هر وقت یکی ازم میپرسه خوبی، نمیتونم ریسک کنم بگم نه نیستم؛ چون حتماً اون میپرسه چرا و من واقعا تعریفی برای حال بدم ندارم حتی خودمم نمیدونم چِمه نمیدونم چرا بَدم فقط میدونم خوب نیستم.
بی قانون تر از موتوری تو تهران ندیدم.
خلاف میرن، یهویی میپیچن جلوت، لایی میکشن، چراغ ترمز ندارن، راهنما نمیزنن، از تو عابر میرن، ترافیک باشه از لاین راست بری میگن لاین راست واسه ماست، ترافیک نباشه میندازن تو لاین سرعت، بزنن بهت گیری، بزنی بشون گیری، اکثرا کلاه ایمنی ندارن و…
لباس ترند میشه میرید مثل همونو میگیرید، یه گل ترند میشه میشه میگرید، لوازم ارایش ترند میشه میگیرید و حتی یه تفریح هم ترند میشه میرید سمتش
جدا از این که مارو جاری فرضی خودتون در نظر گرفتید یه سوال دارم
اذیت نمیشید از این که هیچ سلیقه و علاقهی شخصی ای ندارید؟
هرچی بیشتر نیاز داشته باشی همه دوستت داشته باشن، بیشتر مجبور میشی خودت نباشی.
تلاش برای گرفتن تأییدِ همگانی، معمولاً به قیمت از دست دادنِ هویت شخصیت تموم میشه.