tebessüm ettirmiyor artık gözlerine bakmak
üstelik çok da severken anlamıyorum
sevgim aynı olmasına aynı da
ben ayrımındayım yolların
eski benden uzaklaşıyorum
son bir köprü kaldı aramda geçmişle
atarsam o adımı aklımdan çıkacaksın
atması kolay olmayan bir adım
gitmeyen ayaklar.
ardından çok bakmışlığım var
sen o köşeyi dönene kadar
güven kelimesi sen güvende olunca güzel
hissettirmeden sevmek aşkın en sade hali
bazı ince ruhlu insanların bildiği
bazı insanların sınandığı
uzaktan çocuksu tavırlar
uzaktan yarı umutlu bir hal ile
hissettirmeyi bilmeden.
belki temiz bir sayfa açarız
sen bir gül çizersin gülüşünle
ben de bir bank çizerim denize karşı
bir ev çizersin sen
tüm pencereleri güneş alır gülüşünle
bir ağaç çizerim bende
gölgesinde huzurun varlığını hissederek
Temiz bir sayfa açalım
kim bilir belki koca bir defter olur..
sevginin temizini birkaç kez bulamazsın
bir kere uğrar böyle bir sevgi
kaybettiysen ne mümkün mutlu olmak
kayıp gitmiş elinden mutluluk
bırakmış seni sevinçler
temiz bir sevgi bir kez olsun çalar kapıyı
koşarak aç o kapıyı
pişmanlık zilleri çok hazindir
sürekli çalar durur
yanaşmaz gemiler öyle bir limanım ben
aşılmaz bir kaleyim yoktur gelenim
anlaşılmaz bir lisanım var yoktur dinleyenim
taşmış bir sabrım batmış bir kaç hayalim var
tanışmam kendimle çok uzun sürdü
taşınmam gereken bir semttir bakışların
aşınmış bir kalbim var oyukları senden...
görkemli bir sevgiydi benimkisi
görmen gerekirdi uzaktanda olsa
bir nebzede olsa sevmen gerekirdi
inilmez bir yokuş çıkılmış bir şekilde
silinmez bir iz yazılmış bir kere
birikmez bir yağmur damlıyor
ihtişamlı bir bekleyiş sürüyor
sönüyor ışığı gönlümün
vahim bir hal alıyorum