HABAŞ patronunun yalısının önündeyiz.
Mehmet Rüştü Başaran, işçiler toprağa verilirken milyon dolarlık yalında keyif yapabileceğini mi sandın?
İşçi katili bu düzeni yıkacağız. Patronların ensesindeyiz! @istanbul_tkp
İklim krizi dünyayı tüketenlerin masasında
COP31 Birleşmiş Milletler İklim Konferansı Antalya’da sürüyor.
İklim krizi, sistemsel bir sorun. Adına emperyalizm dediğimiz bu sistem, ülkelerin kendi içinde olduğu gibi ülkeler arasında da eşitsizlikler yaratıyor ve bu eşitsizliklerin sonuçlarından yararlanıyor.
Plansız, dengesiz ve tamamen özel sektörün kârını önceliklendiren ekonomik faaliyetlerin sonuçlarını yaşıyoruz.
Kapitalizmin ortaya çıkışından bu yana sermaye sınıfı insanlığın refah içinde yaşamasına yetecek bir zenginliği yaratırken havayı, suyu, toprağı ve insanı gözü başka bir şey görmeden sömürdü, yağmaladı, talan etti. Bunun doğa üzerindeki sonuçlarını hesaba katmadı. Bunda etkili olan tek faktör bilimsel gelişmenin düzeyi değildi. Sonuçlarını hesaba katmak ek sorumluluk ve maliyet getiriyordu.
Sonunda öyle bir noktaya gelindi ki bu sömürü düzeninin sürmesi için gezegenin yaşamaya devam edeceğinden emin olmak gerekti. Bunun için alınacak önlemlerden ise sermayeye yeni kâr kapıları açan bir ekonomi yaratıldı. Faturası yine ezilenlere kesildi, kesilmeye devam ediyor.
İşte COP, bu düzenin aktörlerinin iklim krizini tartışmak üzere bir araya geldiği platform.
COP yalnızca devletlerin değil, çokuluslu tekellerin ve büyük holdinglerin boy gösterdiği, çevrenin korunması adına ekonomik ve ticari ortaklıklar geliştirdiği bir konferans. Oysa holdinglerin işin içinde olduğu bir yerde kamu yararından söz edilemez.
Dünyaya hâkim olan eşitsizlikler bu platformda da açıkça hissediliyor.
Nasıl ki bu sistemde dünya halklarının başına gelen siyasal ve toplumsal sorunlarda bazı ülkelerin sorumluluğu daha büyükse, iklim krizinin sorumluluğu da ülkeler arasında eşit dağılmıyor.
Rekabet gücü en yüksek olanlar, en kural tanımayanlar, bu sorunda da en fazla payı bulunanlar.
Örneğin gelişkin bir sanayi üretimine sahip olmayan bazı Afrika, Latin Amerika ve Asya ülkelerinin atmosferdeki sera gazı birikiminde payları en düşükken iklim krizinin yol açtığı afetlerden en çok onlar etkileniyor.
Peki, emperyalist ülkelerin ve çokuluslu tekellerin belirleyici olduğu bir platformdan bu adaletsizliğe çözüm üretmesi beklenebilir mi?
Nitekim çözüm olarak sundukları iklim finansmanı denen yöntem, pratikte yoksul ülkelerin faizli krediler yoluyla özel sektöre borçlandırılmasından başka bir anlama gelmiyor. Sağlanan finansman da dönüp dolaşıp emperyalist ülkelere ve onlarla ortaklık içindeki çokuluslu şirketlere geri gidiyor.
Sanayide yeni ticaret, yatırım ve sömürü alanları açan yeşil dönüşüm projeleri ya da emekçi sınıflara daha ucuz ve yeterli enerji arzını hesaba katmayan yenilenebilir enerji tartışmaları insanlığa bir gelecek vaat etmiyor.
Madenlerde gerçekleşen işçi katliamları, sellerde evini barkını, canını kaybeden insanlar konuşulmadan enerji arzı güvenliği masaya yatırılamaz.
İklim krizinden en çok etkilenen, ABD ablukası nedeniyle petrole erişimi engellenmiş olan Küba’nın başlattığı güneş enerjisi dönüşümüne destek verilmeden iklim kriziyle mücadelede samimiyet testi geçilemez.
Kendi toplumlarının bugünkü sağlığına ve refahına karşı bile sorumlu hissetmeyen kapitalist devletlerin insanlığa ve gelecek nesillere karşı sorumlu hissetmesi beklenemez.
