بلی، البته که منافع ملی ایالات متحدهٔ آمریکا را تأمین میکند؛ همانگونه که منافع حزب جمهوریخواه را نیز، تا در انتخابات میاندورهای شکست نخورد و سپس بار دیگر به سراغمان بیاید.
جمع بندی متن توافق:
تنگهی هرمز بلافاصله بدون محدودیت وعوارض، باز میشود
رفع تحریم ها، مبهم
آزادسازی پولهای مسدود شده، مبهم
منفعت ایران از صندوق ۳۰۰میلیارد دلاری، مبهم
باید برای پایان جنگ مذاکره کنیم
مواد هسته ای هم باید رقیق شود.
آیا این متن منافع ملی را تامین میکند؟
۱۶ نکته درباره جنگ و مذاکره
ترامپ امروز در این ویدئو یک دقیقهای ۹ بار تکرار میکند که آمریکا در جنگ با ایران ۱۳ کشته بیشتر نداشته.
۱- در فضای سیاسی آمریکا تعداد کشته نظامی مهم است. بدون شواهد متناقض، فعلا همین روایت ۱۳ نفر کشته روایت غالب در داخل و خارج آمریکا است.
۲- برآورد رژیم آمریکا این است که تا زمان انتخابات کنگره در آبان ماه قیمت بنزین دوباره متعادل میشود و افزایش فعلی قیمت تأثیر انتخاباتی ندارد.
۳- گاوهای شیرده منطقه موظف به پرداخت هزینههای مالی جنگ از جمله هزینه تخریب سایتهای نظامی و غیر نظامی آمریکایی در کشورهای خود هستند. این یعنی پروژه جدید برای دوستان ترامپ در شرکتهای تسلیحاتی و زیرساختی.
۴- به این ترتیب آمریکا برای جنگ با ایران تاکنون متأسفانه هزینه جدی پرداخت نکرده. ضمن اینکه به اهداف کوتاهمدت خود در ترور امام شهید، شهادت تعدادی از فرماندهان نظامی و مسئولان سیاسی، شهادت مردم، هدف قرار دادن زیرساختها... رسیده.
۵- آمریکا به اهداف درازمدت خود در سرنگونی حکومت ایران، تجزیه ایران، غارت نفت ایران... نرسیده. یعنی کار او تمام نشده. طراحی آمریکا و اسرائیل علیه ایران چهار ساله است، نه یک یا دوساله. یعنی حداقل دو سال و نیم دیگر فرصت دارد.
۶- نرسیدن به اهداف بلندمدت باضافه قابل تحمل بودن هزینهای که تاکنون پرداخت شده یعنی تکرار چرخه حمله، آتشبس، مذاکره، حمله.
۷- استفاده از ابزار مذاکره میتواند در شرایطی برای ایران مفید باشد. منتها مذاکره نه تعداد کشته نظامی آمریکایی را بالا میبرد و نه قیمت بنزین یا هزینههای معنیدار دیگر را.
۸- اگر از ابزار مذاکره زود استفاده شود تجربه تلخ اسلامآباد دوباره تکرار میشود. یعنی ضربه جدید. یعنی اعلام محاصره بنادر ایران یک روز بعد از بازگشت هیأت مذاکراتی ایران.
نتیجه:
۱- لطفا در دادن امتیاز عجله نکنید.
۲- لطفا تنگه هرمز را حداقل تا دو ماه دیگر بسته نگهدارید.
۳- در صورت فرصت شلیک، مسیرهای جایگزین تنگه هرمز باید اولویت هدف موشکهای ایران باشد.
۴- بعد از بازگشایی محدود، لطفا دریافت عوارض جدی را فراموش نکنید. مراکز بینالمللی درآمد ایران از تنگه هرمز را حداقل سالانه ۸۰ میلیارد دلار برآورد کردهاند. ۸۰ میلیارد دلار یعنی دوبرابر فروش سالانه نفت ایران که البته در معادلات جهانی پول زیادی نیست. هزینه بسته بودن تنگه هرمز برای اقتصاد دنیا تاکنون حدود ۱۰۰۰ میلیارد دلار بوده است. یعنی دنیا متوجه است که هزینه پرداخت حق مردم ایران بسیار کمتر از هزینه بلندمدت وضعیت فعلی است.
