کمتر توییتر میام.. ولی لازم بود بیام و بگم لعنت به سانسورچی و اضافه کنم که پذیرفتن اینترنت طبقاتی یعنی پذیرفتن اینترنت بدتر برای «دیگری» و پذیرفتن اینکه یه زمانی بگن «شما برای فلان نشریه کار می کنین؟ آهان به شما تعلق نمیگیره»... «شما اون روز موضعت فلان بود؟ آهان به شما...»
اینکه تصور کنیم یک کشور بیگانه میلیونها بلکه میلیاردها دلار هزینههای مالی و جانی رو صرف نجات و آزادی من و شما میکنه تصوری خام و بچگانهست. ما مردم ایران انقدر بیکس و تنهاییم که راستی راستی باورمون شده اونی که داره به قلب شهرمون موشک میزنه دوست ماست و برای نجاتمون اومده.