Zeytin fidanı dikmişler COP31’de, ülkenin neredeyse tüm zeytin ağaçlarının ve zeytinliklerinin katline kapıları sonuna kadar açtıktan sonra çok manidar çok şakacı pek hoş bir anma töreni olmuş…
Deniz Göktaş mükemmel bir insan ve vatandaş.
Bir kişinin düşünsel özgürlüğünü koruyabilmek için fiziksel özgürlüğünden vazgeçebiliyor oluşu bize, fiziksel özgürlüğümüzü korumak için düşünsel özgürlüğümüzden ne kadar kolay vazgeçtiğimizi hatırlatıyor...
🔴Türkiye, 2025’de AB’den 503 bin ton atık ithal etti, Akdeniz kıyılarındaki kirlilik 66 kat arttı: 2027’de kıyıları bekleyen büyük tehlike!
📌“Bir tarafta ‘Sıfır Atık’ diğer tarafta AB’nin atıklarının en büyük varış noktası”
https://t.co/wAiPmuxmJ6
@istanbulbld İstanbul'un birçok yerinde aşırı budamadan dolayı birçok yaşayan ağacı kuruttunuz. Yerine de çalı gibi ağaçlar dikiyorsunuz. Lütfen gereksiz yere aşırı budamaya son verin.
"İyicil milliyetçilik" ile "kötücül milliyetçilik" arasında fark var. İyicil milliyetçilik işte bu, kendi tarihine ve kültürüne sahip çıkma, bir yandan eğlenirken diğer yandan onu dünyaya gösterme. Kompleksiz ve özgüvenli. (Tarkan'ın "Bir Oluruz Yolunda"sında da benzer bir hava vardı).
Kötücül milliyetçilik ise neşeli değil, kompleksli ve agresif. Hep düşmanlarla çevrili olduğuna inanma, güç gösterisi yapma, birilerine gününü gösterme, kendi kültürünü nedensiz üstün görmeye dayalı bir zihniyetin dışavurumu.
Bizdekinin hangisine yakın olduğunu söylemeyeyim ama tahmin etmesi zor değil.
Bodrum’da villa yok, lüks konvoylar yok, özel uçak yok, akıl almaz miktarlarda prim yok. Sadece formanın ve ay yıldızlı bayrağın hakkını verip katıldığı her turnuvada final ya da yarı final oynamak var.🇹🇷🇹🇷🫶🏻 Atatürk'ün kızları...
#FileninSultanları
Futboldan anlamam ama insan davranışından anlarım. Voleybolcu kadınlara şampiyonluktan sonra esirgenen desteği, ortada hiçbir başarı yokken futbolculara verenler bu sonucu hazırladı. Devletin de, markaların da, halkın da buradan çıkaracağı ders açık: Önce performans, sonra ödül. Önce başarı, sonra alkış.
Davranışbilimin temel kuralı şudur: Ödüllenen davranış devam eder! Türkiye olarak futbolda yıllardır devletiyle, markasıyla, taraftarıyla vasatlığı ödüllendiriyoruz.
Dikkat katliam var!
Çok yazık! Nasıl duyarsız bir millet olduk! Sırf reklam alanı görünsün diye kocaman ağacı kesip atan bir zihniyet. Burası Nişantaşı Abdi İpekçi cad. Türkiye’nin en gözde yeri.
Peki suçlu orayı kiralayan Penti mi, yoksa orayı kiralamak için ağacı kestiren mal sahibi mi? Penti suçlu değilse indirsin reklamını!!! Kim ki oraya reklam asacak, biz duyarlı insanlar ve Nişantaşı sakinleri olarak paylaşacağız!!! Üstelik doğa da sizden intikamını alacak! @sislibelediyesi #penti #abdiipekçicaddesi
Avrupa'ya gitmek isteyen milyonlarca insan, senelerdir bir yazılım mafyasına haraç ödüyordu.
Adı vize ücreti değil. Adı, gücü elinde tutanın saltanat sefasıydı resmen.
Ve bu düzen kendiliğinden çatlamadı. Bir süredir biliniyordu, Canan Coşkun ve İbrahim Haskoloğlu gibi gazeteciler inatla üstüne gidiyordu. İkisi de susturulmaya çalışıldı ama azimle devam edilince, ülkemizde bile bir şeylerin değişebileceğini gördük sayelerinde.
