💥 “Hücredeki ilk günümde hayatımın en güzel uykusunu uyudum, kendimi en az yalnız hissettiğim dönemdi...”
💥Deniz Göktaş, cezaevinden çıktıktan sonra ilk kez New York Times'a konuştu:
• Tahliye edilmeyi beklemiyordum, bu yüzden büyük bir rahatlama hissettim.
• Savunmam�� okuyan herkes, avukatlarım ve çevremdekiler, bu savunmanın cezaevinde biraz daha uzun kalmama neden olabileceğini söyledi. Benim önceliğim bir an önce dışarı çıkmak değildi.
• Özür dileyen bir tutum takınmak istemedim. İfade özgürlüğü yalnızca burada yaşanan bir sorun değil. Dünyanın pek çok yerinde insanlar konuşurken cezalandırılmaktan ya da toplumun tepkisini çekmekten korkuyor.
• Komedi yapan diğer insanlara bir örnek olmak istedim. Özgürce konuşabilirsiniz. Korkmak zorunda değilsiniz.
• Üç ay cezaevinde kalmak korkunç ama bunun bir sanatçının bir ilkeyi savunmak uğruna katlanamayacağı bir şey olmadığını göstermek istedim.
• Daha fazla tanındıkça, sektördeki yerim sağlamlaştıkça kaybedecek daha çok şeyim oldu. Yaptığım işte otosansür uygulamaya başladım. Bu da beni rahatsız ediyordu.
• Gösterilerime gelen insanlar, öğrenciler, emekliler, gündelik hayatlarında benden daha cesur davranırken ben giderek daha korkak biri oluyordum. Bu da kendimi ikiyüzlü hissetmeme neden oluyordu.
• Çok sevdiğim bir şarkı var, gösterimin kapanış jeneriğinde de çalıyor. Kendini satan bir şairi anlatıyor. O şarkıda kendimden bir şeyler bulmak kötü hissettiriyordu. Kendimi daha iyi hissedebilmek için sonuçlarını düşünmeden, komik bulduğum her şeyi yeniden söylemeye başladım.
• Biraz romantik gelebilir ama hücredeki ilk günümde hayatımın en güzel uykusunu uyudum.
• Bütün bu süreç boyunca kendimden duyduğum şüphe ortadan kalktı. Daha önce sahip olmadığım bir özgüvenin tadına vardım.
• Şimdi o duyguyu bir kez tattıktan sonra onsuz yaşayabileceğimi sanmıyorum. İyi hissettirdi.
• Türkiye geçmişte de pek özgür bir ülke değildi ama ana akım televizyonda benim yaptıklarımdan çok daha sert espriler yapan komedyenler vardı.
• Onlar da sorunlar yaşadı ama şaka yapmanın sonuçları bu kadar ağır değildi. Benim esprilerimi duysalar hafif bulurlardı.
• Son yıllarda tahammül seviyesi ciddi biçimde düştü. Garip bir şekilde, bunda cesaret verici bir şey de var.
��� Yöneticiler şakalar karşısında bu kadar kırılgan olabiliyorsa bu, komedinin gücünü gösterir.
• Bir saniye bile pişman olmadım. Hayatımda kendimi en az yalnız hissettiğim dönemdi. (New York Times)
Hepimiz bu sabah biraz daha kırgınız. Bilin diye söylüyorum. Ama geçer herhalde. Hayat devam ediyor değil mi öyle ya da böyle?
Sustunuz. Bitti.
Peki.
Biz, yeniden ayağa kalkmayı, toparlanmayı, bir kahkaha patlatıp devam etmeyi biliriz.
İzninizle var olmadık, yasaklarınızla yok olmayız. Biliniz.
LGBTİ+ hakları insan haklarıdır. Bu hakları savunmak için LGBTİ+ olmamız gerekmez; insan olmamız yeter.
“Ailem Güvende” adı altında LGBTİ+’lar ve hak savunucuları gözaltına alınıyor, tutuklanıyor; dernekler basılıyor, mekânlar mühürleniyor. İnsanları kimlikleri nedeniyle hedef gösteren, özgürlüklerinden yoksun bırakan, hak arayışlarını suç gibi sunan bu baskıyı kabul etmiyoruz. LGBTİ+ olmak da haklarını savunmak da suç değildir.
