Eerst schrapt dit kabinet €300 miljoen voor ouderenhuisvesting. 🚮
Vervolgens wordt er in een debat met miljarden geschermd.
Opheldering in een brief? Geweigerd.
Daarom stel ik Kamervragen. Binnen 3 weken verwacht ik antwoorden. De problemen in de ouderenzorg zijn te groot voor dit soort rookgordijnen.👇🏻
Journalist onthult de #demagogische#trukendoos waarmee de ecolobby en de activistische ambtenarij de visserij richting afgrond stuurt en natuur tot verboden gebied verklaart voor iedereen. https://t.co/NC4bxgSww0
De Europese Unie is zijn doel ver voorbijgeschoten. Wat ooit begon als een economisch samenwerkingsverband tussen landen die elkaar nodig hadden voor handel en stabiliteit, is verworden tot een politieke moloch.
Terug naar deze basis van economische samenwerking is van levensbelang.
Donderdag debat in de Tweede Kamer.
Imagine you are a dental hygienist and live in Sweden..
You are employed to help “migrant children” with their dental issues.
As part of your job you examine the wisdom teeth development of the kids and you notice that 80% of those “kids” have fully formed wisdom teeth, implying they are not kids at all but adults older than the age of 18.
You tell the Swedish Migration Agency and they advise you to put it in writing.
When you send exact details, with examples of specific patients you are suspended, investigated and fired for disclosing private information relating to patients.
This happened to Bernt Herlitz in 2017.
When he appealed the unfair dismissal he ultimately lost and was fined about $50,000.
He and his family faced financial hardship and almost lost their home, until some generous benefactors raised money for him. Bernt remains unemployed today, despite staff shortages for dentists in his area in Gotland.
At the time, Sweden scoffed at the tests and claimed they were “discriminatory” but since then they have quietly brought in mass dental testing, for those whose age is in doubt, by the National Board of Forensic Medicine.
Bernt deserves a medal. Not vilification and unemployment.
Veel Nederlanders kennen Javier Milei vooral als die razend gekke Argentijn met de kettingzaag.
Wat hier zelden of nooit wordt uitgelegd, is waar die kettingzaag eigenlijk voor bedoeld is.
Neem het Garrahan ziekenhuis in Buenos Aires.
Stel dat iemand het Prinses Máxima Centrum, het Sophia Kinderziekenhuis en een nationaal transplantatiecentrum zou samenvoegen tot één instelling. Dat is ongeveer de positie die het Garrahan in Argentinië inneemt. De moeilijkste kinderkankers, transplantaties en operaties van het land komen daar terecht. Jaarlijks behandelt het ziekenhuis honderdduizenden patiënten en verricht het duizenden complexe ingrepen. Voor veel Argentijnen is het een nationale trots.
Toen Milei audits en hervormingen aankondigde, verschenen onmiddellijk verhalen over een president die zou bezuinigen op zieke kinderen met kanker.
Veel normale Argentijnen stelden een andere vraag.
Hoe kan een topkinderarts in het belangrijkste kinderziekenhuis van Argentinië slechts €1.300 tot €1.500 per maand verdienen?
Hoe kan een arts-assistent die werkt in een van de beste kinderziekenhuizen van Latijns-Amerika rond de €600 per maand verdienen?
Hoe kan een instelling met meer dan 4.500 werknemers voortdurend geld tekortkomen?
En waarom bestaat bijna een derde van het personeel uit administratieve functies terwijl artsen en verpleegkundigen blijven klagen over salarissen, personeelstekorten en werkdruk?
Om die vragen te begrijpen moet je een paar Argentijnse woorden kennen.
- Een “ñoqui” is iemand die op de loonlijst van de overheid staat zonder een duidelijke productieve functie te vervullen.
- Een “empleo militante” is een baan die wordt verkregen dankzij politieke loyaliteit, vakbondsactiviteiten of partijactivisme.
- Een “kiosco” is een publieke instelling die door politieke groepen wordt gebruikt als bron van banen, contracten, invloed en inkomsten.
Vrijwel iedere Argentijn begrijpt onmiddellijk waarover je het hebt.
Gedurende tientallen jaren bouwden opeenvolgende regeringen, vooral peronistische regeringen, een systeem op waarin publieke instellingen niet alleen een publieke functie hadden, maar ook een politieke functie. Ministeries, staatsbedrijven, universiteiten, ziekenhuizen en agentschappen werden plekken waar politieke macht werd verdeeld, beloond en gereproduceerd.
De discussie rond het Garrahan ging daardoor over veel meer dan gezondheidszorg. Ze ging over de vraag hoeveel geld daadwerkelijk terechtkomt bij artsen, verpleegkundigen, onderzoekers en patiënten.
En hoeveel geld terechtkomt bij bureaucratische structuren, vakbondsapparaten, politieke benoemingen en cliëntelistische criminele netwerken.
Dat is ook waarom zoveel Argentijnen het conflict anders zagen dan veel Europese media.
Zij zagen geen strijd tussen Milei en artsen of verpleegkundigen.
Zij zagen artsen van wereldniveau die minder verdienen dan veel Nederlandse vakkenvullers bij Albert Heijn. Zij zagen een ziekenhuis dat behoort tot de beste van Latijns-Amerika.
En zij zagen een politieke klasse die onmiddellijk fanatiek begon te schreeuwen zodra iemand vroeg waar het geld eigenlijk bleef.
Interessant genoeg eindigde het verhaal niet met de ineenstorting die door veel critici werd voorspeld.