Ülkemize baktığımızda da manzara farklı değil.
Bu toplantıya sponsorluk yapan holdinglerin doğaya ve işçilerine karşı sicili bozuk. Birçoğunun elinde bu ülkenin doğal kaynaklarının, ormanlarının, sularının talan edilmesinin kiri, çalıştırdıkları ve katlettikleri işçilerin kanı var.
Konferansın düzenlenmesi için ayrılan kamu kaynakları ise üzerinde durulması gereken ayrı bir konu. Siyasi iktidar, halkın kaynaklarını kendi siyasi çıkarları için nasıl seferber ettiğini daha birkaç ay önce Ankara’da düzenlenen NATO Zirvesi’nde göstermişti.
“Ama ülkenin prestiji…” denebilir.
Ancak hatırlatmak durumundayız; bir ülkenin prestiji en başta insanlarının güvenliği, refahı, huzuruyla ölçülür.
Daha iki hafta önce Antalya’da çıkan hortumda, kaldıkları konteynerlerin parçalanması sonucu dört inşaat işçisi hayatını kaybetmişken, kamu kaynaklarını günler sonra aynı şehirde gösterişli bir organizasyon için seferber edenlerin ortada pek gurur duyacakları bir tablo yok demektir.
Bu organizasyon bir kez daha işçi sınıfına düşen sorumluluğu hatırlatıyor: İklim krizinin bugünü ve geleceği tehdit etmekten çıkması için sermayenin egemenliğine ülkemizden başlayarak son vermek zorundayız.
Ağır sanayi, enerji kaynakları ve tüm doğal kaynaklar dahil olmak üzere üretim araçlarını devletleştirdiğimizde ve işçiler tarafından denetlenebilen, merkezi bilimsel planlamaya dayanan bir ekonomiye geçtiğimizde iklim krizinin gerçek anlamda çözülmesinin yolunu açacağız.
Yaşanan işçi katliamının hesabını sormak için bugün HABAŞ Genel Merkezi önünde buluştuk.
İstanbul İl Başkanı Ahmet Dincel:
“İşte genel merkezinizin önündeyiz! Patronlar neredesiniz? Kapınıza geldik. Hatırlatmaya geldik. Bu iş cinayetinden hesap vermeden kaçamazsınız! İşçi dostlarımızın, hayatını yitiren dostlarımızın hesabını soracağız!”
Patronların Ensesindeyiz!
Tarih, toplumsal hayata yön veren çok sayıda aktöre sahne olmuştur. Bunların bir bölümü tarihsel olarak ileri olanla geri olan arasındaki kavgada karşı devrimin yanında saf tutmuş ve tarihin çöplüğünde hak ettiği yeri almıştır.
Ancak bazıları da vardır ki eski düzenin karşısında ileriye dönük hamlelere önderlik etmiş, karanlığın en koyu olduğu anlarda halka kendi gücünü hatırlatmış ve umut olmuş, devrimlere yön vermişlerdir.
Böylesi devrimciler toplumların ileriye taşınmasında önemli bir rol oynadılar. Tarihin, ezenler ile ezilenler arasındaki savaşın tarihi olduğunu gösterdiler ve ezilenlerden yana tavır aldılar.
Kölelik yerine özgür insanı, tebaalık yerine yurttaşlığı savundular. Bunun için mücadele ettiler.
Ezelden beri eski düzeni savunanlarla insanlık için daha iyisini arayanlar arasında kavga sürdü. Bugün de tüm hızıyla devam ediyor.
Bugün 10 Kasım… Çürümüş ve emperyalizm tarafından teslim alınmış Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılıp yerine Cumhuriyet’in kurulması yolculuğunda yoksul Anadolu halkına önderlik eden Mustafa Kemal Atatürk’ün ölüm yıl dönümü.
Liderlik ettiği devrimin üzerinden geçen on yıllarda sermaye sınıfı, emperyalistler ve tarikatlar el ele vererek Cumhuriyet’i kemirdiler. Halkın emeği, kanı ve teriyle kazanılanları holdingler ile çokuluslu şirketler ele geçirdiler; emperyalist ülkeler askeri üsleriyle tehdit ettiler; tarikat ve cemaatler esir aldılar.
Hep birlikte, Mustafa Kemal Atatürk’in “en büyük eserim” dediği Cumhuriyet’i, halktan çaldılar.
