PP

Gg

[TOOTSYREVIEW @tootsyreview]

“ดาราไม่ต้องสอนคนอื่น”
ประเด็นต่อยอดจากข่าว #ทรายสก๊อต #พายสก๊อต #มายด์ลภัสลัล

ฟังคุณ #ฮิวโก้ แล้วคิดตาม ก็มองว่าจริงทุกประการ

1) คนเราก็เก่งแค่ในกรอบเรื่องที่ตัวเองถนัด ดาราเป็นนักแสดงก็เก่งในวิชาชีพตัวเอง แต่เพราะคนให้คุณค่ากับความสำเร็จของเขา สุดท้ายก็กลายเป็น Idol การดำเนินชีวิตของคนอื่น แต่จริงๆแล้ว ก็มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ได้เก่งทุกเรื่อง ไม่ได้แข็งแรงไปหมดทุกอย่าง มีผิดพลาดได้ คนเราก็เก่งในสิ่งที่ตัวเองถนัดเท่านั้นแหละ

2) มันกลับมาบอกเราว่า ทุกคนไม่ได้วิเศษ หรือประเสริฐ ต่างมีล้ม และผิดพลาด มีวันขึ้น และลง ดังนั้น อย่ายึดใครเป็นสรณะของชีวิตที่ถูกต้องทุกอย่าง ตามหลักกาลามสูตร ไม่ว่าใคร ก็ไม่ใช่ที่ยึดถือทั้งนั้น ทุกคนก็สร้าง Bible ให้กับชีวิตตัวเอง ตามประสบการณ์ของตัวเอง ที่ไม่ได้มีใครดีเด่ไปกว่าใคร แต่ละคนก็มีแนวทางใช้ชีวิตของตัวเองไป บางครั้งถูกใจคนอื่นบ้าง หรือไม่ถูกใจบ้าง แต่เอาให้ถูกใจตัวเองก่อน

3) Life Coach ที่ Guide ชีวิตเราได้สมจริงที่สุด ก็คือเราเอง เพราะเราควรรู้จักชีวิตตัวเองดีที่สุด ว่าเราเป็นใคร ต้องการอะไร เก่งอะไร มีเป้าหมายอะไร เรานี่แหละที่สอนตัวเอง พัฒนาตัวเองได้จากการเรียนรู้ ความผิดพลาด ลองผิดลองถูก ในทุกๆการทดลองของการเดินทางในชีวิต

4) แต่ละคนก็มีเรื่องที่เขาเก่งของเขา แต่ไม่ใช่ทุกเรื่อง และความสำเร็จของเขา ก็ไม่ใช่ของเรา เราฟังคนดังที่สำเร็จ ไม่ได้ความว่าเราเดินตามเขาแล้วเราจะสำเร็จ เพราะปัจจัยและต้นทุนที่ทำให้เขาสำเร็จ อาจจะเริ่มจาก connection หรือหน้าตาดี ก็ได้ แล้วเราไม่ได้มีอะไรเหมือนเขาเลย เราจะไปรับมาทำตามเป๊ะๆ แล้วเราจะเหมือนเขาคงเป็นไปไม่ได้ เพราะต้นทุน และจุด start ของเราต่างกัน

5) อย่าไปจริงจังมาก กับชีวิตคนอื่น แต่มา focus ที่ชีวิตเราเอง เราเดินตาม path ที่เราต้องการรึยัง? วันนี้มีความสุขไหม? ชีิวตเราเป็นยังไงบ้าง? ส่วนชีวิตดารา ก็อย่าไปให้คุณค่าเกินไป จนลืมว่าสุดท้ายแล้วคนที่อยู่กับเราจริงๆ และต้องใช้ชีวิตกับเรา ก็คือ "ตัวเราเอง" ที่ต้องดิ้นรน เอาตัวรอดในแต่ละวันไปให้ได้

ใครจะบรรลุอะไรก็ให้เป็น "Lesson Learned" แบบของเขา ส่วนเราคงต้องสร้าง 'บทเรียนเล่มของเราเอง' ไม่มีทางเหมือนคนอื่น ... ไม่มีวัน ดังนั้นก็ Guide เส้นทางต่างๆของตัวเองกันต่อไป ใช้เวลาและเรียนรู้กันไป ตัวกูสอนตัวกูนี่แหละ และก็รับเอา Resources ดีๆมาเติม แต่อย่ายึดติดก็พอ