Çocukların yatağa aç girmediği, kadınların şiddet korkusuyla yaşamadığı, insanların kira ile mutfak masrafı arasında seçim yapmak zorunda kalmadığı bir hayat istiyoruz. Gençlerin geleceğe umutla bakabildiği bir ülke istiyoruz. İnsanları birbirine düşman ederek bu sorunların hiçbirini çözemeyiz.
LGBTİ+’lar aynı sokaklarda yürüdüğümüz, birlikte çalıştığımız, hayatı paylaştığımız eşit yurttaşlardır. Hiç kimsenin onuru ve özgürlüğü başkasının onayına bağlı değildir. Kimlikleri ya da hak savunuculuğu nedeniyle özgürlüğünden yoksun bırakılanların serbest bırakılmasını, bu baskıya son verilmesini istiyoruz.
Fındıklı’dan sözümüz açık: Herkesin başı dik, eşit ve özgür yaşayabildiği bir ülkeyi birlikte kuracağız. Hiçbir yurttaşı nefrete ve yalnızlığa teslim etmeyeceğiz.
Karatepe Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’ndan herkese selamlar. Merak eden varsa içten bir şekilde söylüyorum, keyfim yerinde. İlerleyen günlerde façayı bozmamak için iyi hissetmiyorken “iyiyim” diyebilirim. O durumda bir yerlere göz kırpma emojisi koyarım.
Birçok açıdan nostaljik bir deneyim oluyor. Yıllar sonra televizyon izliyorum ve alaturka tuvalet kullanıyorum. Üstüne bir de Dünya Kupası eklenince 2002 yılında maça yetişmek için okuldan eve koşan Çocuk Deniz’e döndüm ama şişman Ronaldo’suz aynı keyfi vermiyor. Bu arada reklamlar iyice sıkıntı olmuş. Kantinden AdBlock istemek için dilekçe yazmayı düşündürdü. Sürekli meşrubat içen Boran Kuzum ve Feyyaz’ı görüyorum. Umarım müstakil bir ev alacak kadar iyi bir kaşeye anlaşmışlardır. Yoksa çekilecek çile değil. Nihat Kahveci’ninkini ev de kurtarmaz. “Kuşkaş ne topçuydu be!” Bir de yağcılık gibi olacak ama TRT 2 çok iyiymiş. İlaçlarıma henüz ulaşamamışken Kiarostami’nin Kirazın Tadı antidepresan gibi imdadıma yetişti yine. Yemekler ODTÜ yemekhanesiyle aynı. Dışarıdayken günde 1,5 öğün yiyordum, burada 3 öğün yiyorum vakit geçsin diye. Diş fırçalama işini de günde ikiye çıkardım, yine vakit geçsin diye. Alaturka tuvalet de daha sağlıklı diye duymuştum. Öyle değilse bile buradan çıkana kadar söylemeyin, motive kakalarımın tadı kaçmasın.
Bildiğiniz gibi kendi isteğimle dönüp teslim olmama rağmen ters kelepçe yapmak istediler. Rızam olmadığını söyledim. Zor kullanarak yaptılar. Şanlı direnişim yaklaşık 4 saniye sürdü. Polisler 2 katım n’apayım? Sonra emniyette birisi, “ya aslında sosyal medyaya içerik üretmek için” demiş olmalı ki; restoranda tam yemek yiyecekken “arkadaşlar bir saniye bozmayın” deyip masanın fotoğrafını çeken influencer tatsızlığında, ters kelepçeli videolarım çekildi; önden, arkadan, yandan. Hepsinde bir şekilde kameramanı bulup sırıttığım için uzak-arka açıyı yayınlayabilmişler.
Yapıcı bir eleştiri: Vatan Emniyet binası dökülüyor. Çalışanlar sıcaktan baygınlık geçiriyordu. Osmanlı’dan kalma klimalar var ve onlar da çalıştırılmıyor. Sadece amirlerin odasında son model klima var. Bu memurlar sırf siz istiyorsunuz diye kendilerine hiçbir zararı olmayan ve hatta belki sempati duydukları insanlara kötü polis rolü yapıyorlar. Duygusal yükü ağır olmalı; müstakil ev verseler yapmam. Bari bir klima alın. Yeri gelmişken söylemeden geçemeyeceğim, bu iki günlük kısa mesaim gösterdi ki Behzat Ç. ve Bir Zamanlar Anadolu’da kurmaca değil belgeselmiş, bütün diyaloglar ve karakterler birebir gerçekmiş.