Senelerdir bize yaşatılanı düşünün, randevu açılıyor, biz daha sayfayı göremeden bir yazılım saniyede yüzlerce kez deneyip hepsini kapıyor. Uyumayan, yorulmayan bir makineyle yarışıyoruz ve kaybediyoruz, her alanda... Sonra o randevular bize yüzlerce euroya geri satılıyor.
Ama asıl mesele bottan derin. Sistem en baştan, hepimizi bir aracıya muhtaç bırakacak şekilde kurulmuş. Bot sadece o boşluğu nakde çeviren araç.
Teknoloji kimsenin elinde silah olmamalı ama oluyor. Yapay zeka ölçeğinde bu işler çok daha tehlikeli bir hal alabilir. Sokaktaki başıboşluk dijital dünyaya da taşınırsa gerçekten çok daha zor durumda kalırız.
Bu yalnızca bizim ülkemizin sorunu da değil. Ama herkesin sadece kendi çıkarını düşündüğü bir dönemde, insan ister istemez karamsarlığa kapılıyor.
Yine de o gazetecilerin yaptığı tam olarak şunu kanıtlıyor: bir tek kişinin inadı bile koca bir çarkı durdurabiliyor. O yüzden hem bu işin peşini bırakmayan gazetecilere destek olmalı, hem de kendimizi sürekli geliştirmeliyiz.
Birey olarak bir şeyin peşine düşmek, sandığımızdan çok daha büyük bir şeyi değiştirebilir.
Vize devi VFS ve iş ortağı Gateway’in faaliyetlerini ele aldığımız “Vize imparatorluğu” yazı dizisine ilişkin ne kadar tweet’im varsa bugün hepsine erişim engeli getirildi. Hatta erişim engeli getirildiğine ilişkin tweet’e de erişimi engellediler. Belki bunu da engellerler.
Yazı dizisinin şimdiye kadar yayınlanan dört bölümüne de İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliği tarafından erişim engeli getirildi. Yazı dizisi daha bitmeden sansürlenmiş oldu.
Belediyelerde budama ekibi adı altında çalışan kasap ekipleri var. Ağaçlara baharı getirtmiyorlar. Bu kadar yaprak, ağacın gerekli yaşam enerjisini üretmesine yetmez. Çoğu kuruyacak. Acaba bu kuruyan ağaçların odunundan kim rant sağlıyor? Oooh, bedava tarla. Ek, kurut, rantlan.
Toplumlar bazen konuşarak değil…
yürüyerek düşünür.
Çünkü yürümek, insanlığın en eski itiraz biçimlerinden biridir.
Sözün yetmediği yerde beden konuşur…
suskunluğun ağırlığını adımlar taşır.
Özgür Özel’in Meclis’e yürüyüşü de bu yüzden yalnızca bir siyasi refleks değil…
bir toplumsal ruh hâlinin dışavurumudur.
Çünkü mesele bir kişinin nereye yürüdüğü değil…
bir toplumun içinde biriken duygunun hangi bedende görünür olduğudur.
Tarih bize şunu öğretir:
Bazen kurumlar sessizleşir…
bazen cümleler etkisini kaybeder…
ve tam o anda insanlar yönünü kelimelerle değil, hareketle tarif eder.
Bu yüzden bazı yürüyüşler bir güzergâh değil, bir çağın psikolojisidir.
Yıllar sonra belki tartışmanın ayrıntıları unutulur…
ama bir toplumun sıkışmışlık hissinin sokağa, meydana, koridora nasıl yansıdığı hatırlanır.
Çünkü kolektif hafıza olayları değil…
duyguları arşivler.
19 Mart'ta mesele İmamoğlu değildi, bugün de mesele CHP değil. Mesele Türkiye'yi karanlığa sürükleyenlerle omuz omuza ve ihanet içinde partisini işgal eden kayyum da değil.
Mesele ülkemizde onurlu, huzurlu bir yaşam ve gelecek hakkının adım adım gasp edilmesidir. Bu bir yaşam mücadelesidir, hepimizindir.