ความสำเร็จของเรา 'ไม่เหมือนกัน' ไม่มีใครสอนใครได้ทุกเรื่อง ฟังไว้...แต่ไม่ใช่ต้องเชื่อ เพราะเขาก็ไม่ได้รู้มากกว่าเราในทุกสิ่งหรอก

#ตุ๊ดส์review

======

FACEBOOK POST :
https://t.co/XEZxzqtfr7

======

ฝากช่องทางต่างๆของบอย ตุ๊ดส์review :
https://t.co/04tJb8zcas
https://t.co/C7HFAS0Gby
https://t.co/qfcSflewGd
https://t.co/VTDOnL69tr
https://t.co/ic0gyGSKnI
https://t.co/Nj7VfQMcT4
https://t.co/vJ6PcERUHa

[•CatEyEs• @wowzapver]

ล่าสุดลบโพสต์แล้ว (แต่ชาวเน็ตแคปทัน😅) และได้ขอโทษเป็นที่เรียบร้อย

#ทรายสก๊อต #มายด์ลภัสลัล #พายสก๊อต #พายสุนิษฐ์ #โหนกระแส #กาญจน์ชัชนันท์ #กานต์ชัชนันท์

[Lance Breitstein 🇺🇸🌎 @TheOneLanceB]

THE "CONSISTENTLY PROFITABLE" SKILL GAP & THE MYTH OF SUPPLEMENTAL INCOME FROM TRADING

For many new traders or part-time traders, there is this pervasive belief that with some time and effort, they'll be able to make "just" a few grand per month to supplement their income. Or they "don't want to aim big, they just want to replace their current salary via trading so they can have more freedom."

This is because people mistakenly believe that trading is like most other jobs, rather than it being a winner-take-all performance endeavor more akin to becoming a professional athlete.

99.9% of athletes will never make a dime professionally. There is no market demand for your average high school or college player. To even make league minimum in the NBA, you are still in the .0001% of basketball players. There is no such thing as just deciding to casually make a few grand as a pro athlete.

Think about what it takes for someone to make $50k/yr as a golfer? The skill gap to earn an income or make the league minimum is crazy to comprehend. The analogy I gave with @AT09_Trader was the story of Brian Scalabrine.

Even though Brian Scalabrine “sucked” in the NBA, he would absolutely annihilate 99.9% of the people calling him trash. He once said the famous line that he’s closer in skill to LeBron James than his haters are to him, and that line perfectly explains trading. The gap between unprofitable and elite looks massive from the outside, but the real canyon is between unprofitable and making any amount of money consistently.

People look at a trader making $1M a year and think that’s a different species. They assume someone doing $100k a year is basically the same as the guy still blowing accounts, just with better luck. That’s like saying Scalabrine and your friend who plays pickup on Tuesdays are basically equal because neither is LeBron.

Going from $0 to consistently profitable is the hardest jump in trading. You CANNOT just casually make a few grand per month or supplement income part-time. The skill level needed to consistently make ANY AMOUNT trading is the equivalent of being in the league.

A trader who can pull $100k a year out of the market is not “kind of good.” They have competency in finding edge, executing trades, handling their psychology and risk management, and are competing in the league. From there, scaling to $300k, $500k, even $1M is usually a function of size, capital, and refinement, not a complete identity shift.

But the trader still stuck at breakeven or red? They’re not one tweak away from $100k. They’re not “basically there.” They’re still trying to prove they belong on the court at all.

The uncomfortable truth is this: the distance between $0 and $100k is far greater than the distance between $100k and $1M. One requires becoming a professional. The other simply just requires becoming a more refined one.

My confidence in taking a trader from $100k to $1m is probably 10x higher than my confidence in taking a trader from $0 to $100k.

[Brizzy @Utdbrizzy]

Who made this 😀

[Sopon Supamangmee @sopons]