Bugün, bu toprakların gördüğü en ilerici atılımın gerçekleştiği 1919-1923 dönemine ve Cumhuriyet devrimine liderlik eden Mustafa Kemal Atatürk’e sunacağımız saygı, Cumhuriyet’i yeniden kurmak için verilecek mücadeleyle anlam bulacaktır.
Bu da ancak halkın emeğini ve ülkenin kaynaklarını sömürenleri başımızdan attığımız bir ülke için omuz omuza vermemizle mümkündür.
Eski düzene karşı ileriyi savunanların yan yana gelmesiyle…
Devrimle…
Mustafa Kemal’e saygıyla…
Aliağa HABAŞ Demir-Çelik Fabrikası’nda meydana gelen patlamanın ardından arama kurtarma çalışmaları sürüyor. Patlamaya ilişkin henüz doğrulanmamış kayıp bilgileri alıyoruz.
HABAŞ işçilerinin ve tüm emekçilerin yanındayız.
İşçi sağlığını ve güvenliğini hiçe sayan çalışma koşullarının takipçisi olacağız.
TKP İzmir İl heyeti, yaşanan patlamanın ardından gelişmeleri yerinde takip etmek üzere HABAŞ fabrikasına geçiyor.
Yaşananların tüm yönleriyle açığa çıkarılması, işçi sağlığını ve güvenliğini tehdit eden koşulların ortaya konması için sürecin takipçisi olacağız.
HABAŞ işçilerinin ve tüm emekçilerin yanındayız.
HABAŞ’ta yaşanan katliamın ardından TKP İzmir İl Örgütü heyeti olarak hastane önündeyiz.
Hayatını kaybeden işçi arkadaşlarımızın ailelerine ve yakınlarına başsağlığı diliyor, yaralanan işçi arkadaşlarımızın sağlık durumlarıyla ilgili gelişmeleri yakından takip ediyoruz.
HABAŞ patronu, işçi cinayetlerinin hesabını verecek!
HABAŞ’ta yaşanan işçi katliamının hesabını sormak üzere bu akşam saat 19.30’da Aliağa Demokrasi Meydanı’ndayız.
Amedspor, Galatasaray maçı öncesinde İstanbul Ortaköy'deki Esma Sultan Yalısı'nda dayanışma gecesi düzenledi. Kişi başı 500 bin TL'lik davetiye bedeliyle dikkat çeken geceye Ahmet Türk, Ferit Kaya ve İbrahim Tilaver gibi isimler katıldı.
https://t.co/5FlX9FlRxp
109 yıl sonra yeni Ekimlere hazırlanıyoruz!
Bu yıl Ekim Devrimi’nin yıldönümünü, hiç bitmeyecekmiş gibi gelen bir karanlığın içinde, “büyük insanlığın” bir kez daha ayağa kalkacağının ilk işaretleriyle karşılıyoruz.
Dünyanın doğusundan batısına halklar, kendilerine dayatılan yoksulluğa ve belirsizliğe, sömürüye ve siyasi baskılara karşı şimdiden harekete geçti. Avrupa’da, Asya’da ve Amerika kıtasında farklı toplumsal kökenlerden milyonlarca genç ve emekçi kol kola giriyor, hakları için sokaklara çıkıyor, kapitalizmin karanlığına karşı direniyor. Biriken öfke kimi zaman seçim sandıklarında, kimi zaman yolsuzluğa batmış siyasetçilere karşı yükselen protestolarda kendini gösteriyor.
Kuşkusuz halkların bu öfkesi ve direnişi, egemen sınıfların tuzaklarıyla karşılaşacak, nice badirelerden geçecek ve ciddi sınavlar verecek. En önemlisi, her ülkede kendi siyasi öncülerini ve programlarını bulması, bunların etrafında örgütlenmesi gerekecek. Hayır, henüz kapitalizmi tarihin çöp sepetine g��nderme anında değiliz. Ancak tarihin sıçramalarla ilerlediğini biliyoruz. Bu bilgi bize insanlığın her an büyük gelişmelerin eşiğine gelebileceğini söylüyor.
Birinci Dünya Savaşı’nın karanlık yılları da insanlık için daha kolay değildi. Ancak o karanlığın içinde yeni bir devrimci dönem mayalanıyordu. Kapitalizm o gün de sömürünün, sefaletin ve barut kokusunun ortasında kendi kuyusunu kazıyor, toplumların kaderlerine razı gelmeyip başlarını kaldıracakları anın koşullarını hazırlıyordu.