Het Garrahan bestaat nog steeds. De operaties gaan door. De transplantaties gaan door. De patiënten worden nog steeds behandeld.
De salarissen van echte medewerkers werden stevig verhoogd.
De audits gingen door. En miljoenen Argentijnen kregen voor het eerst inzicht in de schandalige manier waarop publieke instellingen werden beheerd.
Dat is misschien wel de grootste politieke overwinning van Milei in dit dossier.
Hij slaagde het debat te verschuiven van “hoeveel geld geven we uit?” naar “waar gaat het geld eigenlijk naartoe?”
Dat is een vraag waar niet alleen Argentinië iets van kan leren. Ook in Den Haag hebben we dit nodig. Een kettingzaag tegen de maffia.
Bijna vierduizend euro zorgkosten per asielzoeker per jaar gemiddeld.
Geen premie, geen eigen risico.
En dat terwijl oma haar broodnodige operatie na zestig jaar premie betalen uitstelt omdat ze bang is dat ze d'r eigen bijdrage niet kan voldoen.
Dit land is gestoord geworden.
Imagine: the EU’s working population must simultaneously carry the burdens of EU enlargement, climate policy, expanding bureaucracies, sustainable development, consumer protection, the welfare state, failing immigration regimes, etc.
"Hoe erg is het eigenlijk als de #visserij verdwijnt."
Zie hier hoe Laura Bromet en het complete groengetinte Kamerblok denkt over onze sector, vissers en visserijgemeenschappen.
Om 13.00 uur volgt in Den Haag een nieuwe aanval op onze bedrijfstak in het Commissidebat Natuur...
In kustdorpen zorgde door de eeuwen heen de visserij voor voedsel en handel. Zij bepaalde het ritme van het leven en vormde mede de cultuur.
Maar de losgezongen en geprivilegieerde groenlinkse bovenlaag schaft deze het liefst af. Want slecht voor het klimaat. Ofzo.
Wat een triestigheid.
Nog steeds lijkt Van Dissel niet door te hebben dat Covid-19 in de lente en zomer zich amper verspreidt. Dat had ook in 2020 en 2021 al desastrreuze gevolgen omdat de modelleurs het ook niet meenamen in hun modellen.
Weer oei. De minister ontkent 1 km niet. En geeft op de vraag “keuze is biologisch of stoppen” aan dat ook agroforestry zou kunnen. Voor insiders is bekend dat dit geen business model heeft. D66 pushed op 1-2 km zones waar idd (te) weinig kan.
Hou de ogen op de bal: natuurherstel en wat daarvoor nodig is.
Elke crimineel mag blijven.
Wat moet je dan gedaan hebben om NIET toegelaten te worden tot ons land? Op welke plaats staat de bescherming en de veiligheid van de Nederlanders tegen criminelen uit de rest van de wereld? Hoeveel duidelijker moet het worden,@rubenbrekelmans, @HenriBontenbal en @jpaternotte? Waarom haten jullie je eigen belastingbetaler zo hartgrondig?
Ik volg nu het debat over de achterbakse €328m deal voor extra ontwikkelingshulp.
Pro, D66 en Volt praten over de slechte humanitaire omstandigheden in Congo, Sudan, en UNWRA & Gaza, en dat wij als rijk land een verplichting hebben om te helpen.
Een zaal verder gaat het over de bezuinigingen van 6,8 miljard op de Nederlandse sociale voorzieningen.
Ik schreef het gisteren al: wat is politiek soms lelijk!
De bende van #Jetten.
Niemand vertrouwt ze.
Ze laten onze grenzen wagenwijd open.
En willen snijden in zorg en sociale zekerheid.
Hoe eerder ze opkrassen hoe beter.
Nederlanders weer op 1!
#BendevanJetten
Houd één bindend referendum over tien onderwerpen en je zult zien dat de Nederlanders op het vlak van klimaat, migratie, stikstof, EU etc. compleet iets anders willen dan wat de kartelpolitici willen.
Nederland is dus geen democratie zoals het bedoeld is.
Het is een farce.
Zeg @MinPres nu de Europese terugkeer-wet is aangenomen, gaat de Nederlandse overheid ook het aantal deportaties per week communiceren, in het kader van een transparante overheid? Het kan wél, toch?
Zo’n 30-jaar geleden wisten de meeste Nederlanders niet wat halal was, of haram, sharia, of het dwingende, totalitaire karakter van de islam. Nu wel. Waarom laten we dan iedere week zo’n 1000 voetsoldaten van dit geloof binnen?
Maar liefst 217.789 voorkeurstemmen en prominent op plek 2 van de kandidatenlijst, toch verlaat @a_lahlah het Haagse pluche voor het Amsterdamse. Hebben ze bij @gl_pvda geen ethische code voor integriteit? Oh sorry, zei ik dat hardop?
Bron: https://t.co/Al7PDDDfzZ
Wat is er gebeurd @Lisawesterveld? Van vlotte, frisse en betrokken politica naar vermoeide, uitgebluste en wereldvreemde spreekbuis van het linkse narratief? Hoe heeft dit zo kunnen gebeuren? Waar is het misgegaan?
Nog geen 100-likes @MinPres, da's nog geen like per dag. Hoe vind je zelf dat het gaat? Dat lage aantal likes is eigenlijk een perfecte metafoor voor hoe Nederland zich voelt: lichtelijk depressief, murw geslagen, gedesillusioneerd en met het diepe besef dat het dus niét kan.