เวลาพูดถึงการลงทุนในทรัพย์สินเพื่อกินปันผลในบั้นปลายชีวิต ภาพในหัวคือทรัพย์สินที่จะมอบปันผลที่สร้างผลตอบแทนในรูปแบบของเม็ดเงินที่เพื่อจับจ่ายใช้สอย
.
แต่ บิลล์ เพอร์กินส์ (Bill Perkins) ผู้เขียน ‘Die With Zero’ (แปลไทย ‘ตายที่ศูนย์’) บอกว่าที่จริงแล้วมันมีปันผลอีกแบบที่จะมอบความสุขให้เราในวัยเกษียณและช่วงสุดท้ายของชีวิตที่เรียกว่า ‘ปันผลทางความทรงจำ’ หรือ ‘Memory Devidend’ ด้วย
.
แนวคิดนี้น่าสนใจมาก มันคือแก่นหลักของหนังสือการเงินส่วนบุคคลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเล่มหนึ่งของช่วงที่ผ่านมาเลย
.
❓ เขาหมายถึงอะไร?
.
ด้วยความที่เขาจบทางสายวิศวกรรมศาสตร์และสร้างรายได้หลักจากการคิดวิเคราะห์แก้ไขปัญหา เพอร์กินส์มักจะมองปัญหาที่เกิดขึ้นในชีวิตเป็นเรื่องของการจัดการทรัพยากรให้มีเหมาะสมและมีประโยชน์ ใช้งานคุ้มค่ามากที่สุด
.
นั่นรวมไปถึงเวลาที่เรามีบนโลกนี้ที่เรามีอย่างจำกัดด้วย
.
เขาตั้งคำถามว่า “เราจะใช้พลังชีวิตที่มีอยู่ให้เหมาะสมที่สุดอย่างไรก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง”
.
เปรียบเทียบเหมือนดั่งนิทานสอนใจที่เราคุ้นเคย ‘มดกับตั๊กแตน’
.
มดตัวหนึ่งหาเสบียงด้วยความขันแข็งตลอดฤดูร้อนเพื่อเก็บไว้กินในฤดูหนาว ส่วนตั๊กแตนเจ้าสำราญเอาแต่เที่ยวเล่นและ ร้องรำทำเพลงสบายใจเฉิบ เมื่อฤดูหนาวมาถึง มดจึงมีชีวิตรอดในขณะที่ตั๊กแตนตกที่นั่งลำบาก นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าเวลาไหนควรเล่นและเวลาไหนควรทำงาน
.
แน่นอนว่ามันฟังดูเข้าที แต่คำถามที่กระตุกความคิดคือ “เมื่อไหร่มดจะได้เที่ยวเล่นบ้างล่ะ?”
.
เรารู้ว่าเจ้าตั๊กแตน ที่มัวเล่นสนุกต้องลงเอยด้วยการหิวโหย ทว่าสิ่งที่เราไม่รู้คือเจ้ามดที่เอาแต่ใช้ชีวิตอันแสนสั้นไปกับการทำงานอย่างหนักจะได้สัมผัสกับความสำราญเมื่อไหร่ แน่นอนว่าการมีชีวิตรอดเป็นเรื่องสำคัญ แต่แค่นั้นยังไม่ถือว่าดีพอ เพราะเราทุกคน ล้วนอยากใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ด้วย
.
🎯 “ประเด็นที่ผมให้ความสำคัญในหนังสือเล่มนี้คือการมีชีวิตที่ยอดเยี่ยม ไม่ใช่แค่มีชีวิตรอด” เพอร์กินส์อธิบาย
.
มีงานวิจัยทางจิตวิทยาและเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมมากมายหลายชิ้นที่สนับสนุนว่าการดื่มด่ำกับประสบการณ์ (ไม่ว่าจะใช้เงินซื้อ ฟรี หรือใช้เงินไม่ต้องเยอะมาก) ล้วนนำมาซึ่งความสุขในชีวิต สิ่งของต่างๆ ที่เราได้ครอบครองแม้จะมีความสุขแต่มักจะจางหายไปอย่างรวดเร็วตามกาลเวลา
.
แต่ประสบการณ์ที่เราสร้างขึ้น ทั้งด้วยตัวเอง เพื่อนสนิท ครอบครัว คนรัก ลูก พ่อแม่ ฯลฯ สิ่งเหล่านี้มีคุณค่ามากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไป กลายเป็นผลตอบแทนที่เขาเรียกว่า ‘ปันผลจากความทรงจำ’ (Memory Devidend) ที่เราสามารถเก็บเกี่ยวได้จนถึงช่วงสุดท้ายของชีวิตเลย
.
💫 “ชีวิตของคุณคือผลรวมของประสบการณ์ต่างๆ” เพอร์กินส์สรุป
.
เราอาจจะบอกว่าการหาประสบการณ์เป็นแค่คำพูดอันสวยหรูของคนมีเงินหรือคนที่ไม่มีภาระในชีวิตเท่านั้นแหละ คนจนหาเช้ากินค่ำ ใช้เงินเดือนชนเดือน ไม่มีโอกาสแบบนั้นหรอก
.
มีประโยคหนึ่งที่พี่หนุ่ม-Money Coach เคยพูดเอาไว้ว่า “มันไม่มีกฎหมายข้อไหนมาบอกนะว่าคนเป็นหนี้มีความสุขไม่ได้”
.
คำพูดนี้สะท้อนให้เห็นว่าคนเรามีปัญหาความรับผิดชอบที่แตกต่างกัน แน่นอนว่าบางคนก็หนักหนาสาหัสเอาเรื่อง แต่ในขณะเดียวกันมันไม่ได้หมายความว่าขณะที่ชีวิตมันโหดร้าย คุณจะต้องก้มหน้าก้มตาก่นด่าชีวิตและเหยียบย่ำซ้ำเติมตัวเองให้จมดินไม่ยอมมีความสุขเลยก็ไม่ได้