Uçağa binmeden önce internetteki son dakikalarımda gördüğüm son şey “ailesinin gözüne girmek için kendini yakıyor, yazık!” tarzı yüzeysel psikolojik analizlerdi. Annemin Airbnb’de biblo kırdığı için ağıt yakması ve babamın gerçekten iyi bir baba olması dışında bütün anlattıklarım kurmacadır. Şaka yazabilmek için uydurduğum hayali çatışmalardır. Kişi ve kurumlar gerçek değildir. Mizahi bir yaklaşımdır. Pardon, mahkeme diline alıştım; siz bari şaka açıklattırmayın.
Kendimi bildim bileli hiçbir konuda baskı yapmamış, bana dair beklentiye girmemiş, çöp adam bile çizsem duvara asmış can dostlarımdır ikisi de. Her anne-baba kadar korumacı ve kaygılıdırlar. 2023’teki ilk Harbiye gösterimden sonra bile “Psikolog olsan keşke, boş vakitlerinde stand-up yaparsın” seviyesinde klişe; “yurtdışında İngilizce yapsan olmuyor mu?” diyecek kadar oğullarını gözlerinde büyütmüş insanlardır. Hemfikir olmasalar da bütün saçma kararlarımın arkasında durdular, bu gösteride de öyle olduğunu biliyorum, huzurlarınızda ikisini de öpüyorum.
Bu gösteriyi ne bir karşılık umarak ne de bir an bile cesur hissederek yayınladım. 7 yıl boyunca muhteşem bir hayat yaşadım. 25 yaşıma kadar içedönük, ölümüne karamsar, her şeyden şikâyet eden bir insan olarak; hobi seviyesinde yirmi seyirciye stand-up yapsam yeterince mutlu olacakken yüzlerce gösteride binlerce insanla beraber güldüm, yüzlerce yeni arkadaşım oldu, çok kalabalık ve sevgi dolu hissettim. Üstüne ihtiyacımın çok üstünde para kazandım.
Gencecik insanlar üniversiteleri korumak için, birçok konuda aynı düşünmedikleri belediye başkanlarına haksızlık yapıldı diye başlarına bu kadar bela alırken, “politik mizah” yaptığını iddia eden biri olarak en zararsız cümleleri bile ‘ama bunu yanlış anlarlar mı?’, ‘burayı manipüle edip sana saldırırlar mı?’ kaygılarıyla silmekten, etrafından dolanmaktan sıkıldım. O kadar sıkıldım ki, sıkıntım hayli yüksek olan korkumu aştı.
Gözaltı gecesi uyuşturucu testi sonrası götürüldüğüm hastanede beni görünce heyecanla el sallayan yetmiş yaşında teyze ise, kişisel sıkıntımı hayalimin ötesinde bir memnuniyete dönüştürdü. “Halk beni anlamadı ve başıma işler geldi” diye beklerken, “Halk beni anladı ve başıma işler geldi” oldu. WIN-WIN.
Temel seviyede Türkçe bilen, gösteriyi sahiplenen ve dayanışma gösteren herkese sevgiler. Gündemi salıyorum, kararlıyım bu sefer Moby Dick’i bitireceğim. Size dışarıda kolaylıklar.
