درسته که زبان کاری یا آکادمیک فرق داره، ولی بازم یه سطحی از دانش جنرال نیازه. یکی از بزرگترین مشکلای آموزش زبان تخصصی توی دانشگاه یا بیزنسا هم همینه، چون باید استادی باشه که هم بدونه یادگیری زبان چطوریه، هم زبان تخصصی رو بلد باشه.
قریب ۲۰ سال بدون وقفه کلاس زبان رفتم
اما شما الان بیا دو تا سوال قواعد ازم بپرس، به ولای علی اگه بتونم جواب بدم
مهمه؟ نه والا، بدون مشکل ۸ ساله دارم بینالمللی کار میکنم از شرق تا غرب دنیا
وقتتونو با «کلاسهای بیهوده» تلف نکنین؛ زبان کاری قوائد خودشو داره
BREAKING: The proposed US-Iran peace deal includes a $300 billion reconstruction fund for Iran, per NYT.
The program is being called an international "investment fund," which the US would facilitate in the final deal.
This comes as Iran demands "reparations" to end the war.
این نوع نگاه میتونه باعث بشه فرهنگ خودمون فراموش بشه، و اون نوع نگاه ایرانی از بین بره.
دیروز یکی میگفت لاس زدن فارسی زشته، احتمالا چون فارسیش اکثرا به شکل آزار و متلک از پسرای لوزر تو خیابون شنیده میشه، و نه توی سینما، تلوزیون و جاهای دیگه، تا بتونه کول باشه (تقصیر آخونده واقعا)
رشتو. اگه زبانشناسی دوست دارید بخونید.
این موضوع رو من یه مدته دارم حس میکنم، که یه سری کلمه هایی توی فرهنگ ما لازم نبودن، کم کم دارن به کار میان، و به نظرم جایگزین کردنشون خیلی کار خوبی نیست.
ما برای هر خویشاوندی کلمه خاص داریم و برعکس انگلیسی نمیگم cousin, uncle و aunt/
ولی جدی واژه Cousin جاش تو فارسی خیلی خالیه
اون فرهنگستان زبان فارسی جای اینکه اسم کراوات رو به کیر و خایه دراز آویزان یا همچین چیزهایی تغییر بده یه فکری به حال این بکنه
این یه تفاوت فرهنگی رو نشون میده. تفاوتی که توی بیشتر فرهنگا هم هست. مثلا توی زبان ماندرین، خاله کوچیکه و بزرگه، دوتا کلمه مختلف دارن (چون سن توی فلسفه شرقی مهمه، مثل ما ریش سفید حرمت داره واسمون).
کازین صرفا کلمه جدید نمیشه تو فارسی، یه نوع نگاه جدید به روابط خانوادگیه/