.
หนี้ก็ส่วนหนี้ ภาระก็ส่วนภาระ เราต้องอย่าลืมว่าชีวิตเรามีแค่นี้ มันมีความสำคัญและมีคุณค่า จะก้มหน้าก้มตาทำงานแล้วก็ตายจากไป มันฟังแล้วเศร้าเหลือเกิน
.
⏳ ที่สำคัญประสบการณ์บางอย่างเหมาะสำหรับการทำแค่ช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตเท่านั้น
.
ยกตัวอย่างคุณอาจจะมีเงินไม่มากช่วงเริ่มทำงาน แต่อยากเดินทาง ก็ใช้เงินไม่ต้องมากซื้อประสบการณ์เดินทางที่แบกเป้ไปนอนโฮสเทลกับเพื่อนๆ กินอาหารถูกๆ สร้างประสบการณ์ที่คุณสามารถเก็บเอาไว้ในความทรงจำได้ตลอดไป
.
หากคุณบอกว่า เดี๋ยวมีเงินก่อนแล้วค่อยไป พออายุเยอะขึ้นร่างกายอาจจะไม่ไหว หรือมีลูกมีครอบครัว แบกเป้เที่ยวไม่ได้แล้ว ประสบการณ์นั้นก็จะไม่มีวันเกิดขึ้นและเสียโอกาสที่จะลงทุนในประสบการณ์นั้นไปเลย
.
เพอร์กินส์ไม่ได้บอกว่าคุณต้องใช้เงินทุกบาทที่มีเพื่อซื้อประสบการณ์ให้ชีวิตมีแต่ความสุข (เหมือนตั๊กแตน) แต่เขาบอกว่าคนส่วนใหญ่เมื่อเริ่มทำงานมักเข้าสู่โหมด Auto Pilot ที่ปล่อยให้ชีวิตวนทำงานไปเรื่อยๆ (เหมือนมด) ที่กว่าจะได้กินอาหารที่กักตุนไว้คือช่วงบั้นปลายชีวิต แม้จะไม่ได้อดตาย แต่ความทรงจำเดียวของเราคือการทำงานหนักเพียงอย่างเดียว มันเหมาะสมที่สุดก่อนที่เวลาของเราจะหมดลงจริงๆ เหรอ?
.
สิ่งที่เขาเสนอคือทางสายกลาง ที่ระหว่างทางมดก็อย่าลืมหาความสุขใส่ตัว ไม่ควรเก็บเพราะกลัวขาดจนไม่กล้าใช้จ่าย แต่ในขณะเดียวกันตั๊กแตนก็ไม่ควรเล่นจนลืมเก็บปลายทางต้องอดตาย
.
ช่วงที่พ่อของเขาใกล้เสียชีวิต ร่างกายย่ำแย่จนเดินทางไม่ได้ เพอร์กินส์มอบของขวัญเป็นไอแพดที่เก็บรูปถ่ายความทรงจำของชีวิตพ่อตั้งแต่ตอนอยู่มหาวิทยาลัย ตอนเล่นอเมริกันฟุตบอล และช่วงชีวิตอื่นๆ ที่มีความหมายเอาไว้ในนั้น
.
คุณพ่อของเขารักไอแพดเครื่องนั้นมาก หยิบมาเปิดเป็นประจำ เป็นของขวัญสุดพิเศษ แม้จะแก่ชราเกินกว่าจะหาประสบการณ์ใหม่ๆ ให้ตัวเองแล้ว แต่เขายังสามารถดื่มด่ำกับปันผลของความทรงจำที่เกิดขึ้นในช่วงวัยหนุ่มๆ ได้
.
🌅 “ตอนนั้นเองที่ผมตระหนักว่าความทรงจำ คือสินทรัพย์ล้ำค่าในยามเกษียณ เมื่อไม่เหลือเรี่ยวแรงมากมาย ที่จะทำสิ่งต่าง ๆ แล้ว คุณก็ยังมองย้อนกลับไปยังชีวิตที่ผ่านมาและประสบการณ์ในวันวานที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจความสุข และความรู้สึกหวานปนขมได้เสมอ”
.
จิมมี คารร์ (Jimmy Carr) นักแสดงตลกมากความสามารถเคยให้สัมภาษณ์ไว้ในรายการ “The Diary of CEO” ว่า
.
💭 “คนเราไม่ได้อยากมีชีวิตที่ยืนยาวขึ้น แต่พวกเขาแค่ต้องการความทรงจำที่ดีมากขึ้น แล้วเราจะมีความทรงจำที่ดีมากขึ้นได้ยังไง? คือการทำอะไรใหม่ๆ ที่น่าสนใจ หากคุณเดินทางไปทำงาน 300 ครั้งในปีหนึ่ง เดินทางเหมือนเดิม คุณไม่ได้มีความทรงจำ 300 อันนะ คุณมีความทรงจำเดียวของการเดินทางนั้น แต่ถ้าคุณทำสิ่งที่ต่างออกไป คุยกับคนอื่น คุณได้ประสบการณ์ใหม่ๆ ของโลกใบนี้
.
นั่นเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก...ความหลากหลายในชีวิต ทำให้คุณมีความทรงจำที่มากขึ้น ให้คุณได้มีชีวิตที่มากขึ้นด้วย”
.
สังคมเราให้คุณค่ากับมดมากเกินไป อดเปรี้ยวไว้กินหวานเป็นเรื่องดี แต่สิ่งที่ตั๊กแตนทำ มีความสุขและสร้างความทรงจำดีๆ ระหว่างทางก็สำคัญไม่แพ้
.
หาสมดุลให้เจอ ตั๊กแตนเจียดเวลาไปหาอาหารหน่อย มดก็ออกไปใช้ชีวิตสักหน่อย รู้ว่าเวลาไหนควรทำงาน เวลาไหนควรเล่นสนุก
.
🌟 ผลตอบแทนของการลงทุนไม่ได้มาในรูปแบบของเงินเสมอไป แต่มาในรูปแบบของความทรงจำอันมีค่า เหมือนรูปถ่ายในไอแพดของพ่อเพอร์กินส์ที่จ่ายปันผลให้เขาเสมอจนวาระสุดท้าย