Herkese iyi akşamlar, (kılıçdaroğlu hariç)
- Ekrem İmamoğlu 433
- Avukat Mehmet Pehlivan 339
- Selahattin Demirtaş 3490
- Hatay Milletvekili Can Atalay 1493
- Av. Selçuk Kozağaçlı 3114
- Tele1 Televizyon Kanalı 213
- Gazeteci Merdan Yanardağ 210
- Gazeteci İsmail Arı 64
- Av. Atilla Özen 248
- CHP İstanbul İl Binası 259
- CHP Genel Merkez Binası 1
- CHP’li Beşiktaş Belediye Başkanı Rıza Akpolat 492
- CHP’li Beylikdüzü Belediye Başkanı Mehmet Murat Çalık 433
- CHP’li Şişli Belediye Başkanı Resul Emrah Şahan 433
- CHP’li Gaziosmanpaşa Belediye Başkanı Hakan Bahçetepe 354
- CHP’li Beyoğlu Belediye Başkanı İnan Güney 279
- CHP’li Seyhan Belediye Başkanı Oya Tekin 354
- CHP’li Çeşme Belediye Başkan Yardımcısı Onur Gülin 367
- CHP’li Şile Belediye Başkanı Özgür Kabadayı 313
- CHP’li Bayrampaşa Belediye Başkanı Hasan Mutlu 248
- CHP’li Büyükçekmece Belediye Başkanı Hasan Akgün 354
- CHP’li Avcılar Belediye Başkanı Utku Caner Çaykara 354
- CHP’li Beykoz Belediye Başkanı Alaattin Köseler 445
- CHP’li Bakırköy Belediye Başkan Yardımcısı Ali Rıza Akyüz 393
- CHP 24. Ve 27. Dönem İstanbul Milletvekili Aykut Erdoğdu 354
- CHP’li Eski İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Tunç Soyer 332
- CHP’li Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek 323
- CHP’li Bolu Belediye Başkanı Tanju Özcan 82
- CHP’li Kuşadası Belediye Başkanı Ömer Günel 69
- CHP’li Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey 51
- CHP Ankara İl Başkanı Dr. Ümit Erkol 40
- CHP’li Ataşehir Belediye Başkanı Onursal Adıgüzel 32
- Ekrem İmamoğlu’nun Danışmanı Murat Ongun 433
- Ekrem İmamoğlu’nun Seçim Kampanyalarının Yöneticisi Necati Özkan 433
- Ekrem İmamoğlu’nun Koruma Müdürü Mustafa Akın 361
- İBB Spor Kulübü Başkanı Fatih Keleş 433
- İBB Spor Kulübü Başkanı Fatih Keleş’in kardeşi Zafer Keleş 371
- İBB Medya A.Ş. Eski Genel Müdürü İpek Elif Atayman 433
- Hastaneye götürüleceği söylenerek ambulansla adliyeye götürülerek etkin pişmanlık ifadesi vermesi istenen İBB Medya A.Ş. Halkla İlişkiler Müdürü Elif Güven 433
- İBB Medya A.Ş. Genel Müdürü Fatoş Pınar Türker 433
- İBB Medya A.Ş. Satın Alma Müdürü Fatoş Ayık 433
- İBB Halkla İlişkiler Şube Müdürü Serap Karay 361
- İBB Medya AŞ Etkinlik Koordinatörü Ceyda Kıryak 433
- İstanbul Planlama Ajansı Başkanı Buğra Gökce 433
- İBB Genel Sekreter Yardımcısı Gürkan Akgün 433
- İBB Genel Sekreter Yardımcısı Arif Gürkan Alpay 433
- Üsküdar’daki kaçak kafeleri yıkarken saldırıya uğrayan İBB İmar ve Şehircilik Daire Başkanı Ramazan Gülten 433
- Dilek İmamoğlu’nun abisi 107
- Dilek İmamoğlu’nun 5 ve 8 yaşında iki çocuklu yeğeni Derya Dağdeviren ve eşi Gökhan Dağdeviren 13
- Özgür Özel’in yakın arkadaşı Demirhan Gözaçan 10
- Muhittin Böcek’in oğlu 278
- Muhittin Böcek’in gelini 19
- Osman Kavala 3125
- Tayfun Kahraman 1493
- Mine Özerden 1493
- Çiğdem Mater 1493
- Figen Yüksekdağ 3490
- 19 Mart operasyonunun birinci yılında Saraçhane'de gerçekleştirilen mitingin ardından arefe günü tutuklanan 2004 doğumlu Genç 67
- İktidar tarafından canlı yayınlanabileceği söylenen ancak buna cesaret edilemeyen İmamoğlu davasında fotoğraf çeken vatandaş 60
- Hakkındaki soruşturmadan haberdar olduğu gibi yurt dışından gelmesine rağmen kaçma şüphesiyle tutuklanan Av. Sezin Uçar 40
Gündür, Adlarını bilmediğiniz 100’den fazla CHP’li belediye çalışanı, memuru, yetkilisi, görevlisi günlerdir, aylardır hapiste..
