تو میتونی مردی رو به خاطر اینکه در یک روزِ مهم بهت گل نداده ترک کنی
و اون میتونه انقد احمق باشه که تا ابد فکر کنه تو بهخاطر «یک گل» ترکش کردی.
(اعتبار این جمله به من تعلق نمیگیره)
یه زن مستقل همیشه وقتی ازش میپرسی چیزی لازم داری یا نه، میگه نه. برای همینه که هرگز نباید از یه زن مستقل بپرسی کاری میتونم برات بکنم یا نه. جوابش همیشه نه خواهد بود، حتی اگه نباشه، چون غرور و اتکاش به خودش تنها چیزیه که میشناسه.
یه جایی خوندم نوشته بود:
«یكى ميشه آريامهر كه به خودش ميكه شاه شاهان يعنى هر ايرانى يك شاهه،
یكى هم ميشه اون يارو که به خودش ميگه رهبر مستضعفين يعنى هر ايرانى يک بدبخته گداست»
واقعا چقد حق نوشته شده.
اره بدون امکانات شروع کن
مثلا بدون ماشین اسنپ کار کن
بدون لپتاپ ادیتور شو
بدون بوم نقاش شو
بدون پول برو سفر
بدون نفس کشیدن زندگی کن
مشکل تو اینه که شروع نمیکنی
در فرهنگی که وقتی به زور غذا میریزن تو بشقابت، اسمش عشقه و اگر نخوری یا پس بزنی، اسمش ناسپاسیه، صحبت کردن راجع به رابطهٔ جنسی زوری یا با اکراه، گیج کننده به نظر میرسه.
شاید از اولین حریمهای ما در کودکی، حریم بشقاب غذامون بوده باشه. حریمی که به شکلهای مختلفی شکسته میشد.