[อ้างอิงหนังสือ ‘Die With Zero’ ]

[Ankur Patel @AnkurPatel59]

Professional traders work differently. They focus on a small number of high-probability setups and wait for those to appear.

This is the framework. Four continuation patterns that together form a complete playbook.

Each pattern has clear entry rules, volume behaviour and market conditions.

You do not need a hundred strategies. You need a few that you understand well and the patience to wait for them.

Idea Credit - @PradeepBonde

[ฮ.นกฮูก(สีส้ม) @skongki2000]

2 สัปดาห์ก่อน
ผมได้รับโทรศัพท์จากเบอร์แปลก

ปลายสายพูดขึ้นมาว่า

“สวัสดีค่ะ ดิฉันโทรมาเชิญชวนคุณ XXX
เข้ารับการตรวจสุขภาพระดับพรีเมียม
ฟรี ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ ค่ะ”

(ฟังดูน่าสนใจไหมครับ ระดับพรีเมียมเลยนะ)

โปรแกรมตรวจมี 2 อย่าง
1️⃣ ตรวจภูมิแพ้แฝง
2️⃣ นั่งเก้าอี้สแกนความผิดปกติของร่างกาย

ผมก็เลยคุยกับเจ้าหน้าที่ต่อไปเรื่อยๆ
อยากรู้เหมือนกันว่า

เอาเบอร์ผมมาจากไหน
เพราะผมไม่เคยไปตรวจอะไรจากที่แห่งนี้มาก่อนเลย

แต่เจ้าหน้าที่ไม่หลุดอะไรเลย...

ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่า
สคริปต์การชวนไปตรวจ…ทำมาดีมาก

ถ้าเป็นคนทั่วไป
มีโอกาสสูงมากที่จะตอบตกลง

เพราะมันเริ่มต้นด้วยคำว่า
“ตรวจฟรี // ตรวจระดับพรีเมียม”

แต่รอบนี้…
เค้าคงโทรผิดคน

เพราะดันโทรมาชวน
คนที่เคยออกมาเปิดโปงถึงด้านมืด
ของเรื่อง "การตรวจภูมิแพ้แฝง" พอดี

พูดตรงๆ ความรู้สึกผมตอนนั้นคือ
มันแทบไม่ต่างอะไรกับ

“แก๊งคอลเซนเตอร์เวอร์ชั่นสายสุขภาพ”

รูปแบบมันมักจะเป็นแบบนี้ครับ

ขั้นตอนที่ 1
หาเบอร์คนจำนวนมาก
แล้วโทรสุ่มเชิญชวน

ขั้นตอนที่ 2
ล่อให้เข้าไปที่ wellness ที่ดูหรู ดูน่าเชื่อถือ
ด้วยคำว่า “ตรวจฟรี”

ขั้นตอนที่ 3

ผลตรวจออกมา…

ยังไงก็ต้องเจอ “ความผิดปกติ”

โดยเฉพาะการตรวจที่ชื่อว่า
“ภูมิแพ้แฝง”

เพราะภูมิแพ้แฝงที่ว่า
มันคืออาหารที่เรากินซ้ำๆ อยู่แล้ว

ยังไงผลก็มีโอกาส
ขึ้นอะไรบางอย่างเสมอ
(ใครยังไม่เคยฟังเรื่องภูมิแพ้แฝง ดูจากลิ้งในคอมเมนท์นะครับ)

แล้วจากนั้น

ขั้นตอนที่ 4

เริ่มเสนอทางแก้ด้วยการ...
ขายคอร์สต่อเนื่อง
ขายอาหารเสริม

และแน่นอนว่า

ค่าใช้จ่ายจริง
ไม่ได้จบแค่การตรวจฟรี

แต่มันคือ

ค่าใช้จ่ายต่อเนื่องไปเรื่อยๆ

ผมไม่ได้บอกว่า
wellness ทุกแห่งไม่ดี

wellness ดีๆ ก็มีครับ

แต่ wellness ที่ใช้วิธีแบบนี้
มันไม่ได้กำลังขายสุขภาพ

แต่มันกำลัง

เอาความกลัวเรื่องสุขภาพ
มาเปลี่ยนเป็นธุรกิจ

และสิ่งที่น่าเสียดายที่สุดคือ

คนจำนวนมาก
ไม่ได้แยกออกว่า

อะไรคือการแพทย์จริง

กับอะไรคือ
"การตลาดที่ใส่เสื้อกาวน์"

สุดท้ายแล้ว

สิ่งที่เสียหาย
ไม่ใช่แค่เงินของคนไข้

แต่คือ
ความเชื่อมั่นต่อทั้งระบบการแพทย์

และมันทำให้คำว่า

“สุขภาพ”

ค่อยๆ ถูกเปลี่ยน
ให้กลายเป็นธุรกิจด้านมืด

โดยที่คนส่วนใหญ่
ไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

Cr.หมอม็อด หมอเด็กขอเล่า

[Prathan @scomma]

กราฟนี้ทดสอบความเข้าใจเรื่องสถิติของคนทั่วไป แค่ใน 45 ปีที่ผ่านมา

1. มีคนตายจากมะเร็งเยอะสุดในประวัติศาสตร์โลก
...เพราะว่าโลกเรามีประชากรเยอะที่สุดที่เคยมีมา

2. แม้หารเฉลี่ยต่อหัวประชากร สัดส่วนการตายจากมะเร็งก็ยังมากที่สุดที่เคยมีมา
...เพราะการแพทย์รักษาชีวิตให้ทุกคนอายุยืนขึ้น จนไปเจอลาสต์บอส

3. เมื่อเทียบการตายจากมะเร็งต่อช่วงอายุแล้ว จึงเห็นว่าอัตราตายลดลงเรื่อยๆ แทบทุกปี

ทั้ง 3 ข้อล้วนเป็นข้อเท็จจริง แต่เวลาสื่อหรือพ่อค้าข่าวร้ายพูด จะพูดแค่ (1) (2) ทำให้สังคมโง่ลง

ยกตัวอย่างมะเร็งเรื่องเดียว เป็นจริงกับทุกเรื่อง

[Displacement Trades @iamdisplacement]

This 22-minute video by Mark Douglas will change how you trade forever.