24 Mayıs 2026
💥 Ali Mahir Başarır, isim vermeden Kemal Kılıçdaroğlu’na seslendi:
“Bizim tankımız, TOMA’mız, suç örgütlerimiz falan yok.
Yıllarca kendisiyle omuz omuza yürüdüğü arkadaşlarını dövdürtecekse, öldürtecekse Allah onun belasını versin!
Bu millet, bu tarih onu affetmeyecek!”
BREAKING: Islamic Republic forces are caught on video shooting protesters in the back as they flee.
Live rounds fired at unarmed Iranian civilians trying to escape.
Do not stop talking about Iran.
Iranian women burning their hijabs in Tehran tonight.
Protesters are also torching property linked to Islamic regime forces, including vehicles, mosques, and even their residences.
This is a message not only to the regime, but for the whole world to see.
There is a moment in revolutions- a precise and historically recognizable sweet spot- when an old, brutal, and hardened regime still deploys its forces, yet something breaks in its resolve. You can sense it, and then the public senses it: fear has shifted sides.
The oppressors are no longer as certain as they once were in using force. They cannot compete with sheer numbers, with masses filling the streets. Crucially, their own men begin to hesitate. Security forces grow reluctant to shoot at demonstrators; many have family members among them, or doubt that the regime they are defending will survive.
This dynamic is well documented across revolutionary cases. In Iran in 1978–79, the Shah’s regime retained overwhelming military superiority, yet its paralysis came from fractured loyalty within the armed forces and police. In Eastern Europe in 1989, regimes collapsed not because protesters defeated the state militarily, but because security elites lost confidence that repression would restore control - most famously in Berlin Wall’s fall, when orders were issued but no one was willing to enforce them.
Similar patterns appeared during the early stages of the Arab uprisings, especially in Tunisia and Egypt, where the army’s refusal to fully suppress mass protests proved decisive.
That moment is also when regimes begin to change their language. They make offers. They issue statements acknowledging the “legitimate concerns” of protesters or opposition figures. They float proposals for dialogue or negotiations. Far from signaling strength, these shifts repeatedly mark the point at which a revolutionary situation reaches its peak. Such gestures often confirm what protesters already suspect: that the regime’s primary tools, fear and violance, are no longer functioning. That the state is dying.
Political science research on authoritarian breakdown supports this pattern. Revolutions rarely succeed because of popular mobilization alone; they succeed when coercive institutions fragment. Once uncertainty spreads within the security apparatus the regime’s collapse becomes a question of timing.
The Islamic Republic still possesses formidable repressive capacity. Yet the signals- hesitation, mixed messaging, demonstration of fear by cutting internet- suggest a leadership aware that it may no longer be able to rely on obedience.
Historically, that awareness is one of the clearest indicators that an authoritarian system is entering its most dangerous and potentially decisive phase.
It does feel very close.
Do people realize the memeification of Epstein plays into the hands of the pedocratic ruling class? Every time anyone shitposts about his fits, his winsome chihuahua pic, or how hot Ghislaine Maxwell is, we play into the normalizing psyop that elite pedophilia is a decadent result of immense wealth and power and that “if YOU were to trade places with Epstein, you’d also be tempted to sex traffic the underage”, which is what the Epstein nexus desperately wants you to believe. They want Epstein chic, the Jeffrey Lifestyle, to become aspirational. This is why Epstein associates like Darth Thiel pay Silicon Valley sex workers a retainer to spout inane pedo thought experiment polls on the timeline every week or so.
Every time someone posts something like this, we inch closer to a world in which Kevin Spacey once again has gigs in Hollywood and Harvey Weinstein is released. DO NOT HELP THEM. There’s already negligible accountability, justice is a capitalist kangaroo court. Don’t make it easier for them to rehabilitate the Epstein and Diddy nexuses than it needs to be.
And full disclosure at risk of hypocrisy, I say this as someone who is guilty of having cracked the v rare joke about Ghislaine’s bazookas. No longer. Delete this account.
A physician colleague from Canada tried to enter Palestine today to go into Gaza and volunteer as a medic. He was denied entry by an Israeli soldier, and was told by them that he could not be carrying in with him medications. The exact quote is “no life saving medications”.