Bugün de benzer bir süreçten geçtiğimizi artık herkes hissediyor.
Boğazına kadar yolsuzluğa batmış, halkın küçük birikimlerinin üzerine utanmazca yatmaya kalkışmış siyasetçiler; sömürdükleri insanlara her türlü hakareti ve zulmü reva görmüş, arkalarından tek damla gözyaşı dökülmeyen patronlar bu düzenin istisnaları değildir. Kapitalizm çürümenin ve çürütmenin son aşamasını yaşıyor. Önümüzde, bu gerçeğin milyonlarca insan tarafından kavranacağı bir dönem açılıyor.
Savaşın, açlığın ve onulmaz yaraların ortasında, halkların şölenini bir kez daha kutlayacağımız günler yaklaşmaktadır. Yeni dönemin hızlanan sınıf mücadelelerinin önümüze koyduğu görevleri, Ekim Devrimi’nin eşsiz deneyimini arkamıza alarak, büyük bir heyecan ve soğukkanlılıkla üstlenmeye hazırız.
Ekim Devrimi’nin yaratıcılarına, insanlığın önüne bir daha aşağısına düşülmeyecek yeni bir eşik koyan devrimcilere selam olsun!
Mekke Anlaşması’na hayır
İsrail’in, ABD’nin, Suudilerin askeri olmayacağız!
Bugün Meclis Genel Kurulu gündemine gelecek Mekke Anlaşması'na dair tarihi bir oylama yapılacak.
Kullanılacak oylarla ABD destekli işgalci Suudi Krallığı’nın mı, yoksa kendi ülke toprağını savunan yoksul Yemen halkının mı yanında olunacağına karar verilecek.
Bugün verilecek oylarla Yemen halkının üzerine ABD, İsrail ve Suudi füzesinin yanında bir de TSK’ya ait füzelerin düşüp düşmeyeceğine karar verilecek.
Bugün verilecek oylarla Filistin direnişinin mi yoksa Riyad’da Suudilere istihbarat desteği sağlayan soykırımcı İsrail’in mi yanında olunacağına karar verilecek.
Tarihe utanç verici bir kararla geçmemek, ülkemizi Yeni Osmanlı hayalleri peşinde bu onursuzluğa ortak etmemek için yapılacak tek bir şey var, o da Mekke Anlaşması'na “hayır” demek.
Milletvekillerine yaptığımız açık çağrıda da vurguladığımız üzere, bugün vekiller iradelerini Mekke Anlaşması’na “hayır” demek için kullanmalı, AKP iktidarının ülkeyi ateşe atmasına engel olmalı, bu suça ortak olmamalıdır.
İstanbul'da binlerce emekçi halkın emeğini sömüren, cumhuriyeti halktan çalan vurgun düzenine karşı sokakta.
Emekçinin alın terinin karşılığını alabildiği, çocukların ve yaşlıların güvenle yüzünün güldüğü, herkesin insanca yaşayabildiği bir Cumhuriyet için yürüyoruz! @istanbul_tkp
Cumhuriyetimizi, onun yegâne muhafızı olan emekçi halkımızın ellerinde yeniden inşa etme kararlılığıyla, Kurtuluş Savaşı’nın ve Cumhuriyet’in kuruluşunun bütün kahramanlarına, yoksul Anadolu köylüsüne, yurtsever aydın ve subaylara ve bu kavganın önderi Mustafa Kemal Atatürk’e selam olsun.
https://t.co/DjCPWNCMKO
"Benim ülkem neden bu halde?" diye soran, halkımızın daha iyisini hak ettiğine inanan herkesi Cumhuriyet için yürümeye çağırıyoruz.
Ülkemizin başına gelen her felaketin sorumlusu sermaye sahibi sınıf ve onun siyasi temsilcileri yoksul Anadolu halkının büyük emek ve özverisiyle kazanılan Cumhuriyet’i halkın elinden aldı. Yıllardır emekçinin cebine, evlatlarımızın geleceğine ve Cumhuriyet’e uzanan eller aynı eller.
Halkın emeğini sömüren bu vurgun düzeni, Cumhuriyet’i de halktan çaldı. Çalınan Cumhuriyeti geri almak için onu eşitlikle ve emekçi halkın iktidarıyla buluşturmak zorundayız.