۵- لطفا تجربیات گذشته را فراموش نکنید. تا زمانی که آمریکا آمریکا است تحریمهای آمریکا علیه ایران ادامه دارد و بهطور جدی یا بلندمدت برداشته نخواهد شد. برداشتن تحریمهای ایران در حوزه اختیارات قوه مجریه آمریکا نیست و نیاز به رأی کنگره دارد.
۶- لطفا اورانیوم غنیشده را از دست ندهید. اگر اورانیوم غنیشده از کشور خارج یا رقیق شود، ترامپ ایران را تهدید به استفاده از بمب اتم خواهد کرد و حتی...
۷- لطفا اختلافات داخلی آمریکا را جدی بگیرید. ادامه جنگ با ایران در کنگره آمریکا دیگر رای ندارد، اگر معلوم شود درگیریها ادامهدار و پرهزینه است. درنهایت همین کنگره باید بودجه ادامه جنگ را تصویب کند.
۸- لطفا افکار عمومی را جدی بگیرید. نیاز است مردمی که تحت فشار اقتصادی هستند نسبت به سیاستهای کشور توجیه باشند. توجیه نبودن مردم یعنی کاهش انسجام ملی.
مقاله خواندنی استاد حقوق بینالملل دانشگاه کلورادو در آمریکا درباره حق ایران برای "کسب درآمد از تنگه هرمز":
۱-طبق گزارشها، ایران از برخی کشتیهای عبوری از تنگه هرمز هزینه دریافت کرده است. به نظر میرسد، ایران میتواند استدلال منطقی ارائه دهد که طبق قوانین بینالمللی، انجام این کار در چارچوب حقوق ایران است.
۲-برخلاف آنچه برخی ادعا کردهاند، تنگه هرمز در "آبهای بینالمللی" یا دریای آزاد نیست. تنگه هرمز به عنوان یک "تنگه بینالمللی" طبقهبندی میشود که منحصراً از آبهای سرزمینی دو کشور تشکیل شده است: ایران و عمان.
۳-ایران عضو کنوانسیون حقوق دریاها نیست؛ همانطور که ایالات متحده نیست. طبق قوانین بینالمللی، کشورها فقط به معاهداتی که هم امضا و هم تصویب کردهاند، متعهد هستند. عدم پایبندی کشورها به معاهدات تصویب نشده از نظر قانونی بحثبرانگیز نیست.
۴-به همین دلایل، میتوان استدلال منطقی ارائه داد که ایران مشمول رژیم ناوبری آزاد کنوانسیون حقوق دریاها در تنگههای بینالمللی نیست و در عوض، مشمول یک رژیم متفاوت، آسانگیرانهتر و قدیمیتر به نام "عبور بیضرر" است.
۵-تحت قانون عبور بیضرر، کشورهای ساحلی، مانند ایران، میتوانند در آبهای سرزمینی خود، از جمله آبهایی که در تنگههای بینالمللی قرار دارند، اقداماتی را برای رسیدگی به انواع خاصی از مسائل، از جمله نگرانیهای امنیتی، انجام دهند.
۶-قانون عبور بیضرر همچنین به کشورها اجازه میدهد تا برای کشتیهایی که از آبهای سرزمینی آنها عبور میکنند، هزینه دریافت کنند، مادامی که این هزینهها برای "خدمات خاص ارائه شده به کشتی" باشد و به شیوهای غیرتبعیضآمیز وضع شوند.
۷-در واقع، برای بسیاری، به ویژه در غرب و جهان عرب، هدف صرفاً تضمین باز و آزاد بودن تنگه هرمز برای همه نیست. هدف این است که با کسب درآمد از تنگه هرمز، فرار ایران از تحریمهای اقتصادی فلجکننده - که عمدتاً به صورت یکجانبه توسط ایالات متحده وضع شدهاند - دشوارتر شود:
https://t.co/igVn1lPcEB