Psychology & philosophy student. Academic at heart, coder in the making. Occasional translator | Theater lover, listener first.
Same questions, new tools.
جولیت میچل، روانکاو فیمنیستی شهیر رو، اصولا به این میشناسن که وقتی روانکاوی پروژهای پدرسالارانه و ارتجاعی فهم میشد، از این میگفت که روانکاوی و فمینیسم با هم سازگارند و اینکه «روانکاوی تحلیل پدرسالاریه، نه تجویزش.»
این مقالهی درخشان دربارهی اوست:
https://t.co/PAZCTgdyzR
من میدونم که تراپی برای خیلی از ما گرون و لوکس شده، ولی این هم نکتهی درستیه جداً.
و اینجا باید به سازمان نظام روانشناسی درود فرستاد که حتی حقوق اعضا و کارمندان خودش رو نتونسته تضمین کنه. حالا حقوق بیمار/مراجع/درمانجو که بماند.
هیچ جایی از سختیهای کار تراپیستها و بیثباتیِ مالی کارشون صحبت نمیشه
#درمانگر، علاوه بر هزینههای زندگی، باید هزینهی درمانِ شخصی، سوپرویژن و آموزش مداوم رو تا سالها و گاه تا پایان مسیر حرفهای خود بپردازه..../۱
@DrFateme91 آهان. :)
دلایلش متعدده. مثل اینکه نمیخواد واقعاً به اون مسئله پرداخته بشه (یه جور مقاومت ناهشیار) یا میخواد مرز رابطهی درمانگر رو با خودش بسنجه که آیا درمانگر حاضره برای او «استثنا» قائل بشه یا نه.
@OctopusUserName نمیدونم خوندی یا نه، ولی داستان دانشمندیه که میتونه یه چیزی شبیه به یه ربات بسازه و اونو زنده کنه. بعد این موجود یه کار هولناک میکنه و این دانشمند به این نتیجه میرسه که علمش خطرناک بوده و اینها. کلا داستان معروفی شده از خطرات علم بیشازحد که مثلاً بمب اتم مثال کلاسیکش هست.