The CEO of ASML said Europe is "quite behind" in the AI race. This is not a politician. This is the man who controls the only machines on earth that can print advanced chips. Every semiconductor fab from TSMC to Samsung needs his approval to exist.
And he did not stop there.
Europe has been having the sovereignty conversation for three years. Build fabs. Reduce dependence. Catch up. It sounds right. He said it is the wrong order entirely.
His reasoning is blunt. Semiconductor manufacturing is only needed if you have people buying the chips. If Europe built a two nanometer fab today, most of those wafers would ship straight to the United States. Because the US buys 80% of the world's advanced chips. Europe buys almost none.
You cannot manufacture your way to relevance. You have to create demand first.
His actual sequence: start with the market. Build AI applications. Then AI products. Then chip design. Then and only then does chip manufacturing make sense.
Europe skipped four steps and went straight to the last one.
The sovereignty debate is loud in Brussels right now because of US export controls on AI models. Politicians are scared. The instinct is to build. He is saying the instinct is wrong.
You do not get sovereignty by building factories.
You get it by having something the world wants to buy.
(Watch the full 11 minutes Interview at @BloombergTV on YouTube)
Anyone wondering why I'm criticizing Israel a lot today...
Your Defense Minister just said this:
"We have flattened the entire first line of villages in southern Lebanon, all the houses have been destroyed. The residents will never see them standing ever again. The 200,000 Lebanese residents who were in the 'security zone' are never returning again. Not one of them will ever return to southern Lebanon"
Your Minister of National Security said this:
"For every tear of an Israeli mother, a thousand Lebanese mothers must weep. All of Lebanon must burn."
And that's just today. You think this is normal?
Europa heeft decennialang gedacht dat je welvaart kunt reguleren, innovatie kunt belasten en ondernemerschap kunt wantrouwen, terwijl Silicon Valley en Shenzhen de toekomst bouwden.
Nu waarschuwt Eurocommissaris Virkkunen “Spuit11” dat Europa afhankelijk is van Amerikaanse en Chinese AI voor digitale veiligheid. Alsof dat een natuurramp was. Het is geen natuurramp. Het is beleid.
De EU produceert regels. De VS produceert bedrijven. China produceert schaal. Europa produceert commissies die uitleggen waarom we achterlopen.
Jarenlang werden techgiganten beboet, AI streng gereguleerd en ondernemers bedolven onder compliance. Ondertussen bouwden Amerikanen OpenAI, Palantir en Nvidia. China bouwde zijn eigen AI-ecosysteem. Europa bouwde PDF’s van 400 pagina’s.
En dan nu verbaasd zijn dat er geen Europese alternatieven bestaan?
Innovatie ontstaat niet uit subsidies, expertgroepen of strategische autonomie. Innovatie ontstaat wanneer ondernemers vrij zijn om risico’s te nemen, kapitaal aan te trekken en te falen zonder eerst toestemming te vragen aan Brussel.
De ironie is prachtig: dezelfde politieke klasse die Europese innovatie verstikte, waarschuwt nu voor afhankelijkheid van het buitenland.
Misschien ligt het probleem niet in Washington of Beijing maar in Brussel.
Wie ondernemerschap behandelt als een risico, eindigt afhankelijk van degenen die innovatie behandelen als een kans.
Ik heb dit scenario over de Europese achterstand op AI gebied net geluisterd (Spotify) -> waanzinnig. Zou elke beleidsmaker dit nú willen doen en daarna in Nieuwsuur daarover in debat willen gaan. Wat. Een. Stuk.
Lees even mee @MinisterKGG Stientje van Veldhoven (D66). Oorzaak van de netcongestie is niet de “stijgende vraag”(zoals jij ons probeert wijs te maken) maar het vervijfvoudigde aanbod van zon en wind. Als je de oorzaak van het probleem ontkent, hoe ga je het dan ooit oplossen?
@WouterHODL@lexhoogduin Als ik mensen zie in mijn spreekkamer zie ook 2 werelden. De ondernemer die ondanks zijn mentale en/of relationele problemen toch door gaat/moet. En de werknemer die zich ziek kan melden en de tijd krijgt. Snap steeds minder waarom de politiek zo afgeeft op ondernemers.
@TadekSolarz Een Belastingdienst die aan meer dan de helft van de huishoudens Toeslagen uitbetaalt is Orwelliaanse absurditeit. Wie heeft dat ooit verzonnen? Voor de zoveelste keer blijkt, dat het 150 Kamerleden totaal, maar dan ook totaal aan collectief gezond verstand ontbroken heeft.
