودیسه الان بود باید نقد کلفت اساطیری برای ابنتراستلار مینوشت.
چارچوب برای هنر بده ( منظورم این نیست که فیلم اودیسه نولان هنره )
@Shobinnn نقد خوبی بود ولی ماقبلش نکته خیلی مهم، اینه که فیلم انتظار داره بیننده، متن هومر رو بدونه و با سیر روایی داستان آشنا باشه بعد نولان بیاد بگه که ببین من با اون کار ندارم، میخوام روایت خودم یا فهم خودم از داستان رو بگم. و این بنظرم برای فیلم خوب نبود.
فیلم چپگرا نیست.
عاشق آنارشی شامگاهیم.
پاتیل قهوه در یک دست و قلم در دست دیگرم تا دیالوگ داستانم را تمام کنم، درحالیکه حواسم به ساخت شامی است با سیر فراوان که چهار مرد جنگی را سیر خواهد کرد ولی مرا نه.
اصلا هم به تخمم نیست که فردا خروس خوان میتینگ مهمی دارم.
عشق یعنی
گر کُنی عمری تلاش
تا بِبُّری از فلک وابستگی
لحظهای غفلت ز چشمان سیاهش
آنچنان بستی زند بر درب دل
تا که گویی از ازل دلبستهای
نمیدانی چرا !!!!
@the_madkiing امروز داشتم به همین فکر میکردم که ایا نولان قصد داشته خوانشی امروزی از اودیسه هومر داشته باشه با المانهای؛
۱- بیمرز ( با انتخاب بازیگرانی از نژادهای مختلف )
۲- نقش کمرنگ غریزه (هلن) بعنوان استارتر جنگ
۳- درگیری اودیسیوس نه با خدایان بلکه با طبیعت و پذیرش مجازات
و ...
@pop_bondd اودیسه هومر رو نخوندم ولی مطمئن بودم که نولان متن را بر اساس ذهنیت خودش خونده و چینش بازیگرها هم این رو نشون میده
با توجه به توالی حوادث اتفاق افتاده و خیال بسیار قدرتمندی که میسازه دوست دارم هومر رو بخونم.
@NikiAfroz صرفنظر از جذابیتهای بصری فیلم که فکر میکنم اساسا به همین منظور ساخته شده و ما از حس کردنش محرومیم ولی واقعا بجز لحظاتی از ارتباط پِنِلوپه و اودسیوس که اونم ناقص بود حسی برانگیخته نمیکرد و من در کل فیلم بیشتر جذب خلاقیت هومر شدم و حتما باید متن اودیسه رو بخونم.
اندر مزایای موهای دِنس اینکه دیگه به چتر نیازی نداری. اگر به توانایی پوشوندن کل بدنم با همچین تراکم مویی برسم،
لخت، زیر باران خواهم رفت.
پ.ن: خیلی آدم "زیر باران باید رفت"ی شدم.