Watch this Instead of Scrolling

[Voranai Vanijaka @voranai]

ฟังจากรายการไล่ให้จน :

อาจารย์มีชัย อาจารย์บวรศักดิ์ อาจารย์วิษณุ สนิทกันตั้งแต่สมัยเรียน ทั้งสามคือสุดยอดปรมาจารย์กฎหมายของประเทศไทย

ลุงตู่เชิญอาจารย์บวรศักดิไปร่างรัฐธรรมนูญ ไปไม่รอดเพราะ อาจารย์บวรศักดิต้องการร่างให้เป็นประชาธิปไตย แต่ลุงตู่ต้องการ “อยู่ยาว”

เชิญอาจารย์มีชัยมาร่างแทน อาจารย์มีชัยจัดให้ (สรุป ไปแล้ว 1 จาก 3)

รัฐบาลลุงตู่เชิญอาจารย์วิษณุมาเป็นเนติบริกร ซึ่งก็มาพร้อมวาทกรรม “ลงเรือแป๊ะ ต้องตามใจแป๊ะ” ซึ่งก็ตีความว่าตามใจลุง (สรุป ไปแล้ว 2 จาก 3)

อาจารย์บวรศักดิ์มาเป็นเนติบริกรให้รัฐบาลอนุทิน เลือกตั้งมีบาร์โค้ด กกต.ยอมรับว่ามีบาร์โค้ด พิสูจน์เป็นหลักฐานประจักษ์แล้วว่าข้อมูลประชาชนไม่เป็นความลับ รัฐธรรมนูญบอกว่าต้องเป็นความลับ จึงมีขบวนการเรียกร้องให้โมฆะเลือกตั้ง อาจารย์บวรศักดิบอกกไม่ต้องโมฆะ ความลับไม่ได้หมายความว่า ลับทั้งโลก

สรุป 3 จาก 3 สุดยอดปรมาจารย์กฎหมายของประเทศไปกันหมด

… สลับกันพายเรือให้แป๊ะนั่ง

[Living Liverpool @Livin_Liverpool]

Newcastle fans, your striker is a Liverpool fan….see you on Saturday Woltemade. 👋🤩

[ฮ.นกฮูก(สีส้ม) @skongki2000]

ลองเอาไปตั้งเป็นเสียงโทรเข้าสิ 🤣

[Pipob @pipob69]

David Camroux นักวิจัยอาวุโสและศ.พิเศษของ Sciences Po CERI บอกว่า การขาดเจตจำนงทางการเมืองในการแก้ไขปัญหาข้อพิพาทชายแดน เพราะผู้นำประเทศทั้งสองฝ่ายต่างแสวงหาประโยชน์จากการทำสงคราม ฝ่าย #อนุทิน ต้องการให้เกิดการเลือกตั้งท่ามกลางสงครามและกระแสรักชาติ ฮุน มาเนตต้องการให้สงครามเข้ามากลบข่าวสแกมเมอร์ ความตึงเครียดระหว่างสองประเทศจึงปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

อ. เดวิด แคมรูซ์ บอกว่า ข้อพิพาทเรื่องเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างกัมพูชา-ไทย เกิดขึ้นมาเป็นร้อยปี สมัยก่อนกษัตริย์กัมพูชาไปร้องขอเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส เพื่อให้ฝรั่งเศสเป็นตัวแทนเจรจากับสยามที่มีอำนาจมากกว่า ในขณะที่กัมพูชายึดตามแนวเส้นแบ่งพรมแดนที่ 817 กม. แต่ไทยยึดตามแนวเส้นแบ่งพรมแดนที่ 798 กม. เพราะการใช้สเกลที่แตกต่างกัน

ความจริงอาเซียนมีกลไกหาทางออกเรื่องเส้นแบ่งพรมแดน รวมทั้งคณะผู้สังเกตการณ์อาเซียน (ASEAN Observer Team– AOT) อยู่แล้ว แต่ผู้นำทั้งสองฝ่ายไม่สนใจใช้ทางออกนี้

สำหรับฝ่ายไทย เพราะอนุทินมีแผนจะประกาศยุบสภาในวันที่ 12 ธ.ค. เขาจึงไม่สนใจกลไกของอาเซียน อนุทินพอใจกับ “Khaki election” การจัดเลือกตั้งระดับชาติในระหว่างที่เกิดสงคราม เพื่อเน้นความรักชาติ การปกป้องอธิปไตย เพื่อเรียกคะแนนเสียงกลับคืนมา

ส่วนฮุน มาเนต นายกฯ กัมพูชา ก็ต้องการเอาปัญหาชายแดนกับไทยมากลบข่าวการปราบปรามอุตสาหกรรมสแกมเมอร์ ซึ่งเป็นแหล่งรายได้สำคัญของพรรคการเมืองและครอบครัวของเขา รายได้จากสแกมเมอร์มากกว่ารายได้จากการส่งออกสิ่งทอที่เป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญสุดของประเทศ

เมื่อถามว่ากัมพูชาจะตอบโต้อย่างไรกับท่าทีที่แข็งกร้าวของไทย อ.เดวิด แคมรูซ์บอกว่า กัมพูชาไม่มีกองทัพอากาศ ทำให้เสียเปรียบไทยอย่างมาก แต่ทั้งสองประเทศได้รับผลกระทบอย่างหนักด้านเศรษฐกิจ คนงานกัมพูชาในไทยเคยส่งเงินจำนวนมากกลับไปประเทศ แต่ตอนนี้เดินทางกลับบ้านไปหมดแล้ว ส่วนไทยซึ่งมีประชากรเกิดใหม่น้อยลงก็จำเป็นต้องพึ่งพาแรงงานจากกัมพูชา นทท.ก็ไม่อยากมาไทยตอนที่มีสงคราม

อาจารย์บอกว่า มันเป็นสงครามที่โง่เง่ามาก “It’s a very stupid kind of war occurring at the moment.” ทั้งสองฝ่ายต้องเสียประโยชน์ด้านเศรษฐกิจทั้งคู่ แต่เพราะกระแสความรักชาติที่เกิดจากการปลุกกปั่นของนักการเมืองที่เห็นแก่ตัวในทั้งสองประเทศ ทำให้มีโอกาสน้อยที่จะยุติสงครามครั้งนี้ด้วยดี

สำหรับทางออก อาจารย์มองว่าอาเซียนควรเข้ามาเป็นตัวกลางเพื่อแก้ไขข้อพิพาทด้านพรมแดน และควรได้รับความช่วยเหลือทางเทคนิคจากปท.อื่นอย่าง ฝรั่งเศส และปท.ตะวันตก เพื่อจัดทำแผนที่พรมแดนประเทศที่ยอมรับได้ทั้งสองฝ่าย และใช้ชีวิตร่วมกันต่อไป แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าการขาด political will ของผู้นำประเทศทั้งสองฝ่ายที่จะแก้ปัญหาอย่างสันติวิธี

สงครามทำให้คนเดือดร้อนเป็นแสนและไม่ใช่คำตอบ อย่าไปเล่นตามเกมของนักการเมืองที่เห็นแก่ตัวครับ #ไทยกับกัมพูชา
https://t.co/Otuh2Vck7J

[The Daily Profiler @DailyProfilerCo]

Years ago, I studied auction theory and TPO with @PeterReznicek and @vwaptrader1 and realized something:

Those 30-minute TPO charts weren't random—they showed repeatable daily distributions from 09:30 to 16:00, dictated by the market environment.

So @AC_Trades and I ran the data.

Using just the hourly chart + 9:30 price, every day falls into 4 repeatable environments.

We needed the hourly charts because 30-minute gave too many outcomes.

These 4 market environments from 0930 to 1500—trend, trend with afternoon range, all-day range, and reversion—let you align your type of trading with the actual market in front of you.

If the video gives you an aha moment, retweet it.

[Anfield Watch @AnfieldWatch]

Florian Wirtz was a level above everyone today 🇩🇪

[Camus @newstart_2024]

Novak Djokovic shut down the “mental toughness is a gift” myth in 90 seconds of pure gold.

Interviewer: “Your mental strength is your greatest gift.”

Djokovic: “I have to correct you. It’s not a gift. It’s work. Every single day.”

He trains his mind like his serve:

- Conscious breathing under maximum pressure

- Feels the full storm of doubt & fear EVERY match

- Rejects the fake “just think positive” nonsense

“I acknowledge it. I might scream. Then I reset — fast.”

The difference between 24 Slams and everyone else?
How quickly you leave the darkness.

This isn’t motivation porn.
This is the actual operating system of the greatest ever.
Watch with sound — it will rewire how you think about pressure.

[Musa Sanjin 🧘🏾 @hamilton_yao]

@ESPNUK Man City' Julain Alvarez scored the same goal against Crystal Palace in 2023/2024 season, VAR disallowed the straight freekick goal saying Rodri was OFFSIDE with no touch

That game ended 2-2 and Man City was FORCED to go FINAL DAY with Arsenal.

Liverpool crying same scenario🤣

[Ankur Patel @AnkurPatel59]

Most traders fail because they're trying too hard to look smart.

Here are 6 things that seem professional but quietly destroy your account.

[Sasha Goryunov @Slasherrrr]

🤷

[Dicky Sam @Davolaar]

Michael Oliver stats for 3 teams since the start of 20/21 season.