Een ochtendcolumn
Waarom niet gewoon stoppen met belasting heffen aan de onderkant?
Het debat over belastingen gaat meestal over percentages. Een paar procent erbij voor de rijken, een paar procent eraf voor de middenklasse. Maar misschien ligt de echte vraag inmiddels ergens anders, waarom heffen we überhaupt nog belasting op miljoenen werkenden als we een groot deel daarvan later toch weer teruggeven?
Jeff Bezos zei het deze week ongebruikelijk scherp
“The important part is zeroing out taxes on the bottom half. Best way to put money in someone’s pocket is to not take it out in the first place. Bottom half is only 3% of total tax revenue. But it’s very meaningful to that person. Zero it out.”
De uitspraak veroorzaakte voorspelbaar veel ophef. Een miljardair die minder belasting wil, het klinkt ongeveer even geloofwaardig als een fastfoodketen die zich zorgen maakt over obesitas. Toch raakt Bezos hier een ongemakkelijke waarheid waar Nederland inmiddels volledig in vastloopt.
Ons belastingstelsel draait voor een groot deel niet meer om belasting innen, maar om geld rondpompen.
Miljoenen Nederlanders betalen loonheffing om daarna via zorgtoeslag, huurtoeslag, kindgebonden budget en heffingskortingen een deel weer terug te krijgen. Eerst afpakken, daarna corrigeren. Eerst innen, daarna compenseren.
Dat klinkt overzichtelijk totdat zichtbaar wordt hoeveel mensen nodig zijn om dat systeem draaiende te houden. Sinds 2018 kwamen er volgens het CBS 154.000 voltijdsbanen bij de overheid bij. Alleen de rijksoverheid groeide met ongeveer 30 procent. Achter die groei zitten niet alleen agenten of verpleegkundigen, maar vooral uitvoeringsorganisaties, controleafdelingen, beleidsdirecties, ICT-projecten, accountants, juristen en toeslagenketens.
Zes miljoen huishoudens ontvangen inmiddels één of meerdere toeslagen. Jaarlijks verwerkt de Belastingdienst tientallen miljoenen wijzigingen en herberekeningen. Gemeenten bouwen aanvullende loketten, schuldhulpverlening groeit mee met terugvorderingen en een compleet bestuurlijk ecosysteem draait inmiddels op het corrigeren van eerder geheven belasting.
Dat kost geen miljoenen meer, maar miljarden. Niet de uitkeringen zelf, maar het apparaat eromheen. De formulieren. De controles. De uitzonderingen. De algoritmes. De bureaucratie die nodig is om burgers eerst geld af te nemen en daarna nauwkeurig te berekenen hoeveel daarvan weer terug mag.
En daarmee wordt de redenering van Bezos ineens ongemakkelijk logisch. Waarom niet gewoon stoppen met belasting heffen aan de onderkant?
Een veel hogere belastingvrije voet zou in één beweging een deel van het toeslagenstelsel overbodig maken. Minder loketten, minder ambtenaren, minder controles, minder terugvorderingen. Werknemers houden direct meer loon over zonder eerst afhankelijk te worden van de overheid met alle digitale formulieren en voorlopige voorschotten.
De paradox is dat de overheid daardoor waarschijnlijk miljarden bespaart. Niet ondanks lagere belastingen, maar juist dankzij lagere belastingen. Omdat een groot deel van het herverdeelapparaat dan simpelweg kan verdwijnen.
De toeslagenaffaire liet al zien wat er gebeurt wanneer een overheid burgers eerst financieel afhankelijk maakt en daarna met industriële precisie gaat controleren of iedereen exact het juiste bedrag heeft ontvangen. Dat was geen incident, maar de logische uitkomst van een systeem dat steeds ingewikkelder werd gemaakt. Toch blijft de reflex hetzelfde. Iedere koopkrachtcrisis leidt tot nieuwe compensaties. Iedere uitzondering produceert nieuwe uitzonderingen. Iedere regeling vraagt nieuwe formulieren, nieuwe loketten en nieuwe controlemechanismen.
Nederland heeft inmiddels een economie gebouwd waarin niet de zorg, infrastructuur of het onderwijs het hardst groeit, maar het apparaat dat geld eerst afpakt om het daarna terug te geven.