Bu 29 Ekim’de emekçinin alın terinin karşılığını alabildiği, çocukların ve yaşlıların güvenle yüzünün güldüğü, herkesin insanca yaşayabildiği bir Cumhuriyet için yürüyoruz. Tüm yurttaşları Cumhuriyet yürüyüşlerinde omuz omuza vermeye davet ediyoruz.
Barış Terkoğlu ve TKP Genel Sekreteri Kemal Okuyan, İzmir’de gerçekleşen söyleşinin ardından okurlarla bir araya gelerek “Komünistliğin Ne Lüzumu Var?” kitabını imzaladılar…
https://t.co/7nNdpMrId5
Halk tv’ye patronu nedeniyle el konmadığını herkes biliyor. Defalarca yayın yasağı getirilen, çalışanları tutuklanan bir kanaldan söz ediyoruz. İktidar dertliydi, Kılıçdaroğlu dertliydi. Partimize patron kararıyla boykot uygulanıyordu ama biz hiç dertlenmedik. “Kanalın tercihidir” dedik geçtik.
İktidar ise her konuda kendi tercihini dayatıyor. CHP’yi aldı, bir sürü belediyeyi aldı, en son İzmir’i aldı. Bir medya imparatorluğu kurdu, dışında kalan 2-3 kuruma da el koydu. Tele1 ve şimdi Halk tv.
Nasıl bir dağılma ve nasıl bir korkuymuş bu!
Bu koşullarda “ama patronu…” diye söze başlayanları patronsuz Türkiye mücadelesine bekleriz!
Bugün Türkiye’nin üçüncü büyük kentinin Belediye Başkanı’nın ana muhalefet saflarından iktidar saflarına geçişi, “bireysel tercih”le açıklanamaz. Cemil Tugay, Cemil Tugay olduğu için değil, CHP adayı olduğu için seçildi.
Ortalıkta pop star, şişirilmiş çok siyasetçi var. Ama Tugay onlardan değil, ne yapılsa ve ne yapsa star olamaz. Aldığı oylarda kişisel katkısı eksidir!
CHP’nin aday belirleme kriterlerini tartışmıyorum. Kendi tercihleri.
CHP’nin her kafadan bir ses çıkan parti kültürünü tartışmıyorum. Kendi tercihleri.
CHP’nin programsız-ilkesiz, kişilere dayanan siyaset tarzını tartışmıyorum kendi tercihleri.
Biz zaten A’dan Z’ye bütün düzen partilerine egemen olan bu siyaset kültürünü eleştiriyor, karşımıza alıyoruz.
Ancak bir yurttaş olarak, hem de İzmirli bir yurttaş olarak, Cemil Tugay’ın, yaşamım boyunca oy vermediğim CHP’ye oy verenlerin iradesini ayaklar altına almasını protesto etmek zorundayım.
Bu hamle türlü gerekçelerle ya da bundan sonra yaşanacaklarla meşrulaştırılmamalıdır. Bugüne kadar İzmirlilere zarardan başka bir şey vermeyen Cemil Tugay bundan sonra yerel yönetim harikaları yaratsa dahi meşrulaştırılmamalıdır.
Yurttaşlarımızın yeterince ses çıkarmadığı her kirlilik ve çürüme, bu toplumun genlerine işlemeye başlıyor.
“Belediye başkanı ya da milletvekili, seçildiği partiden ayrılıyorsa o makamı bırakmalıdır” demiştik yıllar önce. Tersi istikamette transferler oluyordu zamanında ve “bu kirliliktir” diyorduk. Şimdi iktidar partisi, kimsenin yarışamayacağı bir düzeye çıkardı bu tuhaflığı.
Halkımız nerede frene basarsa iyidir.
İzmir’i çok sevdiğini söyleyen Cemil Tugay’ı İzmir istifaya mecbur bırakmalıdır.
‼️Atamay İşçisi Ayşe: "Sizin nefretiniz bizim öfkemizi büyütüyor. Korktuğunuz başınıza geldi; biz bilinçlendik. Hakkımız olanı alana kadar mücadeleden geri durmayacağız.
Başta tekstil sektöründeki emekçi kardeşlerimiz olmak üzere tüm emekçileri de bu mücadelede bize destek olmaya çağırıyoruz.
Boyun eğmedikçe kazanacağız.
Mücadele ettikçe patronların kabusu olacağız."